JUT EN JUUL AAN DE RIEDEL

Niet dat ik het zelf zo prettig vind, maar onderhand is wel duidelijk dat het woord “riedel” tussen nu en 12 september zeer regelmatig gaat terugkeren in mijn blogjes. Het is pure overmacht, men [de politieke nitwits] dwingt mij er gewoon toe.
Veel drinken bij hitte, zo weet elke vakantieganger die jaarlijks de hete plekken van Europa opzoekt, leidt vrijwel altijd tot een reactie, die wij kennen als “spoedpoep”, “racekak” of gewoon diarree. En voor mensen die “riedelen” [Riedel: mierzoete sinaasappellimonade met een beetje “bite”] geldt al niet anders.
De Jut en Juul, die ik vandaag aan u presenteer, zijn dan wel niet de echte kopstukken op het politieke podium, maar ze hebben inmiddels wel zoveel bekendheid verworven, dat ze zich de eigenaar van een nickname mogen noemen. En na het bereiken van een zetel in een kabinet [“going for gold”] is een nickname de meest prestigieuze prijs, die een politicus zich kan wensen. En zij zijn inmiddels ook met hoge snelheid het “riedelcircuit” op geschoten.
Laat ik maar beginnen met Juul [ook wel Jul], die na de val van Rutte 1 door het CDA ergens in een kindercrèche werd aangetroffen en na langs de jury van The Voice of het CDA te zijn gehaald “the makings of a coming star” werden toegedicht.
Half Nederland had na haar één keer gezien te hebben de nickname meteen gevonden: het Monatoetje. Inderdaad, ik heb het over de Purmerendse legkip met Volendams bloed [zou Jan Smit er ooit overheen zijn geweest? Of is het een fabeltje dat iedereen het met iedereen zou doen in de Vrijstaat Volendam e.o.?] Mona Keijzer. Als ik haar onverhoopt op het scherm zie verschijnen wordt mijn blik meteen getrokken naar die pijler van een nek van dat mens. En mijn oren slaan dicht zodra Mona met haar uit een mengeling van Edammer kaas en paling bestaande accent stoere dingen begint te zeggen. Met de serene blik van Maria herself op haar spichtige gezicht. U begrijpt het inmiddels wel zeker: Mona Keijzer is het type vrouw waar ik het niet in zie zitten. Zeg maar net als Jan Keijzer [of is het Keizer? ] de muzikant was die met zijn muziek mij spontaan tot braken wist te brengen.
Mona schijnt vandaag het volgende geriedeld te hebben:
“Sybrand Buma heeft me verteld hoe dat gegaan is in het Catshuis en ik kan me daarom voorstellen dat het geen optie meer is’. Samenwerking met de PVV ‘gaat niet meer gebeuren”, zei Keizer in het gesprek met Jinek.
Keizer zei verder dat ze het heel gek vindt dat grote groepen kiezers nu van de PVV naar de SP over lijken te stappen. ‘Politiek inhoudelijk is dat vreemd’. Het heeft volgens haar dan ook vooral te maken met gevoelens van onzekerheid in de samenleving. ‘Maar de oplossingen van de SP, zijn geen oplossingen’.

Ik vind dat Mona maar moet doorgaan zo, want het maakt het zo heerlijk gemakkelijk om er in één zin op te reageren. “Verhagen kon zich ook niet voorstellen, dat er met de PVV een kabinet kon worden gesmeed; maar na de verkiezingen kwam de CDA hoge hoed uit de kast en daar blijkt letterlijk alles uit te kunnen komen”.

