GEEN BLOG = EEN BLOG

Het wordt verondersteld een bekend verschijnsel te zijn: hoe meer mogelijke onderwerpen voorhanden hoe moeilijker de uiteindelijke keuze van dat onderwerp. Bij het horen, dat het aantal koopzondagen weer vrij wordt gelaten dacht ik meteen “we “krijgen” steeds minder geld ter beschikking, maar het uitgeven ervan mogen we nu over het maximum aantal dagen spreiden”. Dat wordt dus shoppen met halve i.p.v. hele euro’s. Want ik mag toch aannemen, dat we niet opnieuw van de pof gaan leven? Maar het onderwerp geld+shoppen ligt nogal gevoelig, dus laat ik het maar waaien. Toen speelde ik met de gedachte om Appie Heijn een open brief te schrijven. Ik ben namelijk al een ruim aantal jaren vaste klant in de “websupermarkt” van Appie. De rust van het winkelen in de virtuele supermarkt bevalt mij vele malen beter dan je met je winkelwagentje een weg proberen te banen langs maar al te verleidelijke schappen en door een meute obesitasachtige vrouwen en kinderen.
Die open brief zou het gevolg zijn van de constatering, dat Appie er al enige tijd wat zijn waar betreft er een janboel van maakt. Vooral wat fruit betreft en dat eet ik graag en vaak.
Maar als je sinaasappels, mandarijnen, peren en mango’s laat leveren, die zonder uitzondering gemeen hebben, dat ze even saploos als smakeloos zijn en uit het meest duurzame beton lijken te zijn ontsproten dan is er iets mis. En dat is in hoofdzaak terug te brengen tot de merkwaardige definitie, die Albert aan “eetrijp” geeft.
Het mag raar klinken, maar ik heb bijvoorbeeld al 4 weken een schaal met sinaasappelen liggen, die er nog exact uitzien als op het moment, dat ze mij werden geleverd. Op die dag van levering heb ik er één uit het netje gevist om mezelf eens te verwennen. Het kreng pelde ongelooflijk moeilijk en al snel werd duidelijk waarom. Aan de schil zat iets wat vruchtvlees moest voorstellen gehecht, wat zich niet liet scheiden van die schil. Dus trok ik al pellend het complete ding [vrucht zou spotten met de werkelijkheid zijn] aan flarden en constateerde, dat dit proces nergens een spatje vocht had opgeleverd. Dit was geen Jaffa, maar een Kurka sinaasappel, dat was wel duidelijk. Ik zal u niet vervelen met mijn identieke ervaringen met volgende exemplaren, met mandarijnen [kogelhard], met peren [schokbeton], met mango’s [kanonskogels].
Maar ik begreep wel beter, wat Albert met zijn “lang loop voordeel” beoogde. Dat “lang” refereerde aan de rijpperiode van het fruit, een periode die waarschijnlijk al zo’n 2-3 jaar achter mij en de vrucht zelf lag. Een periode die is overbrugd, door al dat in beginsel heerlijke fruit ontdaan van 90% van het vocht in vriescellen te deponeren.
En vervolgens aan klanten als ik te verkopen als “eetrijp” fruit.
Laat ik u echter gerust stellen: de open brief gaat via andere weg naar Albert toe.
Terwijl ik de schokbeton peren alsnog probeerde om te zetten in een soort stoofpeertjes draaiden mijn raderen natuurlijk gewoon door. En dus popte de vraag op of wij, Nederlanders, eigenlijk niet tot de smerigste “perverts” ter wereld behoren. Die gedachte was het gevolg van het beluisteren van de presentatie van het rapport Samson over misbruik van cliëntjes van de Jeugdzorg door medewerkers van diezelfde Jeugdzorg. Het feit op zich is al te heftig voor woorden; maar het past ook nog eens in een immer langer worden rij van andere misbruik zaken. Ik ga ze niet allemaal opsommen, want dat zou zeer kunnen doen. Laat ik volstaan met te wijzen op wat er achter beeldschermen allemaal plaatsvindt, wat er recent allemaal is losgekomen over misbruik in de door de Kerk gerunde opvanghuizen. En nog even verwijzen naar de grootschalige incestaffaire van destijds, gesitueerd in de buurt en omgeving van de “bilble belt”.
Wat is er in hemelsnaam grondig misgegaan met die Nederlander van weleer, die bekend stond om zijn even vrijmoedige als vrijpostige gedrag, maar die je wel altijd met een open blik tegemoet trad? Of heeft die nooit bestaan, doordat de smerigheid vroeger heel eenvoudig kon worden verborgen gehouden?
Maar ja, schrijf daar maar eens een logje over! Statistisch gezien loop je dan het levensgrote risico mensen van [zeer] nabij te beschrijven. En reacties van mensen daarop zijn tegenwoordig net zo onvoorspelbaar als het verloop van de Europese crisis.
Dus zit ik met lege handen. En dat is een “unheimisch” gevoel; het soort gevoel wat Merkel gisteren moet hebben gehad toen ze Athene binnen reed.

