ARM, ARM NEDERLAND

Er moet een reden voor zijn, dat wij in  Nederland door de media nauwelijks worden bediend met beelden van her en der in de wereld, die duidelijk maken dat niet iedereen alles maar voor lief neemt zolang de dagelijkse hoeveelheid fabrieksvoer maar op het bord blijft verschijnen.
In ons land maken we ons drukker over een zangeresje met indianentooi, de laatste haar-implant van Joling of de komst van de nieuwste I-pad e.d. dan over de besluiten van de G20 of de Eurogroep.
Het lijkt wel of “we” het allemaal gewoon niet willen horen, omdat het “ons” leventje teveel verstoort, “ons” tot nadenken probeert te dwingen en dat is wel het laatste waar de meerderheid van dit land zin in heeft.
De media lijken dat perfect aan te voelen en gedragen zich er ook naar. Slechts in enkele uitzonderingsgevallen [Zembla, Tegenlicht, soms Nieuwsuur] worden serieuze pogingen gedaan de werkelijke gebeurtenissen in de wereld van nu te tonen. Nieuwsuur [ik plaatste er nog maar pas geleden een clipje uit dat programma] dissoneert t.o.v. de andere twee doordat wel regelmatig pogingen worden gedaan een kwestie aan te slingeren, maar de gedwongen keuze voor snelheid in dat programma maakt, dat het vrijwel altijd bij “te kort en dus onvolledig” blijft en er vrijwel nooit sprake is van een follow-up. Het is als een kind, wat een likje aan het ijsje neemt om het vervolgens op tafel te laten liggen, waar het vervolgens verandert in een vies plasje niets wat wordt opgeveegd en weggegooid.
Voor het overige is het emo, plat amusement, wat afgestemd is op een doelgroep, die als indolent wordt gezien.
Als je werkelijk wilt weten wat er allemaal speelt [en zo zit ik al heel lang in elkaar] ben je dus aangewezen op andere bronnen. En gelukkig zijn die andere bronnen er ook, je moet er alleen even naar zoeken.
Puur bij toeval liep ik aan tegen de 1,5 uur durende documentaire “Capital is the crisis“, waarin zo bleek al snel een onderwerp als rode draad fungeert, waar ook Nederland niet alleen de laatste 1,5 jaar maar ook de komende 5 – 10 jaar dagelijks mee te maken heeft resp. zal krijgen: “the austerity regime“.
In goed Nederlands: de rechtse gesel van de alles verwoestende bezuinigingen. Ja rechts, want “austerity” is een term, die zijn opgang heeft gemaakt vanaf het moment, dat het neo-liberalisme zich als een kankergezwel over de wereld heeft verspreid. En naast [neo-]liberale politici instanties als het IMF als de grootste veroorzaker en  “caretaker” ervan kent.
De documentairemakers laten niet alleen zien wat er zich buiten ons gezichtsveld werkelijk allemaal afspeelt, maar ook in welke mate en welke omvang er op heel veel plekken in de wereld mensen vrijwel dagelijks bezig zijn hun verzet tegen dat neo-liberalisme en de vernietigingsdrang van “austerity” in praktijk te brengen. Heel veel plekken op de wereld, zei ik. Maar anders dan in bijv. de jaren 70 en 80, toen nog de wereldmedia werden bereikt, geen beelden, nog geen seconde, uit Nederland. En dat maakte dat, nadat in eerste instantie bij het kijken naar de beelden woede overheerste, het mij droef en teleurgesteld en zelfs een beetje beschaamd te moede werd.
Arm, arm Nederland ……… wat ben je geworden?????

Uiteraard adviseer ik, zelfs tegen beter weten in, jullie die dagelijkse anderhalf uur emo en plat amusement voor één keer op te offeren voor het bekijken van de documentaire. Daarvoor kunnen jullie HIER terecht. Het is niet uitgesloten dat er iets van geleerd kan worden. Wellicht zelfs wat jullie te wachten staat. Je moet er toch niet aan denken: geen gefakede emo meer maar echt eigen drama, geen plat amusement meer, maar plat leed.

