BLACK MOUNTAIN

In de serie “Lekkers van over de grote plas” liet ik jullie al kennismaken met Silversun Pickups. Maar er is meer en daarvoor gaan we naar Canada, waar momenteel ook legio bands bezig zijn met muziek te maken, die de gierput van de Europop verre overstijgt.
Uit een collectief van creatieve vrienden The Black Mountain Army is de band Black Mountain ontstaan. Vanaf 2005 wordt er plaatwerk uitgebracht; ik maakte kennis met de band via hun album In The Future [2008], waarvan de track Tyrant me van mijn stelten blies.
InΒ  2010 verscheen het album Wilderness heart en vanaf dat moment behoorde Black Mountain tot mijn “special favorites”. Natuurlijk vooral door de muziek, die tot de progressieve rock kan worden gerekend, waarbij Led Zeppelin invloeden onmiskenbaar aanwezig zijn. Voeg daarbij het gegeven, dat het stemgeluid van zangeres Amber Webber sterke gelijkenis vertoont met de voor de Woodstock-generatie onsterfelijke Grace Slick en je hebt een band, die in de 21e eeuw een geluid produceert die sterk aan de jaren van “what once was” doet denken. Maar Black Moutain is ook nog eens verzameling van mensen, die er duidelijk blijk van geven niets te hebben met het gladde prefab musiceren, wat de musicscene anno nu zo domineert.
Als clip koos ik voor jullie een live-uitvoering van de genoemde track “Tyrant” van het album In the Future. Eat your heart out!

Advertenties

21 thoughts on “BLACK MOUNTAIN

  1. Met de jaren die verstrijken moet ik eerlijk zeggen dat bombastische uiterlijkheden en plastic verschijnigingsvormen die ook nog eens geen enkele vorm van een soort inhoud bezitten mij steeds minder boeien.
    Er zijn natuurlijk dames als een Madonna en Lady Gaga, ja zelfs een Beyonce die een en ander kwa plastic, naturel en ook inhoud combineren maar veel zijn het er niet.
    Jammer genoeg heeft the man they’ve named God in zijn ultieme wijsheid besloten dat er voor allerlei plastic bijna geen plek meer is want vraag ik met een retorische vraag mijzelve af, waar zijn toch de Vanessa’s van deze tijd??
    Maar goed Naturel en Inhoud zoals deze zusjes bezitten heeft al jaren in ieder geval verre mijn voorkeur, alhoewel een nieuwe uitvoering van Chi Coltrane ook niet slecht zou zijn, maar dit terzijde!!
    De zusjes…

    • De “plas” waar we nu over gaan is stukken kleiner, het genre verandert in folk en de meisjes SΓΆderberg hebben reeds letterlijk voet op Nederlandse bodem gezet, want ze mochten in 2011 met de Fleet Floxes meezingen.
      Je verandert de regels van het spel, Willem en dat is in zekere zin riskant, want daarmee naderen we onze eigen thuisbasis weer. πŸ˜€ En dat is nu net de plek waar ik niet wil zijn om te zoeken naar aansprekende muziek, omdat de spoeling er zo waterdun is. Overigens moet ik nog een nalatigheid wegpoetsen. Jij noemde eerder wat voorbeelden van Nederlandse bands en artiesten, die nog wel de moeite van het beluisteren waard zijn. Daar sprong wat mij betreft in het oog de vermelding van Anneke van Giersbergen. Uiteraard al langer bekend o.a. van The Gathering en dankzij haar medewerking aan het Ayreon-dubbelablum Into the Electric Castle. Bijna 40-er Anneke was mij dus niet onbekend en ik deel jouw waardering voor haar. Ik heb begin 2012 ruim de tijd genomen om haar laatste album Everything is changing te beluisteren, maar was teleurgesteld over de te poppy songs die het album domineren. Maar van Giersbergen is, zoals ook geldt voor haar eerder met Aqua Annique uitgebrachte album Pure air, altijd wel goed voor minimaal 1 pareltje. En dat is op haar laatste album wat mij betreft 1000 miles away from you.
      Maar terug naar de Zweedse zusjes SΓΆderberg, van wie het album The Lion’s Roar klaar staat om te worden beluisterd. En de clip, die jij leverde, geeft meer dan voldoende aanleiding om dat te gaan doen. Thx again!!

      • Nee hoor geenzins de bedoeling om regels te buigen en/of te veranderen zoals je terecht opmerkt is dat veels te riskant!!
        Idem aangaande de “thuisbasis, overigens wilde ik slechts met plaatsing van dit clipje aantonen dat naturel niet alleen maar uiterlijk is maar dat dit ook muzikaal geldig is en dat een combi van deze twee meestal een perfecte uitkomst heeft zoals deze dames bewijzen. En ja het album is de zonde meer dan waard!!
        Overigens enige tijd geleden in mijn verblijfplaats nog getuige moge wezen van een zeer intiem concert van Dame Giersbergen en dan blijken de “poppy songs” waar ik me ook aan irriteerde, toch iets meer diepte en zeggingskracht te hebben dan je in 1e en 2e instantie zou vermoeden .
        Voorlopig heb ik er nog meer dan genoeg aan om die prachtige band Poets of the Fall volledig in te laten zinken.