Het nieuws wordt echter gemaakt waar je bij zit, er blijft dus altijd hoop. Alleen een zorgvuldige keuze van onderwerp is geboden. Ik ga maar eens om mij heen kijken. Er is vast nog wel iets te vinden over de Grieken of het IMF, wat zich steeds nadrukkelijker gaat bemoeien met wat wij zouden moeten doen en laten bij monde van het enige vrouwelijke Franse haantje wat ik tot nu toe in mijn leven ontmoette.
En wie weet komt daar morgen [?] een zinnig en zinvol verhaal van.

Advertisements

24 thoughts on “GEEN BLOG = EEN BLOG

  1. Wat die (kopen = hopen) ondagen betreft, mijn zegen heeft men het enige wat mij te binnen schiet is dat het wel eens leuk zou zijn als nu eens de kleine zelfstandige neringdoende hierin wat meer word bevoordeeld dan de ” grote jongens”.
    Hoe vreselijk ook het “misbruik” is te (be)noemen, enige nuance is wel op zijn plaats het is namelijk niet zo dat het altijd de hulpverlener versus de hulpbehoevende is maar dat het hier ook heel vaak gaat om hulpbehoevende versus hulpbehoevende.
    Tsja en dat wij in onze onmetelijke gelijkhebberigeheid nu eenmaal hebben besloten wie we wel en wie we niet (o.a. geestelijk) als hulpbehoevende zien en inschalen, wil dat geenszins zeggen dat het in de beleving van de hulpbehoevenden dan ook zo is.
    Deze mensen leven nu eenmaal in hun eigen belevingswerled waarin andere standaarden en dus ook morele gelden als wat bij al die zogenaamde normale mensen usance is.
    In dat licht bezien is wat wij misbruik noemen wellicht in iets ander perspectief bezien dat dus net niet, en neen pedofilie hoort uiteraard onder misbruik.

    In Griekenland worden langzaam maar zeker de contouren zichtbaar van het nieuwe verenigde Europa althans zoals onze grote leiders dat willen.
    De bezuinigingsdrift raakt alleen maar de private sector en de zieken, zwakkeren en ouderen van die samenleving er zijn echter 2 sectoren die ongemoeid worden gelaten en die zijn hoe toevallig Defensie(inclusief het buiten proportionele politieapparaat) en de onnoemlijke hoeveelheid (semi-)ambtenaren.
    Het lijkt er dan ook steeds meer op dat Griekenland een proeftuin aan het worden is voor de nieuwe economische realiteit een realiteit waarin slechts plaats is voor enkele grote bedrijven en waarin het midden en kleinbedrijf is uitgeschakeld.
    Wat rest is een murw geslagen en gebeukte bevolking die als makke schapen het pad volgen waarin er slechts plek is voor overheidsdienaren en een onuitputbare voorraad relatief goedkope arbeidskrachten die onder der duim worden gehouden door het immer groeiende overheidskader.