Over naar Jut dan maar. Jut is eigenlijk Sint Juttemis. En het grappige toeval wil, dat “mijn Jut” steeds vaker en nadrukkelijker van de kiezer te horen krijgt, dat hij tot Sint Juttemis kan wachten voordat zijn partij weer de omvang zal krijgen, waar hij zo naarstig naar verlangt. Zijn nickname is even laag bij de gronds als voor de hand liggend. Zijn werkelijke naam in combinatie met zijn uiterlijk en uitstraling konden niets anders  opleveren als “Speklap”. Inderdaad, ik heb het over Hans Spekman, om in de terminologie te blijven de “keizer” van de PvdA.
Speklap zat naast het Monatoetje op de bank bij Jinek [het water liep schone Eva met de gemeen scherpe nagels uit de mond] en deed de volgende verbale drol in het potje:
‘Mijn tegenstander is de VVD, maar ik verbloem niet waar we verschillen van de SP. Als Roemer de illusie aanwakkert dat we de banken in Europa aan banden willen leggen zonder verdere samenwerking, dan zeg ik daar wat van’.
Stemmen op de SP is volgens Spekman dan ook een ‘risico’: ‘We knokken samen voor sociale zekerheid, maar dat moet je wel kunnen financieren’.

Zoals te doen gebruikelijk heeft Spekman totaal geen idee hoe de gemiddelde kiezer daarover denkt. Daarom schreeuw ik het Hansiepansie nog maar even toe.
ALS WE [BLIJKBAAR] NATIONALE EN INTERNATIONALE BANKEN EN COLLEGA EU-LIDSTATEN WEL MET INMIDDELS MEER DAN 100 MILJARD KUNNEN FINANCIEREN, WAAROM KUNNEN WE DAN GEEN 10-15 MILJARD VINDEN OM EEN MENSWAARDIG SOCIAAL STELSEL TE FINANCIEREN????? LEG DAT EENS LUID EN DUIDELIJK UIT, SPEKL ….SORRY, SPEKMAN!!!

Advertenties

16 thoughts on “JUT EN JUUL AAN DE RIEDEL

  1. Ik heb, al meelezend bij de zo maar uit het niets [want zorg heeft in grote lijnen niets met de dood te maken, maar eerder met ziek zijn en beter worden, toch?] ontstane gedachtewisseling over wat ik maar de kernvraag noem: hoe ver moet zorg gaan om leven, hoe mooi maar net zo vaak ook hoe beroerd ook, in stand te houden?
    En ik kwam op een aantal gedachten die ik toch nog maar even op tafel wil gooien. Allereerst even in algemene zin: i.m.h.o. moet elk mens recht hebben en toegang krijgen tot alle zorg die voorhanden is. Ongeacht het prijskaartje wat er aan hangt. Want leven is vind ik, belangrijker dan geld. Ik weet het, dat staat haaks op de neo-liberale gedachte, maar daar kan ik echt niet mee zitten. 🙂
    Dan de 2e gevoelige kwestie: hoe ver moet zorg gaan i.r.t. kwaliteit van leven [heel belangrijk punt inderdaad, RadaR]. Ook daar hang ik de mening aan, dat de kosten van mogelijk te verlenen zorg niet het criterium moeten en mogen zijn. Want anders zou ik mijn eerste stelling zelf gaan tegenspreken 🙂
    Wat wel bepalend zou kunnen zijn [en in mijn ogen ook mogen zijn] is in hoeverre de te verlenen zorg al of niet zal resulteren in een waardevolle en dus ook zinvolle instandhouding en verlenging van het leven.
    Als jullie mijn mening “onmenselijk”, “a-sociaal” of ronduit “schofterig” vinden, schroom niet dat even te melden. Want ik pretendeer zeker niet de wijsheid in pacht te hebben. 🙂 Zeker niet in een gevoelige kwestie als deze.

  2. Zo, het is weer enigszins te doen om even achter de PC te zitten. Wat was het warm! Vooral gisteren; maar we hebben het overleefd 🙂
    Jut en Juul. tja wat moet je er van zeggen. In ieder geval dat ze de verhaaltjes ophangen, die de onderscheiden campagneleiders hen voorkauwen.
    Maar is dat de moeite waard? Zet het zoden aan de dijk? Ik meen van niet. De PvdA en het CDA zitten volstrekt terecht met het probleem, dat elke poging tot profilering en elke aanval op Roemer, Rutte en zelfs Wilders verdrinkt in die grote zee van ongeloofwaardigheid.

