POSITIVO’s

Voor de zoveelste keer in de afgelopen 12 maanden verscheen het bericht, dat ik en veel andere Nederlanders:
– weinig vertrouwen in de politiek hebben [61%] [what’s new?]
– ons eigen situatie als overwegend positief beschouwen [75%] [huh????]
Alleen al deze resultaten tegen elkaar afzetten doet de wenkbrauwen fors omhoog gaan. Want ligt de conclusie niet voor de hand, dat hoe slechter de politiek presteert hoe beter wij ons blijkbaar voelen?
Maar er is meer dan alleen deze boodschap, gebracht door de genetisch zo gebouwde jongens van het Sociaal Cultureel Planbureau [zeg maar het softe zusje van het CPB].
Laten we die 75% positivo’s eens tegen het licht houden. Overigens een cijfer, waar je internationaal op allerlei ranglijsten, bijgehouden door via de politiek zelf aangestuurde organisaties, prima mee scoort.
Ik zet tegenover die 75% bijvoorbeeld het volgende bericht, wat ook vandaag in de media verscheen:
Ondanks het reddingsplan voor de pensioenfondsen leveren 5,6 miljoen deelnemers waarschijnlijk gemiddeld 6 procent spaargeld in. Zonder het reddingsplan zou dit nog 8,2 procent zijn.
5,6 miljoen deelnemers, dat is ruim 1/3 van alle Nederlanders. Zo’n 35% om precies te zijn. Waarvan dus blijkbaar relatief weer 1/3 [of absoluut 10 procentpunt] die korting op hun lopende pensioenuitkering dan wel de opbouw van hun pensioenrechten met gemiddeld 6% [maar er zijn mensen, die een veel hogere korting wacht] geen reden vinden om het optimisme t.a.v. hun eigen situatie bij te stellen. Want alleen dan klopt de 75% die het SCP ons meldt.
Maar er zijn nog andere groepen in Nederland, die, verkerend in de situatie van dit moment, toch weinig reden kunnen hebben om een positief verwachtingspatroon voor zichzelf te kunnen hebben. Hoogstens gematigd positief of neutraal.
Denk aan de 500.000 werklozen, denk aan de ruim 1 miljoen bijstandstrekkers, denk aan de Voedselbank-klanten.
Natuurlijk, je mag al die aantallen niet zo maar bij elkaar optellen, want er zit een zekere mate van dubbelloop in. Er zijn werklozen, die ook een korting van hun pensioen over zich heen gaan krijgen; er zijn bijstandstrekkers, die vaste klant bij de Voedselbank zijn.
Maar desondanks is het verantwoord te stellen, dat er tussen de 7 en 8 miljoen Nederlanders [45-50%] zijn, die puur objectief bezien weinig tot geen reden zullen of kunnen hebben om hun eigen situatie als positief aan te merken.
Of het bewust dan wel onopzettelijk gebeurt laat ik graag aan jullie ter weging over; maar ik kan me [understatement] niet aan de indruk onttrekken, dat het SCP het maar niet kan laten om sprookjes te blijven vertellen. En daaraan de boodschap koppelt “blijven lachen, Nederlanders, zelfs als uw persoonlijke schip op het punt staat om ook met de boeg onder water te verdwijnen.”
De ooit door Koot en Bie geΓ―ntroduceerde Positivo’s bestaan echt. Ze werken bij het SCP.

Advertisements

30 thoughts on “POSITIVO’s

  1. Het manipuleren van cijfertjes ter meerdere eer en glorie van het dienstdoende regime is al zo oud als Methusalem.

    Kan me nog herinneren ooit eens een fraai stuk te hebben gelezen van een student die ten behoeve van zijn afstudeeropdracht ooit eens de cijfers zoals door de voormalige Sovjet Unie geleverd over onder andere de collectieve graanproductie eens optelde over een periode van ik meen 20 jaar, het zal u niet verbazen dat de uitkomst een absoluut wereldwonder was, het bleek dat in die periode namelijk de successen van dat voormalige arbeidersparadijs er op neer kwamen dat zij op hun collectieve boerderijen meer graan wisten te produceren dan er aan landbouwgrond over de hele planeet beschikbaar was.