    Fruit overigens, zo heb ik me ooit laten vertellen, is pas te vertrouwen als je het uit de klauwen van de fruitteler trekt vlak nadat hij of zij het heeft geplukt en eerder niet.

    • Als ik de geluiden juist hen opgevangen dan is het in Griekenland zo [overigens onder erkenning wat jij er verder over zegt klopt] dat men zich voorbereid op een hete winter. Tenzij de EU alsnog over de brug komt met de noodnoodnoodkredieten. Maar met een werkloosheid die inmiddels >25% is en een volledig aan het gas liggend volk lijkt onheil de meest voor de hand liggende komende ontwikkeling. Tenzij de EU dus schuift en/of uitstel voor een jaar of 2 verleent.

    • Alle begrip voor de nuance, die jij t.a.v. het misbruikverhaal aanbrengt, Willem. Maar is het niet zo dat misbruik is, wat algemeen maatschappelijk als zodanig wordt erkend en onderkend? Doel jij niet meer op verwijtbaarheid en de schuldvraag? Die boven water komt als bijvoorbeeld een verstandelijk gehandicapte sex heeft met een andere verstandelijk gehandicapte en uit de betrokken personen niet is op te maken of het om vrijwillige dan wel gedwongen sex ging?

  2. Moeilijk onderwerp, dat misbruik. Omdat het jezelf voor proberen te stellen, dat een persoon [man of vrouw] de onbedwingbare behoefte voelt om een kind dan wel een gehandicapte jongere dan wel een hulpbehoevende oudere te misbruiken vrijwel onmogelijk is. Een mens als een object zien, een de wellust opwekkend object is sowieso al weerzinwekkend. Wellust tussen partners in de beslotenheid van de eigen slaapkamer is er ook, maar het grote onderscheid is daarbij wel dat die partners [de freaks even daargelaten] elkaar dan niet als object beschouwen maar nog steeds als mens.
    Wellicht [?] heeft het wel te maken met het gegeven dat op een zeker moment die zo broodnodige band tussen gevoel en sex bedrijven is doorgeknipt. En sex daarmee in belangrijke mate is los gezongen van wat het ooit was en soms nog wordt genoemd: de liefde bedrijven.
    Voorop staat dat al die verachtelijke misbruikers hun weerzinwekkende daden plegen om puur aan hun fysieke genot te komen. En daarbij blijkbaar de grenzen steeds nadrukkelijker overschrijden. Zelfs de barrière tussen “verzorger” en “zorgbehoevende” wordt zonder enige scrupule geslecht.
    Je krijgt er een smerige smaak van in de mond door er alleen maar aan te denken.
    Maar tegelijk besef ik, dat het een “hell of a job” zal worden om al die losgeslagen smeerpijpen weer in het gareel te krijgen.
    Waarbij ook nog eens zwaar mee weegt, dat ze het “goede voorbeeld” vrijwel continu voorgeschoteld krijgen door de zogenaamde [al of niet politieke] elite van deze wereld.

    • Waarbij ook nog eens zwaar mee weegt, dat ze het “goede voorbeeld” vrijwel continu voorgeschoteld krijgen door de zogenaamde [al of niet politieke] elite van deze wereld.

      Volkomen terechte opmerking, Jurgen. De gedachte is simpelweg “als voor die lui alles voor het grijpen ligt, waarom dan niet voor mij?”
      Als je dan ook nog thuis een vrouw hebt zitten met tieten op half zeven en spataders en je hebt een “cliënte” van 18 die de wereld voor een doedelzak aan ziet maar er zelf allesbehalve als die doedelzak uit ziet dan geldt het aloude “opportunity knocks”. 😦

      • En dus komt het altijd maar weer neer op beschaving, beheersing, gevoel voor wat kan en wat niet. En doe dat nu niet af met een lacherig “het vlees is zwak” , want dat zou in dit verband van slechte smaak getuigen.
        Waar zou de wereld naar toe gaan als iedereen maar naar wat anders grijpt als wat hij zelf heeft hem niet meer bevalt? Een soort recht van de sterkste; als dat is wat we willen laten we dan maar vanaf morgen weer in berenvellen gaan lopen en ongearticuleerde geluiden gaan maken. Vind je niet?