  3. Dat is met recht een “keijzerlijk” nekje wat dat Monatoetje heeft. 😀 Voor zover ik me kan herinneren heb ik haar nog nooit aan het woord gehoord. Ben dus behoorlijk nieuwsgierig naar dat Edammer Kaas – Paling accent.

  4. Ik vrees overigens met grote vreze dat zelfs al zouden we 15 a 20 miljard ergens vandaan halen dan nog is dat ruimschoots onvoldoende om de zorg blijvend te financieren.

    Er zijn inmiddels bewezen keuzes te maken, waardoor de kosten van de zorg sustantieel omlaag zullen kunnen. Ik noem:
    – medicijnverslaving [zowel aan de kant van de verstrekkers als aan de kant van de nemers] rigoureus aanpakken;
    – prijzen van medicijnen en behandelingen meer in overeenstemming brengen met de produktiekosten en de factor winst daaruit grotendeels of geheel elimineren;
    – de cosmetische bijsnij en bijvijlindustrie, die is ontstaan, geheel buiten de reguliere zorg brengen. Het vrouwtje met [in haar eigen ogen] afwijkend gevormde vulva kan zich laten helpen, zolang ze dat 100% zelf betaalt, Het gezeik over de geestelijke schade die ze van haar vulva oploopt moet maar eens afgelopen zijn. Het vrouwtje wat daarentegen met een varkensneus is gezegend of een wrat met de omvang van een pruim op haar voorhoofd, die kunnen zich rustig tot de reguliere zorg wenden;
    – privatisering thuiszorg terugdraaien en winstoogmerk eruit slopen;
    – en misschien wel de belangrijkste: een grondige herijking van de filosofie over de mens en het mensenleven. Waarom moeten we in zijn algemeenheid zo nodig proberen om zoveel mogelijk mensen zo oud mogelijk te laten worden [waarbij steeds vaker de kwaliteit van leven ondergeschikt wordt gemaakt aan de noodzaak [verslaving?] om de operatiekamer en de snijmachine maar zo vaak mogelijk te laten draaien?] Begrijp me goed: ik gun iedereen een heel lang en gezond leven. Maar zelf sta ik daar heel nuchter in. Op is op, over is over. Mij hoeven ze echt niet vol te stoppen met allerlei techniek, die de taken moeten overnemen van “the real thing”, die versleten is. Ik zie liever een mannetje en een vrouwtje een nieuw exemplaar maken, wat mijn plaats gerust mag innemen.
    En dan heb ik het er nog niet eens over, dat steeds meer mensen worden “opgelapt” om die meerjaren in soms de meest deerniswekkende omstandigheden te moeten doorbrengen.
    Al die zaken gaan mij persoonlijk helemaal niet om het geld, eerder om normaal, nuchter en met gezond verstand kijken naar wat we nu eigenlijk aan het doen zijn.
    Maar omdat we in de tijd leven waarin we nu eenmaal leven komen geld, kosten, winstmarges e.d. er altijd bij om de hoek kijken.
    De 15 miljard die ik noemde is maar een lukraak gekozen bedrag. Je begrijpt uiteraard, dat ik slechts de bedoeling had te wijzen op het merkwaardige, onthutsende verschijnsel, dat de politiek helemaal vergroeid is met haar eigen wereld, waarin het verantwoord wordt geacht letterlijk bergen met geld te besteden aan op zijn minst discutabel te noemen projecten, maar het meteen ook als onverantwoordelijk wordt aangemerkt om maar een klein deel van die berg geld te besteden aan het echte welzijn van mensen.