    “Meten is weten” is een gevleugelde uitdrukking, maar het is maar net wat je wil weten en hoe je dat uiteindelijk gaat meten en vooral aan de goegemeente gaat verkopen.

    Zo ook deze resultaten van wederom een volstrekt overbodig fossiel instituut die niets anders doet dan ten behoeve van het regime welke op dat moment de macht heeft die cijfers en conclusies naar buiten te brengen die voldoen aan het beeld welke het regime op dat moment het beste uitkomt.

    Geef het volk “brood en spelen” is allang al niet meer genoeg om datzelfde volk bewust te proberen dom te houden mede door dit gegoochel met hele en halve waarheden en daaraan verbonden halfbakken conclusies worden de mensen niet alleen dom gehouden en een kant opgestuurd die precies in die richting is die het regime wenst.

    Het meest grappige hieraan is eigenlijk nog dat de leden van dit soort clubjes als “eerbiedwaardig” en “integer” worden omschreven en dat hun “sprookjespaleizen”
    als zijnde “betrouwbaar” worden genoemd.

    Gelukkig zijn er nog dit soort blogs waarin de schaamteloze oplichterspraktijken zoals door dit SCP in de praktijk worden uitgevoerd genadeloos worden afgeserveerd en op hun juiste merites worden beoordeeld en veroordeeld.

    • Volgens mij, Willem, heeft het SCP alleen maar officieel op schrift gesteld, wat Rutte tot vervelens toe bleef herhalen tijdens de verkiezingscampagne.
      En het SCP smeekt ons “Don’t shoot us, we’re only the pianoplayers”.

  2. Ik wil de voorlichtingssessie niet onderbreken, maar alleen maar een off topic opmerking maken.
    Gisteravond was “Reporter” gewijd aan de wereld van het microkrediet [je weet wel, waar Maxima zoveel goede dingen voor heeft gedaan].
    Als je nog niet gekeken hebt moet je dat zeker alsnog doen.

    • Heb daar vanochtend op mijn gemak naar gekeken. Maar dat gevoel van gemak verdween al snel. Niet goed voor mijn spijsvertering wat de heren te melden hadden. Maar overigens, had jij een ander verhaal verwacht? We kunnen allemaal dat ene tegeltje weer aan de muur hangen met daarop die aloude tekst: “Eens een dief, altijd een dief.”

  3. Ik zit bij PGGM, Paul, en dat is als ik me goed herinner zo geregeld toen ik in de zorg ging werken. Ik kan me niet herinneren, dat ik destijds ben gevraagd om een pensioenfonds te kiezen.
    Heb me eigenlijk nooit afgevraagd waarom niet πŸ™‚

    @RadaR
    Vet clipje van die Stevie [zegt deze bluesanalfabete].

    @AnnA
    Ja duh, natuurlijk weet ik waar ik ik kan zien hoe mijn pensioenspaarcentjes langzaam oplossen 😦