      • Begrijp me nu aub niet verkeerd, O. Er is niets, werkelijk niets wat verzachtend kan worden beschouwd voor wat de beesten onder ons uithalen. Er zijn wel [mogelijke] verklaringen voor. En zoals de aters en ogen hun verklaringen aandragen doe ik dat op mijn bescheiden manier ook 🙂
        Maar betere hoor ik graag.

      • Waar zou de wereld naar toe gaan als iedereen maar naar wat anders grijpt als wat hij zelf heeft hem niet meer bevalt?

        Wat dacht je dat bankiers, multi-nationals en politici al eeuwenlang doen, O. ?

      • Neen, natuurlijk niet 🙂 Maar “kwaad” roei je alleen maar uit als je dat bij de “wortel” doet. Niet door de kudde na-apers alleen maar aan te pakken.

  3. Het is frappant, dat jij in je globale overzicht van de perversiteit in Nederland teruggaat tot wat meen ik “de Epe-zaak” werd genoemd destijds.
    Ik wil de tijdlijn die je trekt koppelen aan een andere maatschappelijke ontwikkeling in de afgelopen 30 jaar: de enorme groei in het leger “ogen, aters, zorgers, begeleiders, toezichthouders, ondersteuners e.d”, die is opgetreden.
    Die lijkt contrair te zijn met het logischerwijs nagestreefde doel: misbruik terugdringen en misbruikers van hun ongeremde, normloze gedrag afhelpen.
    Het klinkt zuur om te zeggen, maar het beeld wijst het min of meer uit: sinds dat leger behandelaars e.d. via de hen ten dienste staande middelen [behandelingen, onderzoeken, rapporten, ontwikkelen behandelingsmethodieken] hebben “duidelijk” gemaakt [of althans daartoe pogingen hebben gedaan en nog steeds doen] waar de oorzaken van misbruik zouden liggen lijkt het er op, dat de acceptatie van de eigen geestelijke kortsluiting bij misbruikplegers is gegroeid. Er is in ieder geval weinig te merken van een inmiddels aangekweekt besef, dat er remmingen moeten zijn of , als die ontbreken, moeten worden aangekweekt.
    Het wordt m.i. echt tijd eens goed te onderzoeken in hoeverre de huidige aanpak, zoals ik hierboven al omschreef, wel echt werkt. Want er is voldoende aanleiding tot twijfel.
    Overigens wil ik nog wel opmerken, dat de Nederlander niet uniek is in zijn ziekelijk, gestoord gedrag. Er is geen sprake van een specifiek aan de Nederlander toe te schrijven gedrag, het zit in de mens zelf. Noem het maar de donkere kant, die aan ons allemaal kleeft. Helaas zit onze huidige samenleving zodanig in elkaar, dat alle gelegenheid aanwezig is om die donkere kant te exploiteren als de wilskracht ontbreekt om zich daar tegen te verzetten.

    NB: fruit, RadaR, koopt een verstandig mens bij voorkeur bij zijn groenteboer of op de markt 🙂

    • Voorzichtig, Paul, want als je over aters, ogen en meer van dat spul begint voel ik de verleiding opkomen om dit stokpaardje van me te gaan berijden. 🙂 Laat ik maar volstaan met op te merken, dat de resultaten aan de “verklarende kant” er dan wel zijn [maar ja, wie kan daar niet mee uit de voeten: een verkeersongeluk verklaren is vele malen simpeler dan het voorkomen, zo bewijst de praktijk van elke dag] maar de score aan de preventieve kant is op de keper beschouwd zeer, zeer mager. En ik voel wel wat voor jouw stelling, dat het verklaren heeft meegewerkt aan een soort acceptatieproces bij aan misbruikdrang lijdende patiënten.
      Leon en Jurgen voegen daar nog dat andere aspect aan toe: de bandeloosheid, waarvan de elite steeds openlijker blijk geeft. Het is een complex aan factoren [inderdaad Leon, de thuissituatie speelt daar ook een rol bij, maar kan en mag natuurlijk nooit als een vorm van excuus gelden] wat één ding gemeen heeft: ze doen de signalen op rood springen. Maar al geruime tijd is het usance, dat door rood rijden gesneden koek is.