    Voor ik het vergeet nog één niet onbelangrijke opmerking:het bedrag wat Nederland [als elk ander land in de wereld] besteedt aan zorg maakt integraal onderdeel uit van het BNP. De explosie van de zorgkosten in de afgelopen 10-15 jaar heeft er dus aan meegewerkt, dat er lang economische groei kon worden gegenereerd. Het is ook daarom dat de politiek maar door bleef gaan met privatiseren en nooit eerder de wildgroei in de zorgkosten heeft genoemd of aangepakt. Pas sinds het water aan de lippen kwam te staan door de diverse crises zijn de zorgkosten een hot item geworden.

    • Even een keer herlezen, omdat ik meende dat er een paar voor de snelle, vluchtige lezer schokkende dingen in jouw reactie lijken te staan.
      Want je raakt natuurlijk nogal wat aan als je het punt van “het rekken van het leven” aan de orde stelt. Ik heb het vermoeden, dat rationeel en objectief naar dit soort kwesties kijken [dat doe jij overduidelijk] botst met het veel meer ingeburgerde irrationeel en subjectief ergens tegenaan kijken. Weinig mensen zullen “op=op”en “over=over” als acceptabel standpunt ervaren, want men weet met grote mate van zekerheid dat “op” tegenwoordig kan worden vervangen door “voorlopig weer “op”geknapt”. In zo’n situatie is een mens namelijk op zijn egoistisch. Om het zwart-wit te zeggen: hij beschouwt zichzelf niet als het probleem [immer stijgende kosten, overbevolking e.d.]; in zijn ogen zijn alle anderen namelijk het probleem.
      Neem nu dat inmiddels op verzet gestoten voorstel van Europa66 om iedereen vanaf geboorte automatisch tot donor te [zoals jij het eerder noemde] “brandmerken”.
      Sec beoordeeld maakt het voorstel de kosten van zorg nog hoger. Allereerst door de er ongetwijfeld uit voortvloeiende stijging in transplantaties. Tweedens omdat er nog meer mensen in leven zullen worden gehouden. En de politiek zelf heeft ons inmiddels voldoende ingepeperd, dat de mens “een dure hobby” is om te onderhouden. Hij wil een uitkering, een pensioen, verzorging, steun, hulp, leven, eten etc.
      Verder komt de voor de hand liggende vraag aan de orde: wie wel en wie niet in aanmerking komt voor de vervanging van een machineonderdeel.
      De gefabriceerde en gestimuleerde behoefte om mensen langer te willen laten leven dan het vehikel waarin ze huizen mogelijjk maakt stelt de samenleving voor een aantal zowel ethische als praktische vragen. En die hebben allemaal gemeen, dat ze [niet mijn insteek, maar door de overheid en de politiek zelf als zwaarwegend criterium keer op keer benadrukt], per definitie kostenverhogend werken.
      En dus is het levensgrote risico aanwezig, dat de geavanceerde zorg [inclusief de daarin inmiddels opgenomen mogelijkheid om het leven te verlengen] straks een faciliteit wordt die alleen voor specifieke groepen [de welgestelden] bereikbaar zal blijken te zijn.
      Je zou kunnen zeggen, dat de enorme voortschrijding in de kwaliteit van te leveren zorg haast als een blok om het been van de samenleving komt te hangen, omdat er een immer hoger kostenplaatje aan komt te hangen.
      Was het maar zo, dat hoog gekwalificieerde medici sec de eed van Hippocrates weer als enig uitgangspunt en enige motivatie in ere zouden herstellen en vanuit die eed hun vaardigheden in dienst zouden stellen van de samenleving. Maar ja, dat is in andere woorden van medici verlangen, dat ze hun kennis en kunde “gratis” of tegen minimale beloning ter beschikking stellen. En dat is, heb ik het gevoel, in de maatschappij die wij voor onszelf hebben gebouwd gelijk aan vloeken in de kerk en een utopie. 🙂

      Ik ben niet toegekomen aan het leveren van commentaar op “Jut en Juul”. Dat is niet toevallig: het ontbrak me aan de behoefte om op het gebrabbel van de gebruikelijke onzin van dit tweetal te reageren.
      Overigens ik ben het volmondig eens met jouw in capitals geformuleerde advies aan het Spekmannetje. Waarvoor hij natuurlijk Oost-Indisch doof zal blijven.

