BLUNDERS BLOOTGELEGD

Ik ben er oprecht van overtuigd, dat het onderzoeksrapport van Lombard Street Research naar de consequenties van de herinvoering van de gulden tenminste net zo’n hoog waarheidsgehalte heeft als de informatie, waarmee wij de afgelopen 10-15 jaar vanuit de eurofiele hoek werden gehersenspoeld.
Lombard heeft aantoonbaar al veel eerder ingeschat, dat het in 1992 opgestelde Verdrag van Maastricht feitelijk niets anders is geweest dan een zeer gedifferentieerde groep Europese landen als een beroerd passende jigsaw puzzel geforceerd aan elkaar klinken, waarbij een eenheidsmunt bij name van de euro als 17 componentenlijm werd gebruikt.
De grote haast en dito ambitie om historie te schrijven brachten de “grote mannen” uit die periode in de verleiding om een omgekeerde route ipv de meest verstandige weg te kiezen.
In het verleden gebruikte ik het voorbeeld al vaker en ik doe het nog maar een keer. Wanneer je 17 van aard, rendabiliteit en cultuur breed verschillende bedrijven wilt onderbrengen onder een noemer loop je, als je niet verstandig te werk gaat, het concrete risico dat je jezelf met enorme kosten opzadelt. Bijvoorbeeld door het rijzen van de noodzaak om in de overkoepelende holding een gigantisch administratief apparaat in te moeten richten om in staat te zijn niet alleen met elk van die 17 bedrijven op een constructieve manier te kunnen samenwerken en communiceren, maar ook om die hele club met haar grote diversiteit enigszins te kunnen aansturen.
Het ligt voor de hand, dat men in het bedrijfsleven niet op die manier aan de gang gaat. Wat men wel doet herkent een ieder, die in zijn werkzame leven met één of meerdere reorganisaties en/of fusies te maken heeft gehad, ongetwijfeld. Vooraf grondig onderzoeken wat er op de nominatie staat om te worden binnengehaald, zichtbaar maken waar zekere knelpunten zitten [procedures,personeel e.d.], het kostenplaatje zo concreet mogelijk op tafel brengen. En dat alles wordt vervolgens in een projektplan [de politiek opteert nog altijd liever voor “plan van aanpak”] gegoten, met daarin een timeline, een budget, een communicatieplan, IT-plan, personeelsplan etc.etc.
En vervolgens wordt gefaseerd toegegroeid naar de uiteindelijk beoogde situatie: 17 bedrijven, waarvan de neuzen in dezelfde richting wijzen, waarbinnen men zich bewust is deel uit te maken van een groter geheel en in het slagen daarvan een duidelijk geformuleerde bijdrage te leveren heeft. En na verloop van tijd weet elke medewerker dan niet beter meer dan dat hij bij dat grote geheel in dienst is en kan bij elk van die 17 bedrijven de uiteindelijke bedrijfsnaam met daarbij het bedrijfsonderdeel boven de deur. Zoals “Wij Draaien U Een Poot Uit BV: Maintenance” of “Wij Draaien U Een Poot Uit BV: Electronics” of “Wij Draaien U Een Poot Uit BV: Financing”. Enfin u kent dat wel, vermoed ik.
De politiek deed dat in 1992 en de daaropvolgende jaren “the other way around”. Men koos ervoor eerst de bedrijfsnaam op 17 gebouwen te plakken en gaf ieder bedrijf een munt om mee aan de gang te gaan. Daarmee het risico lopend, dat er gaandeweg weleens lijken uit de kast zouden kunnen komen. Was dat een door dommigheid, zelfoverschatting en onderschatting van de risico’s foutje uit de categorie “ongelukje”? Neen, neen en nogmaals neen! Die foute keuze werd bewust gemaakt en het bewijs daarvan is inmiddels publiek bekend. De politiek koos er namelijk voor om op de daarvoor geëigende momenten en in situaties waarin dat nodig was met de cijfers te gaan sjoemelen. Om daarmee naar de buitenwereld het beeld overeind te kunnen houden van het eigen succes, het succes van de in het VVM vastgelegde keuze. En daarmede de kiem van de feitelijke mislukking ruimte gevend om te ontspruiten. En by God, wat is dat ding inmiddels ontsproten!
Tot op dit moment weigert de politiek toe te geven welke enorme blunders werden gemaakt. Men klampt zich wanhopig vast aan de eigen lijfspreuk: regeren is vooruitzien. En weigert dientengevolge ook maar het minste beetje verantwoordelijkheid te nemen voor het debacle, voor de hemelschreiend slechte wijze waarop de fusie van die 17 “bedrijven” is uitgevoerd en begeleid.
Het rapport van Lombard Street Research legt vooral het vorenstaande bloot. Minder belangrijk zijn al die miljarden euro’s, die erin worden genoemd. Die zien we immers nooit meer terug, de kans dat we er nog veel meer kwijt zullen raken is vele malen groter.
Maar de waarde van Lombard’s rapport zit hem vooral in de onmogelijk te negeren beschrijving van de stortbui aan blunders van de politiek.
Rest nog de vraag wat het Blonde Waterstofperoxyde Monster met dat rapport aan moet. Wat wil hij nu eigenlijk? De gulden terug, ach laten we wel serieus blijven. Die optie bestaat niet en heeft sinds de invoering van de euro nooit bestaan. De enige manier waarop Europa van de euro af zal kunnen komen bestaat eruit, dat:
– of de crisis neemt werkelijk de proporties van zijn grote voorganger uit de jaren 30 van de vorige eeuw aan;
– of Duitsland haakt af en begint voor zichzelf,daarmee een paar andere landen meetrekkend.
Blondie heeft dus iets in handen waarmee hij kan proberen Henk & Ingrid te foppen. Zijn roep om een referendum over “Terug naar de Gulden” [hoezeer ik elk referendum over een EU-onderwerp ook toejuich] is een volstrekt loze actie. Blondie kan straks op zijn borst kloppen en zeggen “Zie je nou wel, ik heb het toch gezegd” maar ook dat maakt nauwelijks indruk.
Nee, de enige “winst” die uit dat Lombard-rapport valt te peuren is het soort “winst” waar Blondie nu net niet op zat te wachten: het legt [niet als eerste en zeker ook niet als laatste] het gigantische falen van de politiek bloot. En laat Blondie daar nu zelf onderdeel van uitmaken.