      • Zolang Willen met dit soort musica blijft komen aandragen mag-ie van mij de regels overtreden. πŸ˜€ Kom op RadaR, beetje soepel blijven πŸ˜›

  2. Interessant, die discussie over “natural women” πŸ˜€
    Glitter en glamour, oftewel “fake” is vooral wat de jongere generatie aanspreekt. En ik vind dat niet echt abnormaal. Graaf even in je geheugen en jullie ontdekken vast ook “plastic” waar jullie ooit knikkende knieΓ«n van kregen. πŸ˜€
    Het vraagt de nodige tijd [en ervaring] om de waarde van “echt” te kunnen schatten.
    Goed, nog even de muziek dan. Hard, dat zeker, maar niet onprettig. Was er geen clip te vinden van Wilderness heart, RadaR? Want dat vind ik het beste wat ik van Black Mountain heb gehoord.

  3. “Naturel” is een ander woord voor “echt”, Jurgen. En eerder de zangeres van Magenta, nu Amber Webber maar er zijn er ongetwijfeld gelukkig nog meer. Van die vrouwen, waar het gewoon een kwestie is van “what you see is what you get”. En dat principe wordt ook nog doorvertaald naar de muziek die ze maken.
    Ik heb nooit iets gehad met de Madonna’s, puur plastic. Maar vond bijvoorbeeld om in Nederland te blijven de oorspronkelijke Ilse de Lange wel heel verfrissend. Maar die heeft inmiddels zich ook het uiterlijk van popsterretje laten aanmeten en is van schrik ook nog eens weggooi popmuziek gaan maken.
    Het gaat simpel om de keuze tussen “echt” en “pre-fab”. Tussen emotie en gevoel enerzijds en nietszeggendheid en kilte anderzijds.
    Laten we toch eerlijk zijn: als je echt gevoel voor [rock]muziek in je donder hebt dan ga je toch niet dag in dag uit naar het lopende band werk zitten luisteren. Of kijken liever, omdat de muziek wordt opgeleukt met barbiepoppen.
    Uh .. wat wilde ik ook al weer zeggen πŸ˜› …… o ja, fijn trackje wel dit Tyrant[s] van een lekkere, heerlijk retro ogende band.

    • Maar jongen, ik neem je helemaal niet kwalijk dat je een voorkeur voor naturel hebt. Er is een hele hoop voor te zeggen. WYSIWYG is altijd al een prima uitgangspunt geweest. Veel beter dan WWMUIWYMS! πŸ˜€

      • 2 W’s zullen wel met “what” te maken hebben en die “I” kan ik ook plaatsen. Maar daar houdt het wel op, Jurgen. So enlighten me πŸ˜€

      • WYSIWYG was vroeger de aanduiding, die je de zekerheid moest bieden dat wat je op het scherm zag er in het echt [vrijwel] hetzelfde uit zag. En ook op papier als zodanig reproduceerbaar was.
        In de entertainmentwereld van nu is alles er juist op gericht een illusie te scheppen. In de muziek geldt, dat je meiden in clips ziet verschijnen waar zoveel mee gerotzooid is [ik bedoel dan audio- en visueelmatig], dat je ze in levende lijve niet eens zou herkennen. Zo kan dat monster van GaGa met een matig stemgeluid en een doorsnee fysiek [ik druk me diplomatiek uit, want in werkelijkheid vind ik het een goor, lelijk wijf] worden omgetoverd tot een beeldomvattende attractie [voor wie daar gevoelig voor is].
        Zangeresjes, die “naked”, om het in Golden Earring-termen te zeggen, qua volume de eerste rij van het wijkcentrumzaaltje nog niet halen en valse noten niet van zuivere kunnen onderscheiden [Hiawatha in Bakoe om maar een voorbeeld te noemen], kunnen met wat reverb en andere audiovisuele hulpmiddelen tot stralende sterretjes worden omgebouwd.
        In de filmwereld gebeurt al enige tijd precies hetzelfde. Vrijwel alles is computergegenereerd. Het beste voorbeeld is de internationale kaskraker The Avengers, wat feitelijk niet meer is dan een [slechte] computergame, waarin acteurs via virtual reality tot “grootse” daden komen, overigens zonder daarbij nog al teveel te hoeven zeggen. Waar WYSIWYG nog garandeerde dat plaatje en inhoud congruent aan elkaar waren is anno 2012 de complete waanzin en inhoudloosheid de standaard. Vandaar dus mijn WWMUIWYMS, wat simpelweg staat voor What We Make UP Is What You Must Swalllow.