    • Het leven “rekken” heeft als logische consequentie dat een “gerekt” mens ook nog vaker ziek zal zijn of worden. Tenzij “rekken” betekent ombouwen tot bionische mens of een soort android.
      Maar veel belangrijker is de vraag waarom mensen langer zouden willen leven dan hun normaal langs natuurlijke weg ingeprogrammeerde levensduur.
      Om het volgende EK of WK Voetbal nog mee te kunnen maken? Om de komende 5 Voices of Holland niet te hoeven missen? En zo zijn er nog 100 banale redenen te verzinnen.
      Of is het die hang naar het leven zelf? Zo ja, wat is er dan zo bijzonder aan dat leven???
      De enige absolute zekerheid van leven is simpelweg dat je zult sterven. Ik zou zeggen “learn to live with it”. Van welk uitstel dan ook komt ook hier geen afstel.
      Ik vind RadaR’s opstelling in deze van een gezonde [ 😀 ] nuchterheid getuigen. Die volgens mij geen kostenverhogende effecten op de zorg heeft.

    • Het was geenszins mijn bedoeling om hier een voor sommigen wellicht zeer gevoelige discussie over “leven en dood” te stimuleren.
      Wel mijn waardering overigens voor de zinnige dingen die er gezegd worden 🙂

      En al typend schiet me door het hoofd, dat er misschien wel enige correlatie is vast te stellen tussen de verkiezingen [de werkelijke insteek van het logje] en de zo maar ineens opgepopte discussie. Want zijn er niet een aantal partijen [CDA, PvdA, GL] waarvoor de verkiezingen een strijd tussen leven en dood kunnen blijken te worden?

    • Aha, wat je hier nu aanhaalt gaat ver voorbij de kostenvraag alleen, het filosofische moreel/ethische sociologische vraagstuk wat je opwerpt is een punt wat in de wereld van de wetenschap al jaren geleden werd voorzien.

      Laat ik voor een goed begrip mijzelf verduidelijken voor zover mogelijk dan.

      Ieder weldenkend mens weet dat de mensheid grote problemen heeft, waarbij als men die problemen analyseert steeds helderder aan het worden is wat nu eigenlijk het grote probleem is waarmee alle andere problemen samenhangen.

      Dat grote probleem is natuurlijk de krankzinnige overbevolking van onze planeet, deze word voornamelijk door de natuurlijke biologische aandrang tot voortplanting met als doel overlevering van de soort niet alleen in stand gehouden maar ook veroorzaakt, daarbij zijn later zaken als culturele/historische/religeuze en sociologische toegevoegd waardoor het proces van overbevolking alleen maar is en word versneld.

      Vrijwillige vasectomie. collectieve zelfmoord als lemmingen en meer van dat fraais zitten helaas niet in ons menselijk DNA opgesloten daarvoor is de drang tot (over) leven te groot, en dus zal er bij ongewijzigde omstandigheden uiteindelijk helemaal niets anders meer resten dan een kale lege opgesoupeerde planeet aan het einde van een rit vol met op voorhand al tot mislukken gedoemde experimenten en maatregelen voor en over het voeden en in stand handen van die enorme immer groeiende hoeveelheid mensjes, een planeet dus die vol zit dan met mensjes die uiteindelijk bij gebrek aan ander materiaal maar aan zichzelf gaan knabbelen net zo lang tot er helemaal niets meer te knabbelen valt.

