HER-DENKEN

Jullie mogen het gerust weten: het wordt me allemaal een beetje teveel.
4 herdenkingen in een week tijd, bedoel ik, voordat er misverstanden ontstaan.
4 Herdenkingen in een week veroorzaken metaalmoeheid, veroorzaken inflatie waar het de betekenis van belangrijke zaken betreft.
30 april herdachten we hoeveel we van ons koningshuis “houden” en als dank gooide Willem-Alexander een oranje WC-pot een meter of 8 ver. Rhenen kwam er door in een staat van opperste opwinding.
4 mei herdachten we de doden; niet alleen meer het slachtvee, wat door dezelfde types ,die nu vooraan staan bij de herdenking, destijds in de 2e Wereldoorlog de dood in werden gestuurd, maar de doden in alle oorlogen.
Waarmee “de industrie van het herdenken” simpelweg aan vergroting van haar marktexposure werkte. Als ook die koek te klein dreigt te worden zal men ongetwijfeld besluiten om ook de toekomstige doden alvast te gaan herdenken. Of, met de film Warhorse in het achterhoofd, alle dieren die het slachtoffer werden van gewezen en worden van komend oorlogsgeweld.
5 mei herdachten we De Bevrijding, waarbij een duidelijke tendens waarneembaar is die gaat in de richting van het vieren van de Vrijheid.
Een beetje morbide begrip, dat vrijheid, als je beseft dat we leven in een wereld, waarin Big Brother alom aanwezig is.
Een misschien onbeduidend, maar daarom niet minder duidelijk voorbeeld van de vrijheid anno nu kon worden opgetekend tijdens het programma Debat op 2, waarin voorstanders en oppositie van de invoering van de wietpas in de Zuidelijke Nederlanden en Limburg met elkaar in de clinch gingen.
Veel duidelijker en ook veel meer gevaar in zich dragende voorbeelden zijn er te over, zoals het ACTA-verdrag en in het Amerika in wording zijnde CISPA-verdrag; beiden zijn bedoeld om onze bewegingen op het World Wide Web niet alleen te bemoeilijken maar ook stap voor stap te kunnen volgen. Een soort Facebook en Google, maar dan van staatswege en in wet vastgelegd.
6 mei [vandaag] staat in het teken van de man, die 10 jaar geleden werd vermoord en die met zijn verschijning in levende lijve in de politieke arena al de nodige opschudding teweeg bracht, maar wiens dood complete massahysterie veroorzaakte.
4 op een rij dus en ik word er een beetje moe van. In plaats van tegen de klippen op te herdenken zou Nederland wat mij betreft eens wat meer mogen gaan nadenken. Bijvoorbeeld over de compleet onzinnige uitlatingen, die politici tot op de dag van vandaag nog steeds moeiteloos en sans gêne doen.
Zoals die dame Peetoom net nog in Buitenhof; een dominee nota bene die met een stalen gezicht zat te liegen en recht probeerde te kletsen wat overduidelijk krom is, Maar zij is slechts één van de velen.
Zoals, en ik zeg het met huiver en weerzin, de 4 herdenkingen op rij er vrees ik ook 4 uit een rij van velen zullen zijn. Dag van het Paard, Dag van de Bedmijt, Dag van het Kind met de Sproeten, Dag van de Gonorroe, Dag van de Banaan, Dag van de Week, Dag met het Handje …… de rij is eindeloos.
Gelukkig is het morgen gewoon “dag van de Maan” en dat is een gewone [voor sommigen onder ons] klotendag.

Advertisements

12 thoughts on “HER-DENKEN

  1. Gisteren zag ik in brandpunt die beelden terug van het volksoproer rond het Binnenhof na de moord op Fortuyn. En ik realiseerde me ineens weer hoe erg dat eigenlijk is geweest. Een mens is geneigd dat soort dingen zo snel mogelijk te vergeten denk ik.
    Heb jij daar feitelijk destijds nog iets van mee gekregen?

    • Ik was destijds niet in het Haagse, P. Maar ik kan je wel vertellen dat ik uit de beelden, die ik zag op de buis wel duidelijk werd dat de upper ten van de Haagse slopers, rammers en beukers heel dicht tot bij de voordeur van “de elite” was genaderd. Zoals de beelden van Brandpunt nog eens heel helder maakten was er echt niet veel meer nodig geweest om de boel helemaal te laten ontsporen.
      Men was bereid de Ridderzaal te slopen.