Advertisements

23 thoughts on “BLUNDERS BLOOTGELEGD

  1. Zo kleinzielig, neen kleingeestig zelfs van de heren economen [met die “Telegraafsocialist” [prachtige vondst!] Vermeend als sprekend voorbeeld] om vooral de nadruk te leggen op de algemeen bekende eurosceptische houding van Lombard. Al was het maar om het simpele feit, dat dezelfde heren economen in meerderheid de diener van hun eigen belang zijn en in die zin het onuitwisbare stempel “eurofiel” op het meestal kale[nde] hoofd hebben staan. Een kwestie van de “pot” [ongetwijfeld zitten er lesbiennes tussen] die de “ketel” [dat is het huishoudelijk apparaat waar Blondie alleen maar muziek mee kan maken] verwijt dat hij zwart ziet.

    • De economen vormen één van de groepen “economische oorlogsmisdadigers”, die ongeschonden uit de strijd zijn gekomen. Ik herinner me nog 2008, toen het de vooral heren zichtbaar dun door de broek liep. Geen van hen heeft de “van Oldebarneveldt”-behandeling gekregen en nu 4 jaar verder zijn ze weer net zo arrogant en neerbuigend als altijd. Ze verschijnen vaker op de buis dan ooit en leren iedereen die afwijkend denkt weer hautain de les.
      Mocht er ooit echt een grote verandering komen dan mag er gelijk een soort reservaat [strafkamp is zo’n beladen woord] voor economen worden aangelegd, waarin ze in hun eigen gelijk mogen gaan zitten rondwentelen. Wel een hoog hek om dat reservaat met stroom erop. Zeg maar zoals in Jurassic Park.