      Een van de allereerste uitgangspunten van het DNA/genetisch onderzoek is geweest en nu nog, om te zoeken naar manieren om niet alleen ziekten en afwijkingen te bestrijden en zelfs te voorkomen vanaf het 1e begin van leven maar vooral om het leven an sich op te rekken en wel voorbij de grens van 150 – 175 jaar zijnde dan de alom als ideaal beschouwde leeftijd voor een nomaal menselijk leven en daarmee tevens zijnde de ideale oplossing voor het overbevolkingsprobleem.

      Daar waar zelfs nu nog voornamelijk word gewezen naar de kwaliteit van voedsel en veilige omgeving onder andere, als oorzaak van het verminderen van het aantal kinderen zoals in onze westerse wereld nu het geval is, is de eigenlijke oorzaak van de afname van het aantal kinderen gelegen in het hebben van een hogere leeftijd hetgeen ook logisch is, immers daar waar tot voor zeg 100 jaar geleden de mens een gemiddelde leeftijd wist te bereiken van rond de zeg 40 jaar is dat nu opgerekt tot 60, 70 jaar en groeiende!!.

      Het gevolg van deze oprekking van de leeftijd laat zich raden, er is dan geen enkele behoefte meer om zo jong mogelijk zoveel mogelijk kinderen ( lees overbevolking) te creeeren, men weet dan namelijk dat bv de noodzaak tot het snel produceren van nageslacht voor overlevering van de soort niet meer noodzakelijk is en dat instandhouding van de soort in grote getallen ook al zijn dringende noodzaak daarmee verliest.

      Bij deze veranderingen in onze biologische huishouding komen dan ook door deze oprekking van de leeftijd allerlei sociaal/culturele/religeuze zaken die nu nog voor een extra druk tot snel en veel reproduceren zorgen onder druk te staan en zullen dan ook een geheel andere invulling krijgen.

      Dankzij die verlening van de leeftijd zal dan niet alleen het mannelijke instinct waarbij hij gedreven word tot het zo snel en zoveel mogelijk bevruchten veranderen het kan dan zelfs verdwijnen een tendens die je nu al enigzins in de westerse wereld kunt gadeslaan, ook de evolutie van de vrouw speelt dan daarbij een grote rol iets wat men zeker nu al kan constateren, immers de westerse vrouw is dankzij het verlengen van haar leven veel meer als vroeger in staat zich niet meer als broedkip te laten gebruiken maar in plaats daarvan zichzelf eerst te ontwikkelen als mens en pas daarna op hoge tot zeer hoge leeftijd hooguit 1 of 2 kind(eren) te nemen.

      Het laat zich raden wat er zal gaan gebeuren als en indien wij het leven inderdaad tot zeg 175 jaar weten op te rekken, het is en zal zijn de enige oplossing tegen de zelfvernietiging die ons wacht bij de ongebreidelde voortzetting van de huidige overbevolking.

      Een leeftijd van de gemiddelde mens als 150 jaar met als bonus geen levensbedreigende ziekten plus een techniek die ieder menselijk onderdeel zal en kan gaan vervangen is bij de 1e gedachte wellicht verwerpelijk maar is wel de enige echte oplossing tegen onze drang tot zelfvernietiging door overbevolking.

      • Wordt een mooie boel die jij daar schetst Willem. Tot 30 jaar naar school e.d., werken tot je 130e en dan nog 25 jaar AOW. En jubilea bij de baas gelden pas na 50 en 90 functiejaren 🙂

      • Dat grote probleem is natuurlijk de krankzinnige overbevolking van onze planeet,