    • Niet voor de eerste keer werd in Brandpunt expliciet uitgesproken, dat de voedingsbodem voor de rellen van destijds [uiteraard hoofdzakelijk de moord op Fortuyn] ook was terug te voeren op het feit, dat er een grote groep mensen in de maatschappij bestond, die zich genegeerd, niet gehoord voelde door de elite. Fortuyn veranderde dat. Die zei wat die groep wilde horen.
      10 jaar later, zo bedacht ik me, kun je niet volhouden dat de elite, die uiteraard niet alleen maar uit de politiek bestaat zoals velen van ons inmiddels toch wel moeten hebben geleerd, maar ook uit de mannen/bedrijven waar het geld [en dus de eigenlijke macht] zit, niets heeft geleerd van het oproer door de niet gehoorde groep.
      Want inmiddels heeft die groep wel degelijk een stem gekregen, die te horen is in zowel debatprogramma’s als quizzen, in popu-wedstrijdjes onder de noemer van De Beste ,,,,,,,, van Nederland, zelfs in Man bijt hond maar misschien wel in zijn meest ultieme vorm in programma’s alsThe Voice, X-Factor, PopIdol enzovoort enzovoort.
      De groep niet gehoorden heeft het inmiddels veel te druk met voor de alom tegenwoordige camera verschijnen om nog aan oproer te denken. Het enige sprankje “oproer” wat nog valt bespeuren treedt aan de oppervlakte als een debiele kandidaat wordt geëlimineerd en zijn of haar ouders over de rooie gaan bij zoveel onrechtvaardigheid.

  2. Na enige bedenktijd heb ik toch maar besloten het met je eens te zijn. Die bedenktijd had in hoofdzaak te maken met het feit, dat ik van mening ben dat iedereen maar moet herdenken wat hij wil. Alleen het moet wel ergens over gaan, zoals WOII of WOI. En moet, zoals Leon zegt soberheid bovenaan staan. Mij heeft persoonlijk de herdenking op de Waalsdorpervlakte altijd meer passend voorgekomen dan het gebeuren op de Dam. Maar zoals ik al zei, iedereen moet het maar doen op de manier die hij/zij het beste vindt.
    Al die uitgevonden “herdenkingen” zoals jij er een aantal vanuit de dikke duim opsomt zijn nauwelijjks meer serieus te noemen.

  3. Zit helemaal in de snookerroes. 1e sessie finale 2-2. Dinsdag gaan we eens beginnen met herdenken van bijv. hoeveel moois Stephen Hendry de snookersport heeft geschonken [iemand interesse in een Stephen Hendry-committee? 🙂 ]
    Vanavond worden de eerste fundamenten gelegd voor Ronnies 4e WK-titel, maar laat ik er meteen bij zeggen dat Carter het ook prima doet. Dag van de Maan wordt geen klotendag, het wordt een snooker-dag. 😀

  4. Dodenherdenking op zich [in zijn oorspronkelijke opzet en met zijn orrspronkelijke bedoeling] heb ik geen enkele moeite mee. Maar ik neem aan jij ook niet. Het is die vreselijke, schijnbaar onbedwingbare aandrang om er meer, veel meer van te maken dan nodig is die het je zo doet tegenstaan. Soberheid behoort voorop te staan en daar was dit jaar, met het gekift over “het gedicht” en de belachelijke ruzie over een gang langs graven van Duitse soldaten, allesbehalve sprake van. Iemand ooit geteld hoeveel commitees en stichtingen we in Nederland hebben, die zich allemaal met dit soort “sobere” herdenkingen bezig houden?
    Bevrijdingsdag? Ut samme wat ….. het was weer om je er niets van aan te trekken en dat hebben wij dan ook maar gedaan.
    Ik moet trouwens wel zeggen, dat ik van het rijtje “Dagen” wat jij opsomt er maar weinig ken 😀

  5. Mevrouw Peetoom had het stempel CDA “all over”. Het is bijna pure zendtijdvervuiling om zo’n beroepszwetster de gelegenhedi te geven haar riedeltje af te draaien. En die vreselijke aangeleerde mimiek …..jakkie.!

  6. Morgen ga ik mijn vorige vakanties op de Veluwe herdenken. Vooral in de hoop mij te herinneren wat ik daarbij meesleepte maar niet gebruikte zodat ik de bagage die mee moet in de trein wat kan beperken.

      • Wat dacht je van:
        In een tentje op de hei
        voel ik mij straks vrij en blij
        meer heb ik eigenlijk niet nodig
        verder gesjouw is overbodig
        dus til ik met lichte bepakking
        mij niet meer een rugverzakking
        met tent, pinpas en een zak met kleren
        zal het mij aan niets ontberen.

      • Klinkt goed, Frans…. ook dat tentje en de hei. Laat mij je een voortreffelijke week toewensen met hopelijk lenteweer. 🙂

  7. Het is zoveel makkelijker: herdenken. Van denken raken veel mensen in de war, onderschat dat niet. Het is zo triest, als je de gezichten van [sommige] mensen ziet die deelnemen aan een of andere parade. Zij betekenen ineens iets [vinden ze].
    Nee geef mij de Dag van de Maan maar. 🙂

Nice and easy to work with

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s