  2. Het lijkt wle of de reacties steeds langer worden 🙂 Volgens mij is dat de schuld van Paul. 😀
    Ik zelf kan hier heel snel klaar mee zijn: omdat ik niet weet wat Lombard allemaal heeft vastgesteld kan ik de conclusie noch beamen noch bestrijden. Maar doet dat er ook iets toe dan?

    • Ik denk beiden, Paul. Zoals ik er tegenaan kijk [en ben daar zeker niet de enige in] komt de gulden nooit terug én is het onderzoek wat Blondie heeft laten doen een duidelijk geval van mosterd na de maaltijd. Dat rapport verdwijnt vanzelf in het ronde archief, zelfs ondanks de betekenis die RadaR eraan geeft.

    • Helemaal eens, Sjaantje. Maar dat hoeft niet te betekenen, dat het Lombard-rapport geen bijdrage kan leveren aan de burgerbrede meningsvorming. Burgers moeten inzien [en nooit vergeten], dat ze door de mensen die zij zelf kiezen feitelijk voortdurend worden bedrogen en in zekere zin zelfs “misbruikt”. Alleen dan kan ooit worden bereikt, dat voorkomen zal kunnen worden dat het politieke bedrog en gelieg ons ook de 22e eeuw in begeleidt. Over 2 jaar gaan de stembussen weer open!

    • Ik begrijp best wat je al heel lang probeert te doen, RadaR-Love. 🙂
      En je weet dat ik je er alleen maar om prijs. Maar soms hebben mensen met minder uithoudingsvermogen en vuur dan jij heel even last van een zachtjes over hen heen glijdende deken van berusting, misschien wel moedeloosheid. En dan zeg ik al kokend tegen mezelf “What the fuck is the use?” Om vervolgens een dag later op te staan met een “Who the fuck do they think they are?” houding.

    • “Down-Jeannie” heeft hard een “upper” nodig merk ik. 😀 Je kent mijn afkeer van welk soort pil dan ook dus ik adviseer je niets in die richting. Wat je wel zou kunnen doen is gaan luisteren naar Zijne Grootheid Bruce Springsteen, die op zijn nieuwste album op zijn eigen dynamische wijze zijn mening over de crisis en de hoofdrolspelers daarin geeft. En vrees niet: de 2 laatste songs zijn getiteld “Land of hope and dreams” resp. “We are alive”.

    • Zeker opvolgen dat advies, Jeanette. Fantastisch album van the Boss, wat helemaal is gewijd aan de echte slachtoffers van de crises. Springsteen op zijn best zingt o.a. dit in de song Shackled and drawn:

      Gambling man rolls the dice
      Workingman pays the bill
      It’s still fat and easy up on Banker’s hill
      The party’s going strong
      Down here below we’re shackled and drawn

      Zou door RadaR geschreven kunnen zijn die tekst, vind je niet? 😀

      • Sterker nog, Lottie, als de inmiddels enorme berg tekst die RadaR aan de crises heeft gewijd eens doorloopt zul je op zeker constateren, dat hij iets als wat Springsteen zingt al meerdere malen heeft geschreven. Slechts de muziek eronder ontbreekt. 🙂

      • Grappige invalshoek, die het één naar het ander doet leiden. Want het bracht mij op de afvraging waar in deze crisis de categorie “protestzangers”, zoals die glorieerden in de jaren 60, toch zijn?

      • Ik ben bang, dat Nederland het met The Boss moet doen, Paul. En daarnaast vrees ik, dat de kudde schapen in mei op Pinkpop meer waarde hecht aan het lekker uit de bol gaan bij Springsteen’s geweldige live-concert dan aan het luisteren naar wat hij eigenlijk te vertellen heeft.