Advertenties

14 thoughts on “ARM, ARM NEDERLAND

  1. Ik was benieuwd naar de reacties van anderen. En die spreken boekdelen.
    Nederland moet het doen met een manke, dove en slechtziende vertegenwoordiger in de gedaante van Occupy. Mank omdat de beweging nauwelijks steun van betekenis in Nederland weet te verwerven. Waar zowel Occupy zelf als de Nederlandse mentaliteit [zo ver afgedreven van wat ooit één van de sterke punten van het Nederlander-zijn was] debet aan zijn.
    Doof, omdat men niet wil luisteren naar mensen, die hen proberen duidelijk te maken, dat de huidige aanpak totaal niet werkt.
    Slechtziend, omdat de mensen die zich nu als dé Occupisten van Nederland profileren en de beweging [en daarmee Nederland] internationaal vertegenwoordigen de machinisten zijn van een vrijwel lege trein, die over een doodlopend spoor rijdt. En dat maar niet willen inzien.
    Waar zijn de demonstranten voor het Catshuis? Voor de 2e Kamer? Alleen Ferry Mingelen is er regelmatig te zien.
    Nederlanders zijn dermate individualisten geworden, zodanig als samenleving losgezongen van elkaar, dat er niemand te vinden zal zijn die ook maar iets van enige betekenis in de zin van protest en verzet tot stand zal kunnen brengen. En dat allemaal leidt tot de conclusie, dat er veel europese volkeren zijn die “beter” zijn dan de Nederlander. En dat is wel een hele trieste conclusie.

  2. Eigenlijk zou de conclusie kunnen zijn, dat Nederland niet meer bestaat in het internationale plaatje. Onze reputatie als progressieve, sociale en barricades slechtende natie is in een steile hoek met een reuzevaart afgegleden tot het nivo, wat je kunt vergelijken met de arme stumpers, die namens ons het Eurovisie Songfestival moeten proberen te winnen.
    Een lachtertje? Nee, in internationale ogen een zielig, bekrompen, autistisch landje met in hoofdzaak bewoners, die inmiddels geboren worden met oogkleppen op en bij de burgerlijke stand worden ingeschreven met de roepnaam “IK”.
    Een landje ook, zo werd mij vanochtend nog maar eens duidelijk, waarin de overheid het vlees met lappen tegelijk van de botten van de burgers snijdt, maar ze tegelijkertijd in wanhoop laat oproepen om asjeblieft weer meer geld uit te gaan geven. Hoe krom wil je het hebben? Hoe diep kun je nog zinken?
    “Greek austerity” wordt “Dutch austerity”. Maar de Grieken gingen wel de straat op. De Hollanders? die kruipen alleen maar dichter bij de platte buis, opdat ze die buitenwereld niet zullen horen.

  3. De docu bekeken en er een beetje hoofdschuddend bij gezeten. Dat laatste komt voort uit de ook al door jou gemaakte constatering, dat die docu een wereld schetst, die voor de grote meerderheid van ons Nederlanders een onbekende is geworden.
    Soms denk ik, dat Henk & Ingrid, maar ook de Verenigde Tokkies BV en de ik Hou Van Holland-kudde er vast van overtuigd zijn, dat het echte leven simpelweg een soap is. En na de Goede Tijden hebben we nu even Slechte Tijden. Maar net als in de echte soap komt alles vanzelf weer goed.
    Waar is de Nederlandse Tom Morello? Waar is de Nederlandse Springsteen?
    Worden ze bewust door de media in quarantaine gehouden of bestaan ze gewoon niet? Iets zegt me, dat de laatste optie wel de juiste zal zijn.

  4. Ik heb de docu bekeken en kan slechts de conclusie delen met RadaR: Nederland is een laf, scheiterig landje geworden. Er lopen nog wel mensen rond met een grote mond, maar dat is ook alles wat ze in hun bagage hebben. Ik vind trouwens, dat Occupy Nederland een voorbeeld zou kunnen nemen aan die mensen in Toronto of Londen of Wisconsin. Tom Morillo, union-man in hart en nieren, Goeie vent vind ik dat.