  4. Je weet de boel aardig bij elkaar te vegen voor een stapel non-nieuws of niet logbaar nieuws. 🙂
    Ik heb het gevoel dat Albert een brief gaat krijgen, waar hij even van rechtop gaat zitten.
    Tja, die perversheid, die blijkbaar in de Nederlander huist, baart inderdaad zorgen. De ene na de andere gierput springt open. Het is zo langzamerhand tijd voor collectieve schaamte, lijkt me.

    • En dan blijft Opstelten maar stug volhouden, dat het steeds veiliger [in de breedste betekenis van het woord] is in Nederland. Ik weet wel: ik pak de boodschappen van Albert voortaan door het “kattenluikje” aan. 🙂
      Aan de brief aan Albert wordt serieus gewerkt. Het minste wat het op kan leveren is 1x gratis echt eetbare peren. Zal me een belevenis worden. Denk dat ik er maar meteen Poire au Chocolat van maak.

  5. Dus zit ik met lege handen. En dat is een “unheimisch” gevoel; het soort gevoel wat Merkel gisteren moet hebben gehad toen ze Athene binnen reed.

    Iets zegt me dat er best een heel gluiperig Germaans angstwindje zal zijn gelaten bij het landen op Athene Airport. Want al lijkt het vaak niet zo, Angela is ook maar gewoon eens mens. 🙂

    • Dat vertelt die kale op foto 4 heel zachtjes aan het Haantje, Jurgen. 😀 Je ziet: ze kan haar oren niet geloven. “Ces Hollandais, mon Dieu” schijnt haar reactie te zijn geweest.

    • Het lijkt wat mij betreft op een driftige poging om een schroef er goed in te krijgen, maar [zo wordt me net ingefluisterd] het kan ook het vervangen van lege batterijen zijn. Maar als jij een betere verklaring hebt hoor ik hem graag, Jurgen. 🙂

  6. Ik vind het prima hoor, die koopzondagen. Als het voor de retailers genoeg opbrengt om renderend te zijn, waarom niet? Alleen moet Rutte dan wel een beetje snel met die 1000 euro netto over de brug komen, want mijn resources zijn ernstig aan het verminderen. 🙂

  7. Lollig, dat je ons probeert te vertellen eigenlijk zonder bruikbare stof te zitten en vervolgens met dit uit de kluiten gewassen verhaal op de proppen komt 🙂
    Ik reageer maar in delen om het overzichtelijk te houden, OK?
    Het is nog altijd zo dat ik zelf bepaal of en wanneer ik ga “shoppen”. Het maakt me geen bal uit, dat er alsnog de zondag bijkomt. Die dag heb ik al jarenlang, tot volle tevredenheid van mezelf én anderen, gereserveerd voor veel belangrijker en leuker dingen dan door een Mall rennen.

    • Ik ben ook zeker niet tegen koopzondagen, laat ik daar duidelijk over zijn. Maar wel blijf ik me afvragen of het een doel op zich moet zijn om mensen 7 dagen in de week te kunnen laten kopen, terwijl pakweg 5 meer dan genoeg zou zijn. Ik weet het, ik weet het, de koopzondag is ook meer een economische maatregel dan een gebaar aan de koopzieken onder ons. Waar dan wel de consequentie aan zit, dat het geen “consuminder”-stimulans oplevert. Die zal toch vanuit mensen zelf moeten komen.

Nice and easy to work with

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s