      • Zou er niemand zijn die in staat is Bo de Groot’s klassieker tekstueel om te bouwen tot “Mijnheer de Bankier” en/of “Mijnheer de Econoom”?

      • Dat ding van Eubank misschien, de huiscomponist van haar van Borsato???
        Als die dit leest hoort-ie meteen de kassa rinkelen. Want verdienen aan het bezingen van de ellende van anderen is core-business daar.

  3. Lang over nagedacht, over dat “guldenzucht-rapport” zoals jij dat zelf enige tijd terug formuleerde. Lang nagedacht omdat mijn eerste reactie destijds al was en ook bleef, dat het hele gedoe als een zinloze excercitie kon worden gezien.
    In je eigen woorden stel je dat zelf ook. Maar ik ben ervan teruggekomen ook dat rapport dus als een zinloze verzameling papier af te doen. Wat wel voor de hand lag uiteraard.
    Maar jouw eigen analyse van de betekenis van het rapport en alles wat Lombard eerder over het “Europaradijs” naar buiten bracht kan ik, na die op me in te hebben laten werken alleen maar onderschrijven. Cijfers, waar de heren economen zich graag opwerpen om voor zichzelf hun eigen genialiteit maar weer eens te bewijzen, die cijfers doen er hoegenaamd niets toe.
    Het is het proces, wat tot de euro heeft geleid, waar de nadruk op moet liggen.
    En dat haal je op een voortreffelijke manier uit die zinloze discussie over de cijferbrij en geef je het gewicht wat het ook dient te hebben.
    Om het maar populair te zeggen: het geintje wat ons is geflikt, het ongelooflijke knoeiwerk, het hartverscheurende mismanagement …… daar gaat het om.
    En dan kunnen de vingers maar 1 kant op wijzen en dat is richting politiek, de bedrijfstak waar incompetentie en onbetrouwbaarheid hand in hand gaan met ego-tripperij en machtshonger.
    Blondie moet ophouden met zijn gejammer om een referendum, wat hij nooit zal krijgen [en dat weet hij zelf dondersgoed]. Die reconstructie waarvan Paul spreekt, dat is de enige logische actie die kan volgen. Want anders komen we nooit bij dat Europa, waarvan Pjotr zo fraai de contouren verwoordt. Los van de vraag of we er ook nog wel willen komen.

  4. Radar legt hier de vinger op de zere plek: De politici hebben te weinig gedaan om Europa tot één geheel te smeden. De Euro is door het (grotere) bedrijfsleven sterk gepropageerd om gemakkelijk binnen Europa te kunnen werken. Maar de Europeaan voelt zich geen Europeaan. De eenheid en saamhorigheid is weggedrukt voor (kortetermijn) financiële belangen.

    Europeaan zijn zou iets moeten zijn om trots op te zijn: “Hier in Europa laten we mensen, die het niet redden, NIET verrekken, zoals elders. Hier wordt aandacht besteed aan een menswaardig bestaan voor iedereen. Hier is goede gezondheidszorg voor iedereen. Hier hebben natuur en milieu voldoende aandacht. enz. enz.. ”
    Dat had de Europese grondwet moeten bewerkstelligen. En misschien hadden we dan ook meer solidariteit met andere Europeanen kunnen en willen opbrengen.

    • Dank voor je reactie, Pjotr. Vooral je definitie van het Europa zoals jij het ziet is mij uit het hart gegrepen. Waarbij ik meteen aanteken, dat het wel heel “anti-neo-liberaal” klinkt. Erger nog: zelfs meer sociaal.

  5. Even snel tussendoor [kom later zeker nog op de kwestie terug] omdat mijn ouwe vlam in het logje opduikt. Want het zal je niet verbazen, dat ik het geblondeerde hoofd van Deborah vele malen liever zie dan die knar van onze nationale schreeuwlelijk.