    • Occupy hier heeft al de grootste moeite om een paar mensen in beweging te krijgen, Arno. Volgens mij blijft het alleen nog in stand omdat ze lekker kunnen filmpjes maken, facebooken en twitteren. Als je ziet wat er aan tweets uit de Occupyhoek wordt opgeboerd dan overtreft dat verre de effectiviteit van allerlei actietjes die worden geprobeerd van de grond te krijgen.
      ik bewonder de diehards echt wel, maar zet mijn steeds grotere vraagtekens bij de doelgerichtheid. Er is in 6 maanden nog hoegenaamd niets aansprekends bereikt.

  5. Voor de maandagavond, met de voetjes op tafel, een uitstekend idee. Ik wil ook weleens weten hoe het er in de “echte wereld” aan toe gaat. Heb ik weer iets om over te praten op het werk. Want dat gezemel over het bijgeknipte kapsel van Matthijs of de liefdesperikelen van een of andere BN’er is echt niet meer te verdragen. 😦

    • Ik zat net te kijken naar de politie van Toronto, die met 1000’n tegelijk de heren voor onheil moesten behoeden. En dus dagen van tevoren iedereen die te dicht in de buurt was van straat haalde,
      Uh .. cup-a-soup? Daar dioe ik niet aan. En koffie drinken we gezellig met elkaar aan een tafel uit de kan, O. 🙂 En zwetsen er vervolgens op los.

  6. Ik heb even snel door de 1,5 uur heen gescrolld [ja, we worden met de dag handiger :)] en het lijkt me inderdaad de moeite helemaal waard.
    En ik zag voorbijkomen waar je op doelt als je het over “gezeefde” informatie hebt i.r.t onze media. De protesten bij de G20-summet in Toronto zijn hier nooit getoond. Wat er zeker op kan duiden dat men er veel aan doet om “de kudde” in een gelukzalige toestand van onwetendheid te houden. Ook de grootschalige demonstratie in Wisconsin is hier nooit in de media verschenen.
    Als ik het zo snel goed begrepen heb wordt ook de nodige nadruk gelegd bij de in de jaren 80 begonnen ontmanteling van de vakbonden. Niet alleen in Amerika maar ook in Europa. Ook zo’n punt waar de goegemeente in Nederland zich totaal niet druk over maakt.
    Wat mevrouw Jongerius c.s. overigens ook mede aan zichzelf te danken hebben.
    Maar goed, ik ga dus kijken en kom er nog wel op terug.

  7. Omdat ik het gezeur van de HH Derksen en Gijp wel heel voorspelbaar ben gaan vinden ga ik mijn maandagavond eens besteden aan iets zinvols: “jouw” docu.
    Wat denk je: zit ik na het kijken enorm in de put of zou ik nog in staat zijn een zinnige reactie op te kunnen boeren?

  8. Eerst maar even de tuin in, want het weer staat wat tuinieren toe. Dus docu kijken bewaar ik voor wat later, maar kijken doe ik zeker.
    Wat je begeleidende tekst betreft: ik kan de teneur daarvan alleen maar onderschrijven. Het is gewoon allemaal waar en dat maakt je verzuchting in de titel van het log ook correct en begrijpelijk.
    En laat ik het er nog maar wat dieper inwrijven [sorry] : er komen ook geen generaties aan, althans niets lijkt daarop, die een compleet andere wereld nastreven. Triest en fortuinlijk tegelijk moeten de impulsen van buiten komen.
    En kuddedier, die hij is geworden, zal de Nederlander er dan uiteindelijk ook wel weer achteraan gaan lopen. Zonder te begrijpen waar het om gaat, maar er kan zo leuk over worden gezwetst op Facebook. En je kunt er zo ontzettend veel “vrienden” en “likes” mee verdienen.

Nice and easy to work with

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s