    • Beste Jeanette,

      Er was eens ………of neen, zo’n aanhef doet veronderstellen, dat ik een sprookje zou gaan vertellen. En de eerlijkheid gebiedt te zeggen, dat toen in 1951 de Pensioen- en Spaarfondsenwet werd ingevoerd en de pensioenfondsen als paddenstoelen uit de grond schoten er ook dat sprookjesgevoel bij werd geschapen.
      Maar 60 jaar later is het verhaal van het pensioen veranderd in een soort nachtmerrie, dus past die aanhef niet meer.
      Ik ga proberen duidelijkheid en beknoptheid te combineren in een poging een leesbaar verhaal te dichten. Laat maar weten of me dat gelukt is.
      De pensioenfondsen zijn ontstaan in een periode en arbeidsklimaat, die tot de jaren 90 een vast beeld lieten zien. Toen in den beginne dus werd gekozen om de pensioenwereld in te richten met dat arbeidsklimaat en de structuur van de arbeidsmarkt als uitgangspunt leek dat logisch.
      Nederlanders kozen een beroep [vrijwillig dan wel gedwongen] en beschouwden dat als een beroepskeuze voor het leven. Een stratenmaker, een slager, een schilder, een bakker, een timmerman ……..het was toen en bleef ook heel lang volstrekt normaal, dat men die beroepen het gehele leven bleef uitoefenen. Zelfs was er een niet onbelangrijk deel van die mensen, dat er [onverwachte ontwikkelingen daargelaten] van uit ging het hele arbeidszame leven bij dezelfde “baas” te blijven werken. Jobhoppen was een volledig onbekend fenomeen.
      In die jaren was de arbeidsmarkt overzichtelijk en dat maakte het mogelijk de pensioenwereld conform in te richten.
      Dus ontstonden er pensioenfondsen voor Bakkers, Slagers, Schilders, Bouwvakkers, Fietsenmakers, Hotelpersoneel, Horeca etc. etc.
      Nu was het natuurljk wel de bedoeling, dat iedere werknemer in Nederland zijn pensioenpremie betaalde aan het juiste fonds. Dus vond men de “sociale en bedrijfstakeigen fondsen” uit, waarmee de overheid als inner van premies als WW, WAO, Ziekenfondswet op een afstand bleef. Sociale partners werden [onvoorstelbaar als je naar de huidige situatie kijkt] de partij die in de loop der jaren steeds verder in aantal [en in hoogte] groeiende premies incasseerden en in de daartoe vervaardigde potten stortten.
      Bij die sterke band [waar overigens in principe weinig mis mee was, want er bestond hoe gek dat ook moge klinken een sterke band, een soort familiegevoel tussen die bedrijfstak gerichte fondsen en de aangesloten bedrijven en werknemers; men kende elkaar vaktechnisch, bedrijfsmatig en vaak ook als mens zeer goed, wat het begrip samenwerking een zeer speciale invulling gaf]
      hoorde ook het pensioen. Dus werd er wettelijk geregeld, dat er een plicht bestond voor de slager e.d. om zijn pensioenpremie te betalen aan het Pensioenfonds voor de Slagers. Dat fonds was gerechtigd die pensioengelden te beheren en uiteindelijk uit te keren. De besturen van dergelijke fondsen werden samengesteld uit vertegenwoordigers van de bedrijven en van de werknemers.
      Al snel betekende dit, dat de besturen vrijwel geheel waren opgebouwd uit bondsvertegenwoordigers [werkgeversorganisaties en vakbonden].
      Die plicht die ik noemde was de deelnemingsplicht.
      Heel lang zijn pensioenen voor de deelnemers een compleet mistige entiteit gebleven. Men betaalde premie, men kreeg uiteindelijk een uitkering, maar welk verband er tussen betaalde premie en ontvangen uitkering bestond wist vrijwel geen enkele deelnemer. Er bestond ook nauwelijks transparantie, ook niet over het collectief aan pensioenfondsen heen. Die slager had geen idee welk pensioen de schilder kreeg, de bakker wist het niet van de fietsenmaker enzovoort.
      Men vertrouwde er blind op, dat men kreeg waar men recht op had. En in de schaarse gevallen, dat er een deelnemer wat dieper doorvroeg was er altijd wel “de meneer van de vakbond” die haarfijn [en meestal onbegrijpelijk voor die deelnemer] uitlegde, dat het allemaal keurig in orde was.
      In de decennia die volgden kwamen de eerste blunders in het fondsensysteem al boven drijven. De “arbeidsmoraal” veranderde: de vaste beroepskeuze werd niet langer vast [timmermannen werden schilder, slagers bakker, fietsenmakers werden beeldend kunstenaar etc. ], het eeuwige dienstverband werd ingeruild voor de eerste schuchtere variant van het jobhoppen.

