HET DOEK VALT

Een mens blijft leren, weet u dat? Zo hoor ik net, voordat ik aan mijn dagelijkse gerief ga beginnen, dat ik een grote beller kan zijn, ondanks mijn kleine bundel. De reclames worden niet alleen steeds vervelender, maar ook suggestiever. Of moet je een dirty mind hebben om dat op te merken?
Anyway, het wordt een zaterdag om van te genieten en dat raad ik jullie dan ook van harte aan. Zelf heb ik niet zoveel te melden vandaag. Maar omdat het ritme al heel lang 1 log per dag is zal ik dat niet doorbreken.
De lente is er en dat betekent dat de winter voorbij is. Wat ook betekent, dat ik mijn winterslaap bezigheden zo langzamerhand ga inruilen voor meer op enige activiteit gebaseerde bezigheden. Ik meldde jullie al geruime tijd geleden, dat donkere maanden in combinatie met een steeds verder in kwaliteit afkalvend aanbod op de platte buis voor mij een uitgelezen mogelijkheid blijkt te zijn om rustig te bekijken wat er zich zoal aan filmaanbod voordoet. Waar de muziek van nu, althans voor een man met de smaak als ik nu eenmaal heb, veel weg heeft van een levend lijk [wat Madonna als meest passend exponent bij de “levend-lijk-theorie” inmiddels met haar nieuwe albumpje aantoonde] lijkt de film springlevend. Voorzover je dat afmeet aan de kwantiteit tenminste. Ik bekeek er een aantal en pik er 3 willekeurig uit om u mijn mening er over te laten weten.
Het gaat om een stripverhaal wat een film werd, een thriller in horrorgedaante en een film die eigenlijk tot een stripverhaal is verworden.
Kostelijk amuseerde ik me bij The Adventures of TinTin oftewel Kuifje en het geheim van de Eenhoorn. Het geesteskind van striptekenaar Hergé is in mijn jeugd nooit werkelijk mijn favoriet geweest. Ik vond het allemaal wat stijfjes en kaal, wat Hergé ons voorschotelde. Maar desondanks las ik er wel een flink aantal, want ook in mijn jeugd was het een kwestie van bijblijven wilde je meetellen.
Maar ik zei al, ik amuseerde me kostelijk, want de animatiefilm is van het soort hoge snelheid, veel humor en veel creatieve vondsten. Ware ik nu jong [en nog niet verslaafd aan mijn mobieltje, i-pad,i-pod of facebook] Kuifje zoals de film hem presenteert zou zeker mijn [strip]held zijn.
Een film om met de [klein]kinderen te bekijken, dat is zeker.
De film met echte acteurs, die al kijkend verandert in een stripverhaalachtige gebeurtenis, is de volgende sequel in de Mission Impossible-serie, getiteld Ghost protocol. Al snel bekroop mij het gevoel, dat het toch een “crying shame” is, dat een acteur die excelleerde in films als The Firm, A few good man en Eyes wide shut, is gezonken tot het maken van films als Ghost protocol. Het moet denk ik iets te maken hebben met het complex wat Tom Cruise heeft overgehouden aan zijn inmiddels wereldwijd bekende tegenvallende fysiek. Een soort compensatie, die vooral zijn vertaling vindt in het zich met behulp van de overal aanwezige computeranimaties letterlijk en figuurlijk laten oppompen tot een kruising tussen Superman, Batman en Spiderman. Met een snuifje Hulk om het geheel af te ronden.
MI 1 was een prima film, daarna ging het bergafwaarts en Ghost protocol is hoop ik de afsluiting van de serie. Want de film is om te huilen zo slecht.
Het smakelijkste bewaar ik voor het laatst. En dat is The Awakening, waarin gesitueerd in de jaren 20 van de vorige eeuw paragnoste annex ghostbuster Florence de klus aanvaardt om een “haunted house” van een daar rondwarende geest te verlossen. Deze omschrijving lijkt wat weinig aanlokkelijk, maar die conclusie is niet alleen voorbarig maar ook onjuist.
Teveel weggeven zou niet goed zijn, maar wel kan ik verklappen, dat zich een story-line ontvouwt, die bol staat van de verrassingen en dat platte horror geenszins aan de orde is. En er is volop sterk acteerwerk te zien van Dominic West, Imelda Staunton en Rebecca Hall [hoog genoteerd op mijn lijstje].
En de plot is, hoewel niet huiveringwekkend zoals echte horror vereist, van het nivo, waarbij je als kijker aan het scherm gekluisterd blijft.
Het kastje met films gaat voor geruime tijd dicht. Het doek valt om het maar melodramatisch te zeggen. Want de aankomende maanden zullen er ongetwijfeld zoveel opvallende dingen gaan gebeuren buiten de muren van dit hard aan een echte voorjaarsbries toe zijnde huis, dat er bladvulling genoeg zal zijn.