  4. Progrock met scherpe kantjes, wow die eerste 2 minuten heb ik 4x achter elkaar laten afspelen. En de 4e keer wist ik eindelijk waar het mij heel sterk aan deed denken: King Crimson – In the court of …. je weet het wel. Lekker hoor, ondanks de soms matige geluidskwaliteit.
    En zoals O. helemaal terecht opmerkt: geen Biebertjes of ander glad werk, dit is the real thing.
    Leon zal wel weer helemaal gevallen zijn voor de “naturel” uitstraling van Amber Webber. πŸ˜›

    • Heel goed, Jurgen! King Crimson …… opvallend die naam door jou te horen noemen. πŸ™‚
      Wat Amber Webber betreft: ook ik zie dergelijke naturel types vele malen liever dan de barbiepoppen. Overigens zie ik Amber zich nog niet gemakkelijk in het soort rubberjurk wringen, waarin dat kreng van GaGa zich laatst aan de geilende media toonde. πŸ˜€

  5. Nou, hard, harder, hardst ….. Tyrant is een van mijn favo’s en ook dit jaar stem ik er weer op. Echt joh, dit is toch helemaal te gek. Geluidskwaliteit, ok, kon beter, maar dat prachtige geluid wat uit die keyboards komt, die explosie van de bas en drums, de zang van die McBean [vind ik een beetje naar Neil Young gaan] …. nee hoor, dit is fffffffffffantastisch. πŸ™‚

  6. Goedemorgeeeeeeeee, wow and flutter heerlijk die takkeheriie om de oortjes mee te strelen, had ik een gehoorapparaat gehad verdomd dan waren de batteries alle kanten uitgevlogen.
    Het is jammer dat deze live versie wat slecht geproduceerd is qua totaal geluid dat doet echt afbreuk aan de kwaliteit want die is er wel degelijk meer dan aanwezig.
    Ja een zeer aangename surprise!!
    Overigens ook uit die contreien afkomstig is een bandje genaamd Southern Fryde Inc. ernstig aangenaam om canadeesjes een mix van Outlaws/Skynyrd/Allmans te horen maken.

  7. Ik ben hier na ruim 2 minuten afgehaakt. Want spijtig genoeg is dit net even een paar streepjes te hard. Waarmee ik zeker geen waardeoordeel pretendeer te geven. πŸ™‚
    Die eerste 2 minuten bezorgden me zelfs iets wat op een flashback leek [jullie zullen me nu wel uitlachen denk ik ]: ik vond de gelijkenis met een nummer van Earth & Fire [dat hele lange nummer, waar ze hun naam mee vestigden … Radar, help me even] nogal treffend.
    Maar je hebt je punt wel weer gemaakt door te laten zien dat niet alles van over de plas klinkt als en lijkt op Lady GaGa en Justin Bieber. [Die namen produceer ik zo makkelijk, omdat mijn kleindochter en haar vriendinnen het alleen maar daar over hebben. Erg genoeg, maar het had erger gekund ….. denk aan Hiawatha, die op het songfestival stond :D]

    • Tja, O. af en toe is het nodig om in de bus te blazen om je punt te maken πŸ™‚
      Overigens wijs ik je er maar even op, dat na deze clip [gewoon even het duur balkje [timeline] doorschuiven tot bijna het einde] nog meer werk van Black Mountain te vinden is. Ik adviseer te kiezen voor “Old fangs” of “The hair song”.
      Nog steeds stevig, maar minder overrompelend als Tyrant. πŸ™‚

      Die associatie met Earth & Fire is voorstelbaar, omdat er zeker wat overeenkomsten in het eerste stuk te vinden zijn. Jij doelt op het meesterwerk van de gebroeders Koerts uit 1970: Song of the marching children. Onvergetelijk!!!

      • πŸ˜€ Yes!!!!! Die bedoelde ik. Dus jij vond dat destijds ook zo geweldig!!!
        O jee, ik voel het al aankomen, dat wordt mijmeren tijdens het koffiedrinken. πŸ™‚
        Weet je dat dit nu één van die punten is, waarom het nuttig is die muziekclips van je te blijven volgen? Linksom of rechtsom komt er altijd wel iets uit wat jijzelf als de “what once was”-periode bovendrijven. En dat is een pretiige ervaring.

  8. Helemaal niets mis mee. Hoogstens een beetje hard voor de “vroege morgen”, maar dat kan ik wel hebben. Vooral het toetsenwerk vind ik indrukwekkend!!! Goed bandje, wat qua looks maar ook qua muziek zo uit de jaren 70 afkomstig zou kunnen zijn. En wat is daar verkeerd aan???

Nice and easy to work with

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s