      [Ik wil het behapbaar houden, dus knip ik het verhaal in verschillende stukken. Je hebt kunnen lezen waar “deelnemingsplicht” vandaan is gekomen. In een 2e stuk ga ik dieper in op de blunders die daar ingebakken zaten en alles wat daar mee te maken had en heeft].

      wordt vervolgd

      • Jij schrijft het zo duidelijk en leesbaar op, Paul, dat ik het helemaal kan volgen. πŸ™‚
        Dank je wel!!!
        Als ik dus 10x in mijn werkzame leven van beroep verander kom ik dus bij 10 verschillende pensioenfondsen terecht en heb ik bij al die fondsen een stukje pensioen in de pot zitten. Krijg ik dan ook, als mijn nu nog van natuurwege mooi donkere haardos eenmaal grijs is geworden, 10 stukjes uitkering?

      • Zo simpel is het nu ook weer niet, Jeanette. Als het om verandering van beroep binnen dezelfde bedrijfstak gaat [bijvoorbeeld van verpleger naar adm. medewerkster in een ziekenhuis] zal je pensioenfonds niet veranderen. Word je echter van slager ineens verpleger dan val je wel onder de werkingssfeer van een ander pensioenfonds. Die 10 stukjes uitkering, daar gaat Paul het zeker nog over hebben!

        @Paul: prima verhaal. Ik ben benieuwd naar het vervolg. πŸ™‚

      • Ik wil natuurlijk niet vooruitlopen op wat Paul ons verder nog gaat vertellen [wat je op een excellente wijze doet, Paul!!] maar wil toch nog wel dit kwijt.
        Deelnemingsplicht is anno 2012 een volkomen achterhaald begrip. Omdat de mens van nu, in tegenstelling tot die van half vorige eeuw, veel beter in staat kan worden geacht zijn eigen beslissingen te nemen. Daar zitten zeker risico’s aan, maar ook daar is de huidige burger inmiddels meer dan voldoende bekend mee [denk aan het kopen van een huis met de daaraan verbonden hypotheek].

      • Ik ben het deels met je eens, P. En dus ook deels oneens πŸ˜€ . Deelnemingsplicht in zijn huidige vorm is volstrekt achterhaald. Omdat niet sec de plicht om deel te nemen aan het collectieve pensioengebeuren via het betalen van premie is geregeld,maar ook de verplichting om dat bij een specifiek pensioenfonds te doen. Vergelijk het maar met de verplichting om een rekening bij één bepaalde bank te moeten hebben en je ziet meteen de idiotie van de D-plicht.
        Waar ik wel voor blijf is de verplichting om een pensioen op te bouwen met daarin de mogelijkheid om zelf te bepalen waar je dat doet. Want dan wordt de kans vergroot, dat iedereen relatief gezien een zelfde pensioen zal kunnen opbouwen. En het risico verkleind, dat er kortingen met waanzinnige verschillen tussen deelnemers onderling zouden kunnen plaatsvinden. Zoals nu in het volstrekt idiote multi-fondsen systeem aan de orde is.