  6. Ik heb gisteravond met aanvankelijk stijgende verbazing, maar al snel met afschuw zitten kijken naar Willem Vermeend bij Nieuwsuur. Hij was als econoom uit de “socialistische hoek” aan tafel genodigd om weerwoord te bieden aan de financieel Neanderthaler van de PVV, die met het Lombard-rapport zat te zwaaien.
    Maar eerst even dit over Vermeend. Die man is erin geslaagd een nieuwe hybride van “de socialist” uit te vinden. Kenden we al de salonsocialist, Vermeend heeft zichzelf omgebouwd tot “Telegraaf-socialist”. Hoe een ooit als zeer getalenteerd politicus geprezen persoon kan verworden tot een walgelijk, ja zelfs in sommige gedragingen compleet idioot aftreksel is ronduit stuitend.
    Eigenlijk was het nog niet eens verrassend, dat diezelfde Vermeend het compleet af moest leggen tegen de PVV-Neanderthaler. Het meest schrijnende voorbeeld daarvan was wel het volgende.
    Pratend over de mogelijke herinvoering van de gulden kwam Vermeend niet verder dan het argument, dat er bij de invoering van de euro afspraken op Europees nivo zijn gemaakt, waar niet van mag worden afgeweken. “Neanderthal man” kon ondanks zijn intellectuele tekortkomingen deze niet alleen dooddoener maar tegelijk enorme flater van Vermeend onmiddelijk met de grond gelijk maken. “Afspraken op Europees nivo? Europa en afspraken nakomen? Mag ik eurofiel Vermeend er even op wijzen, dat:
    – binnen een paar jaar het stabiliteitspact al werd gebroken?
    – het verbod dat landen andere landen niet mogen helpen een lachertje is gebleken?
    – het verbod dat de ECB geen steun mag verlenen aan wie en wat dan ook in de praktijk betekent dat er 1000 miljard aan Zuid-Europese banken wordt uitgeleend?”
    En ondanks alles, RadaR, moest ik glimlachen, want Neanderthal Man had natuurlijk 100% gelijk. En Vermeend kon niet anders dan nerveus gekke bekken trekken. Wat een trieste man! Die zichzelf, maar in het verlengde daarvan de PvdA [of zou die partij hem al hebben uitgespuwd?] geen goede dienst heeft bewezen.

    • Ik heb het “debat Vermeend- Neanderthal Man” ook meegekregen, P. En mijn gevoelens daarbij sporen met wat jij helder onder woorden brengt.
      De term “Telegraaf-socialist” is bij deze geadopteerd.

  7. Dit leest heerlijk en noopte mij slechts tot voortdurend instemmend geknik. Waaruit je dus kunt opmaken, dat ik het volledig eens ben met jouw perceptie aangaande de ware betekenis van dat Lombard-rapport.
    We kwamen al in vele eerdere discussies en gesprekken tot dezelfde conclusie: het is van het grootste belang [en daarmee meteen ook een haast utopische gedachte] dat minutieus gaat worden gereconstrueerd wat zich allemaal heeft afgespeeld vanaf VVM in 1992. Het Lombard-rapport kan daar een handvat bij zijn.Als Blondie echt zou zijn, zou hij niet om een referendum maar om die reconstructie vragen. Maar hij kijkt wel uit, want daar komt hij zelf als toen nog VVD-er ook niet goed uit tevoorschijn.
    Dus nogmaals volledig met je eens: rapport Lombard waardevol, Blondie blijft de windbuil die hij is, wiens geschreeuw alleen maar holler gaat klinken.

  8. Ademloos gelezen. Knap hoor, zo helder als je dit weer uit de doeken doet. Blondie maakte gisteren een hoop kabaal, maar hij heeft feitelijk niets in handen waar hij wat mee kan. En zal het niet zo zijn, dat zijn strategie [schreeuwen om referendum] zo langzamerhand zijn beste tijd wel heeft gehad? Wat overblijft is een man, die destijds als VVD-er meehuilde met de wolven in het bos en in die hoedanigheid zijn podium in principe al heeft kwijtgespeeld.

Nice and easy to work with

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s