Advertenties

17 thoughts on “HET DOEK VALT

  1. Was het niet juist de charme van “Kuifje”, die ogenschijnlijke eenvoud in de tekeningen? Een Kuifje-album kon je in alle rust lezen; geen tekstbalonnen alom, geen schreeuwende kleuren, behalve de stereotiepe krachttermen van kapitein Haddock nauwelijks enig onvertogen woord?
    En Hergé had een heel specifieke humor.

  2. Cruise zakt als acteur inderdaad steeds verder weg. The Minority Report vond ik de laatste film, die het bekijken nog waard was.
    Jammer, want films als The Firm e.d. [met een prima Gene Hackman erin] zijn ook nu nog heel goed te bekijken.
    The Awakening heb ik genoteerd als interessant

  3. Het verwondert me niets, dat je MI Ghostprotocol een waardeloze film vindt. Volkomen uitgemolken, aangelengd met steeds meer water. Cruise heeft van GP een soort Die Hard-verhaal gemaakt, volgepropt met achter de computer gefabriceerd “spektakel”, wat tot de meest onwaarschijnlijke en dus ongeloofwaardige situaties leidt. Daarnaast bestaat zijn “team” uit types én acteurs, die op B-film nivo bezig zijn. Het enige wat ik van de film heb onthouden is, dat vrouwen inmiddels ook zover zijn, dat ze de meest knalharde hoeken en uppercuts niet alleen kunnen uitdelen maar vooral kunnen verdragen zonder enige schade.
    Snel vergeten, dit Cruise-produkt.

    • Het ligt er maar aan, waar je door gefixeerd wordt, Jeanette. Het verhaal is op zich goed, Cruise en toen nog echtgenote Kidman spelen prima. Het overvloedig aanwezige vrouwenvlees moet je maar zien als “versiering” , hoewel het wel functioneel is in relatie tot het verhaal van de film.

      • Het bloot is anders wel heel nadrukkelijk aanwezig, dus zonder er dor gefixeerd te zijn is het een kunst het te ontwijken. Ik geef toe, het verhaal op zich kan er mee door. Maar ik heb altijd al iets gehad tegen films, waarin sekte-achtige situaties prominent aanwezig zijn en waarin vrouwen als slavinnen worden uitgebeeld. Ja, ik weet heus wel, dat ook RL wat dat betreft fraaie voorbeelden kent.
        The Awakening lijkt me trouwens wel wat. Even op doorgesnuffeld. Rebecca Hall is uit Victoria, Christina, Barcelona las ik.

      • En Histoire D’O heeft in grote lijnen ook hetzelfde thema als Eyes Wide Shut: submission oftewel onderwerping van de vrouw aan de erotische driften van de man. “O” [met de oogstrelende Corinne Clery] zorgde in de jaren 70 voor nogal wat opschudding.

  4. Ik heb als jongen wel Kuifje als mijn favo strip gelezen. Bij toeval, omdat ik ooit op mijn verjaardag er éen cadeau kreeg [Kuifje op de maan :)] En in de jaren daarna breidde de collectie zich uit.
    Geen idee trouwens waar die albums gebleven zijn. Waarschijnlijk bij een verhuizing “zoek geraakt”.
    Was jij geen striplezer RadaR? Tegenwoordig zijn strips niet meer “vet” bij de jeugd. Feitelijk jammer want je kon er als knulletje zo lekker bij wegdromen. 🙂

    • En of ik een striplezer was, P. Begonnen met Suske&Wiske [de echte Vandersteen-edities] groeide ik door via Rik Ringers naar uiteindelijk meer realistische [in de zin van op werkelijkheid of daarbij in de buurt komend gebaseerd] strips als Jeremiah [set in a post apocalyptic world] en vooral Blueberry. Wat de laatste betreft las ik vorige week met enig leedwezen dat na een paar jaar geleden scenarioschrijver Charlier ook tekenaar Jean Gireaud [absolute top!] inmiddels is overleden.
      Je mag gerust weten dat hier een kastvol met strips ligt te pronken, want 90% daarvan is nog in uitstekende staat.

      • In 2004 werd er een “Blueberry”-film uitgebracht onder de titel Renegade. In de film lopen een aantal afleveringen uit de stripserie door elkaar heen. Eat this!

      • Ik dacht “waar kijk ik naar?” maar begreep uiteindelijk dat het de combinatie van een bijna-dood ervaring [van de held?] en een indiaanse bezwering daartegen is. Mooie beelden, maar ze zeggen me verder niet zo veel. Maar ik ken de strip Blueberry dan ook niet. 🙂

      • @Arno:
        ik heb de film inmiddels te pakken. Ga er morgen eens op het gemakkie naar kijken. Thx voor de tip.

        @Jeanette:
        Tja, dit is even iets anders dan Barbie and Ken The Movie 😛

Nice and easy to work with

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s