    • Deel 2 πŸ™‚

      De ingrijpend wijzigende “arbeidsmoraal” maakte de deelnemingsplicht in zijn oorspronkelijke vorm feitelijk tot een blok aan het been.
      Met het overstappen naar andere beroepen nam ook het “verkeer” van werknemers richting steeds verschillende pensioenfondsen toe.
      Wie in zijn arbeidszaam leven 3x van baan en beroep veranderde werd geconfronteerd met 3 verschillende pensioenopbouwen. In de al meer moderne jaren 70 en 80 kenden we nauwelijks nog IT. Alles werd met de hand geregistreerd. Koppeling van bestanden met deelnemers bestond niet, laat staan onderlinge uitwisseling van gegevens.
      Dus kon het bestaan, dat Jan, die 3x van beroep was veranderd, als hij al een pensioenoverzicht kreeg dat 3x ontving. En daar op geen enkele manier wijs uit kon worden. De deelnemingsplicht, verouderd als die was, veroorzaakte dus het soort chaos waarin het vereiste over- en inzicht in een heleboel geld grotendeels zo niet geheel ontbrak. Uit zijn periode als schilder had Jan ook nog een handjevol pensioenzegels [die een betaalde weekpremie vertegenwoordigden en die hij werd geacht op een pensioenkaart te plakken [!!!!!!] ], uit zijn periode als stucadoor had Jan een stapeltje andere pensioenzegels [bouw], die nooit geplakt waren en uit zijn periode schoolconcierge had hij ook wat rechten opgebouwd bij het ABP. En Jan had geen idee hoe hoog zijn pensioen zou zijn.
      Ik denk dat ik nauwelijks hoef uit te leggen hoe onwerkbaar maar ook enorm kostbaar [Jan werd bij 3 fondsen geadministreerd; maar voor andere “Jannen” gold dat nog veel vaker, omdat ze meer van beroep waren veranderd] deze chaos was.
      Er mag gerust worden geconcludeerd, dat er toen relatief erg veel geld, wat normaal gesproken voor het pensioen had moeten worden gebruikt, verloren is gegaan. [Enige gelijkenis met de huidige situatie berust geenszins op toeval πŸ™‚ ]
      Na erg lang te hebben gesnurkt, maar toch ook onder druk van de “pensioenfondsenlobby” om er toch vooral wettelijk niets aan te doen, besloot de politiek uiteindelijk toch dat de situatie wat onhoudbaar begon te worden.
      Overal in pensioenland zwierven duizenden minipensioentjes rond van soms belachelijk lage bedragen. Pensioen afkopen was verboden, dus al die kleine bedragen bleven in de door de deelnemingsplicht verordende potten zitten en de daarvoor benodigde adminstratie bleef worden gevoerd.
      De politiek kwam met een oplossing, die acceptabel was omdat zowel voor de pensioenfondsen als de deelnemers slechts een gering verlies ontstond.
      Er werd besloten, dat de waarde van pensioenopbouw uit het verleden mocht gaan worden overgedragen aan één pensioenfonds, meestal het actuele.
      Dus Jan uit het voorbeeld mocht de waarde van zijn schilderpensioentje en zijn stucadoorpensioentje laten overdragen naar zijn potje bij in dit geval het ABP.
      Op zich een acceptabele oplossing, maar er zaten ook wat voetangels en klemmen aan.
      De administraties van veel pensioenfondsen [de grote uitgezonderd] was van een allerbelabberste kwaliteit. IT had nauwelijks voor oplossing van dit probleem kunnen zorgen vanwege de soms complete chaos. En dan te beseffen, dat er heel veel geld in die fondsen omging. Een deel van dat geld werd overhaast besteed aan upgrading van de administraties. Bakken met geld zijn daar tegenaan gegooid en het resutaat was soms erg matig.
      Waardeoverdracht was dan wel mogelijk, maar in de praktijk duurde het soms een jaar voordat de betrokken fondsen in staat waren om dat in orde te krijgen.
      Maar de deelnemingsplicht bleef onverkort van kracht, waarmee feitelijk een carrousel, nu maar ook en vooral in de toekomst, aan waardeoverdrachten in stand werd gehouden. Met alle forse kosten vandien.
      En de duidelijkheid voor onze Jan werd er nauwelijks beter op. Want wat moet je met een mededeling, dat een X-bedrag aan pensioenrechten is overgedragen naar je huidige pensioenfonds als daar niet bij wordt verteld hoeveel premie je hebt betaald en welk rendement die premie heeft opgeleverd.
      Er is nooit onderzoek naar gedaan [de goede verstaander zal duidelijk zijn waarom niet] maar het vermoeden mag zijn dat er enorm veel geld “verloren” is gegaan; alleen al door de absurde administratekosten.