        Dit stel je als een feit, wat op dit moment aan de orde is en dat doe je terecht.
        Hoewel de Aarde als planeet prima in staat is om de 7 bijna 8 miljard mensen van nu te huisvesten en te voeden [slechts de inhalige, inefficiënte resp. verkwistende manier waarop met resources wordt omgegaan brengt ons in de problemen waar we steeds meer in komen te verkeren, zoals de al aangekondigde dreigende energieschaarste en voedselcrisis] hebben we onszelf toch in een situatie van schijnbare overpopulatie weten te brengen.
        Misschien is dat inderdaad toe te schrijven aan al die eigenschappen van de mens, die kunnen worden samengebracht onder één noemer: de drang tot zelfvernietiging.
        Die drang is aan de ene kant beangstigend, maar misschien aan de andere kant ook wel verklaarbaar. Want als je woont op een door het heelal suizende bol, die in zijn historie al vele malen door rondvliegend heelalpuin werd geraakt en nog zal gaan worden geraakt dan is een gevoel van onzekerheid of zo je wilt fatalistisch gedrag niet zo vreemd. “We live by the day” en we hebben de mazzel dat het niet “a day” is met de 24 uur die we zelf hebben verzonnen, maar een kosmische of universele “day” . Waarvan niemand kan aangeven wat de werkelijke duur er van is [1 eeuw, 100.000 jaar? nog langer?]. Omdat het zo onzeker is hebben we gebruik gemaakt van die perfect ontwikkelde eigenschap van de mens: het verzinnen van zijn eigen waarheid. Dus houden we onszelf voor, dat het allemaal in handen van God ligt. Wel zo makkelijk. In de bijbel wordt de apocalyps beschreven. Waarmee we destijds al onze eigen kwetsbaarheid hebben onder- en erkend. Maar slim als we zijn verzinnen we uiteraard ook onze eigen “escaperoute”. Veel bidden, keurig leven naar de regels van de handleiding [bijbel] en het management [God] zal tevreden zijn en wij leven nog heel lang en als het meezit ook heel gelukkig.
        Op die manier hebben we het tot voor kort aardig weten te redden. Zonder overigens een idee te hebben hoe lang nog precies. Dat blijft onzeker.

        Als je het gedrag van de mens door de eeuwen maar in het bijzonder in de huidige tijd beschouwt dan kun je niet anders concluderen dan dat daar die zelfvernietigingsdrang heel duidelijk in te herkennen is. Naast fokken is vechten / moorden de belangrijkste hobby van de mens. Wit tegen zwart, zwart tegen zwart, bruin tegen wit, wit tegen wit, zwart tegen bruin, genocides zijn er in alle kleurencombinaties geweest.
        Via fokken de soort in stand houden, via moorden ongewenste onderdelen daarvan uitroeien. En vaak hingen we daar ook nog het verhaal bij op, dat we dat allemaal deden [en nog doen] in opdracht van het “management”.
        Hoewel het een triest verhaal is zou je ook kunnen zeggen, dat het vanuit een bepaald oogpunt ook een sluitend verhaal kan worden genoemd. Gedrenkt in bloed, dat wel, maar toch sluitend.

        Met deze hele lange aanloop wil ik aangeven, dat de mens [al of niet beredeneerd] altijd oplossingen voorhanden had om het probleem van overpopulatie te “handlen”. Veel vechten en moorden was er daar één van. En de natuur deed zelf ook haar duit regelmatig in het zakje door met nieuwe of nieuwe varianten van virussen e.d. op de proppen te komen die ook soms forse decimerende effecten hadden.
        De explosieve bijna exponentiële groei van de wereldbevolking in de afgelopen halve eeuw hebben we te danken aan het uitblijven van grootschalige uitroeiprojecten, zoals voorheen The Great War en WOII, + het beter greep krijgen op pogingen van de natuur om ons een kopje kleiner te maken.
        Wat dat betreft kunnen wij ons een bevoorrechte generatie noemen. Realistische vraag daarbij is of dat nog veel langer zo zal blijven.
        En daarmee zijn we terug bij het uitgangspunt: de overbevolking en de oplossing daarvoor.
        Ik volg je niet, Willem, in die verklaring die jij aandraagt. Om de volgende 2 redenen [er zijn er wellicht meer te vinden, maar dat laat ik graag aan anderen over]. Verlengen van de levensduur [bijv tot 150 jaar] voldoet niet, omdat:
        – de wetenschap en de geneeskunde simpelweg nog heel ver weg zijn van het bereiken van die mogelijkheid. Het kan dus voor de korte termijn [50 jaar? 100 jaar? Veel langer?] geen oplossing bieden. En de overbevolking en de daarmee gepaard gaande problemen wachten geen 50, 100 of 200 jaar meer. Die zijn zo langzamerhand acuut geworden;
        – al zou er in 2020 een doorbraak plaatsvinden waardoor de levensduur met 25% zou kunnen worden verlengd [nogal utopisch, maar for the sake of the discussion een verantwoorde aanname] dan is er minstens een halve eeuw nodig om het effect daarvan enigszins in de tabellen te kunnen terugvinden. En tijdens die halve eeuw groeit de wereldpopulatie gewoon door en daarmee ook de nood en daarmee ook de eraan gerelateerde crises.