      [ik kom nog met een afsluitend deel, Jeanette. Vragen tot nu toe? Kom maar op! πŸ™‚

      • Terwijl onze gastheer de hele dag met zijn poten op tafel zit werk jij je in het zweet om met dit soort geweldige bijdragen leveren??? Een driewerf Bravo voor jou, Paul en een driewerf “Foei” voor de luiwammes. πŸ™‚
        Ik ga zorgvuldig lezen en als ik iets niet snap trek ik aan de bel, OK?

      • Dank je wel voor deze geschiedenis les, Paul. En ik bevestig graag, dat je in heel grote lijnen het juiste beeld schetst. Want als ik terugdenk aan die jaren, waarin driftig werd geprofiteerd van de onwetendheid van Jan met de Pet komt dat helemaal overeen met wat jij ons zo helder vertelt.
        Ik ben nieuwsgierig naar deel 3. πŸ™‚

      • @Jeanette:
        We moeten onze gastheer wel de eer geven die hem toekomt. En dat geldt ook zeker in dit geval. “Producten” als ik plaatste komen vrijwel altijd tot stand na wat onderlinge gedachtewisselingen. Dus ook nu, al schreef ik het, is de hand van onze gastheer daarbij nadrukkelijk aanwezig.
        Overigens gun ik hem die dag “met de poten op tafel” van harte. πŸ™‚

      • Die RadaR bemoeit zich ook overal mee πŸ˜€ Nee hoor, gekheid. Ik heb jouw deel 2 goed gelezen en begrijp inmiddels een beetje hoe het zit. Gisteren op het werk heb ik zo hier en daar wat collega’s gevraagd of zij precies weten hoe het met hun pensioen zit. Die van mijn leeftijd keken me nogal glazig aan πŸ™‚ Wie denkt er nu aan zijn pensioen? Wat dat betreft is de mentaliteit van nu nauwelijks anders, lijkt het, dan in de tijd van de Jan met de Pet, waar P. het over had. Niet zo vreemd dus dat ook de huidige generatie flink “gepakt” wordt. 😦

  4. Dat waren de goeie tijden, waarin mensen van het soort “positivo’s” heerlijk op de hak werden genomen. Nu is het hoog tijd, dat het SCP eens op de hak wordt genomen, want die lui produceren al enige tijd onderzoeksrapporten, waar terecht vraagtekens bij kunnen worden gezet.

  5. PvdA, VVD en CDA steunen het reddingsplan van het kabinet. Deze partijen trekken op hoofdlijnen gezamenlijk op. Een jaar geleden steunden zij samen het plan om het pensioenakkoord van de vakbeweging en de werkgevers om te zetten in wetgeving. PVV, SP en 50Plus trekken min of meer samen op in de afwijzing van het pakket. Zo pleiten zij samen voor een commissie die de zwakheden van het pensioenstelsel analyseert en advies geeft over hoe de fondsen beschermd kunnen worden tegen de wispelturigheid van de financiΓ«le markten.

    Nog een bericht van vandaag! En meteen ook ’n bericht wat de stupiditeit van de politiek [in dit geval PVV+SP+50+] bewijst. Iedere druiloor hoort te weten waar de zwakke plek in ons pensioensysteem zit: namelijk in de deelnemingsplicht. Door die deelnemingsplicht wordt de ene deelnemer veel harder gepakt dan de andere. Sterker nog: voor de euro van die ene deelnemer krijgt hij aanzienlijk minder pensioenwaarde terug dan de euro die een ander bij een ander [beter presterend] fonds inlegt.

    • Volstrekt terechte opmerking van Arno. Maar helaas bestaan er [nog] geen plannen om die deelnemingsplicht grondig herzien. Wellicht dat de grote verschillen in de kortingseffecten, die straks zeker duidelijk gaan worden, daar verandering in kunnen gaan brengen. Maar dan zullen getroffenen toch wel een niet te negeren geluid van protest moeten laten horen.

      • Leg mij nu eens precies uit als je wilt hoe dat nu precies zit met die “deelnemingsplicht” en waarom dat in sommige situaties zo nadelig kan uitpakken?
        Jullie hebben het er zo vaak over, dat het wel iets belangrijks moet zijn, toch?

      • @Jeanette:
        laat ik beginnen met een eenvoudige vraag:
        weet jij bij welk pensioenfonds jij bent aangesloten? En zo ja, waarom persΓ© bij dat PF?

      • Allereerst dank voor het meedenken, AnnA! πŸ™‚ Vertelt “mijnpensioenoverzicht” ook waarom ik die rechten bij dat betreffende pensioenfonds heb opgebouwd en waarom niet bij een ander fonds? Nee hΓ¨? πŸ˜€
        Je hebt de vraag van Jeanette niet zo goed begrepen, vrees ik. Mijn advies is, uitgaande van het feit dat de materie je blijkbaar interesseert, om verder te blijven meelezen. Want ik vermoed, dat Paul zich door het plaatsen van die link van je niet zal laten weerhouden om de vraag wel correct te beantwoorden. Kom er maar in, Paul πŸ˜€

        PS: doe als bijna alle anderen ook doen: gebruik “www.catchradio.nl” als je adres, zodat je niet elke keer opnieuw iets moet verzinnen om te voorkomen dat je “stalkers” achter je aan krijgt. Want ik onderken, dat een jonge bloem als jij dat risico wel zou kunnen lopen. πŸ˜€

      • dat is toch gewoon een vaststaand gegeven? wat hebben wij nou over ons pensioenfonds te zeggen; bitter weinig volgens mij
        mss moeten ze ook maar eens zoiets doen als bij je energie en zorgverzekering; ze gooien je dood dezer dagen met overstappen pffff
        laatst vroeg ik op t werk aan een jonge vent (jaar of 34 πŸ˜‰ ) of ie uitkeek naar februari wanneer zijn pensioenkorting bekend zou worden
        hahaha, je had zn gezicht moeten zien πŸ˜€
        echt, van die leeftijd (en wrs. ouder) zijn daar totaal niet mee bezig; “dat duurt nog zolang”
        ik zeg, volgens mij is t t best om zelf je potje bij elkaar te schrapen; ik realiseer dat dat makkelijker gezegd dan gedaan is…

        ps dat AnnA was gewoon geintje; was vergeten t weer terug te zetten

      • ps dat AnnA was gewoon geintje; was vergeten t weer terug te zetten daar had ik geen probleem mee hoor; suggereert een soort band die 2 capitalen :D. Ik doelde op “alweereenadrespff” Zet daar wat ik al noemde.

        dat is toch gewoon een vaststaand gegeven? wat hebben wij nou over ons pensioenfonds te zeggen Kijk, dat bedoel ik nu. Elke Nederlander in loondienst werkt 1 dag per week sec voor zijn pensioenpremie en het zou hem/haar niets interesseren wat er met dat geld gebeurt? Diezelfde Nederlander gaat als hij een paar ruggen op de bank zet toch ook niet rustig verder met slapen als hij op zijn spaarafschrift dat bedrag steeds maar minder ziet worden? Of jij wel? Zijn mensen werkelijk zo dom? Of is het puur het charitatieve karakter van de Nederlander, die denkt “ach die arme pensioenfondsen, hier …. pak maar wat je nodig vindt”.

      • ok, maar als ik dan tegen mijn werkgever zeg, stort die pensioenpremie maar op mijn rekening, dan kan/mag ie dat niet of wel
        is dat geen idee; ipv in een pensioenfonds naar je eigen rekening wat vrij komt als je de leeftijd bereikt?
        hihi, ik hoor je zuchten πŸ˜‰

      • @Anna:
        dan wijst je werkgever je op de Pensioen- & Spaarfondsenwet en de daarin opgenomen bepalingen t.a.v. ……….jaaaaaa, de verplichte deelneming πŸ˜€
        En daar gaat Paul [zodra ie wakker is] zinnige dingen over zeggen, OK?

Nice and easy to work with

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s