        Mijn antwoord op de vraag “hoe lossen we de overpopulatie op” kun je denk wel raden. Of er duikt een nieuwe variant van een A-griep, Aids, Vogelgriep, Varkenspest e.d op, die 10% van de wereldbevolking uitroeit. Of er sterven grote aantallen mensen aan hongersnood. Of er wordt in zekere control-rooms op felrode knoppen gedrukt.
        Daarna, zo denken de beslissers op dat niveau, zien we dan wel verder. Eerst ruimen, dan herindelen en vervolgens weer volop aan de gang. Wat dat betreft heb ik het donkerbruine vermoeden, dat we binnen 10 jaar veel meer zullen weten.

      • Het is verdraaid interessant om jullie uitwisseling van standpunten te volgen. Het kost even tijd, maar het is de moeite waard.

        De gedachte, die t.a.v. dat verlengen van de levensduur tot Willem’s 150 jaar bij me opkwam is, dat in mijn optiek de enige plausibele verklaring daarvoor kan zijn te realiseren dat het aantal “produktieve jaren” in een mensenleven moet worden opgevoerd. Want ik kan me nauwelijks voorstellen, dat elk jaar ouder worden zou inhouden 1 jaar pensioen erbij. Het is gewoon 1 jaar meer werken.
        Dat blijkt immers uit de huidige discussies rond de pensioenen overduidelijk.

        BTW: Complimenten aan beiden voor jullie verhaal. Als ik het goed heb is RadaR met de verkiezingen in zicht op tijd in vorm gekomen. 🙂

  5. Over die volledig over het paard getilde en compleet de weg kwijt zijnde blonde vorm van een over zijn tijd heen zijnd exploderend bakje Monatoetje met ee teveel aan lucht en een ernstig tekort aan vruchten daarover is ieder woord wat er over te zeggen valt er een teveel.

    De Boy Bensdorp van de PvdArmoe, ingezet als geheim wapen om de PVV kiezers te verleiden terug naar de Paasheuvel te marchanderen, is een relikwie opgeduikeld in de stoffige archiefkasten van het PvdArmoe politburo als een soort van laatste redmiddel om deze Partij voor opheffing te behoeden, godlof zal men daar ook met Boy aan het roer niet in slagen ook al zou hij bij wijze van spreken nog jaren nog jaren als een vleeschgeworden aanhangsel achter de biefstuk-tartaar bilpartij van breedbekkikker Samsonlight blijven aanhobbelen..

    Ik vrees overigens met grote vreze dat zelfs al zouden we 15 a 20 miljard ergens vandaan halen dan nog is dat ruimschoots onvoldoende om de zorg blijvend te financieren.

    Helaas schijnt het bij ongewijzigd beleid nu eenmaal zo te zijn dat medio 2030 de zorg ongeveer de helft van ons totale nationale inkomen opvreet, derhalve zijn rigoreuze maatregelen niet meer te voorkomen alleen denk ik gezien de stemming op dit blog dat de maatregelen die wij hier zouden voorstellen fundamenteel verschillen van degene waar onze Monatoetjes en Speklappen mee voor de dag zouden komen.

Nice and easy to work with

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s