GOLDEN EARRING [5]

Geen nieuws is goed nieuws, ook als dat het in wording zijnde nieuwe album van de Earring betreft. De heren zelf genieten momenteel van een korte pauze qua concerten; medio maart a.s. wordt de draad weer opgepakt. En dat zou dan meteen een soort promotietour voor Tits & Ass [die titel blijft hardnekkig rondzingen] kunnen worden. De fanbase eist een nieuwe single, onduidelijk is of die er ook komt. In een niet zo ver verleden liet Barry  Hay zich overduidelijk en zeer laatdunkend uit over het ondernemen van pogingen  om een single in de hitlijst anno nu te krijgen. En daar kan ik me best wat bij voorstellen, want welke gerespecteerde band kijkt met trots naar een hitnotering, die aan alle kanten wordt omringd door Volendamse Hogeschool Kwelers, door Hazesklonen en afsnijdsels van The Voice of Holland?
Maar als ik eerlijk ben [en dat probeer ik al jaren te zijn] moet ook worden vermeld, dat de heren in 2005 nog best in hun nopjes waren met de top 5 notering van het uit 1967 stammende pophitje I’ve just lost somebody, wat dankzij het best verkopende marketingmiddel van de 21e eeuw, nl. emo, een 2e leven kon gaan leiden. Maar misschien ben ik wat de mogelijkheden betreft te pessimistisch. Waar anno nu de lamme, blinde, schele, dove en manke moeiteloos nummer 1 hits scoren, zou een bruisende band als de Earring dat natuurlijk ook moeten kunnen.
Genoeg over de ellende van nu, duik met me mee naar alweer het jaar 1971. Ik droomde toen zelf nog van een voetbalcarriere, een muziekcarriere en allesbehalve van een maatschappelijke carriere. Ik stond toen op het punt te ontdekken, dat Gele en Rode Libanon geen afsplitsingen van Libanon zelf waren. En er begonnen mensen op mijn deur te kloppen die me proefondervindelijk duidelijk wilden maken wat het verschil tussen onkruid en het toen legendarische nederwiet was. Mooie tijden met enorm veel goede muziek. Ook van de Earring, die in het jaar 1971 met het album Seven Tears kwamen.  De hoesfoto van dat album is in dat opzicht speciaal, dat hij werd gemaakt in een leegstaand paviljoentje in het Haagse Zuiderpark. Een paviljoentje, waar ikzelf ook wat prettige uurtjes mocht beleven. En dat Zuiderpark, daar had de Earring wel wat mee. Ik zag ze er optreden in het Openlucht Theater in de early 70-ties, ik stond er met toen nog op de schouders te dragen zoonlief uit de bol te gaan begin jaren 90 op Parkpop. Those were fine times …..
Maar terug naar 1971 en Seven Tears.  Van dat album haalde de Earring een track om als single uit te brengen. Bijzonderheid is, dat het om een track ging, die in totaal 7+ minuten duurde en zich naar de mening van de heren niet tot het gebruikelijke singleformaat [3-4 minuutjes] liet inkorten zonder daarvan schade te ondervinden. De oplossing was even simpel als ingenieus: waar de song zelf na ca. 4 minuten een fraaie break kende [mooi synthesizerwerk en hemelse vocalen van Barry maar vooral George] werd er een part 1 en part 2 gesneden, die de A resp. B-kant van de single vulden. En zo bereikte één van de inmiddels vele Earring-classics een top 3 notering in Nederland.
De Earring in hun wat spacy-periode, waarin de “7 tranen” werden geplengd met vooral enig geestverruimend spul als stimulans. Wie het album goed kent weet, dat een song als You’re better off free alleen maar kan zijn gemaakt door een op zijn eigen trip zijnde George.  Maar die ga ik jullie niet laten zien, maar wel die al eerder vermelde klassieker, nog steeds vooral live een masterpiece. Let ook op de typische jaren 70 clip. Iemand was op het idee gekomen, dat “She flies on strange wings” het best kon worden uitgebeeld door de Earring op het dak van een torenflat neer te zetten. Een clip, die voorspelbaar eindigt, nl.met een leeg dak. En wij geloofden uiteraard meteen, dat George, Barry,Cesar en Rinus zelf ook de “strange wings” hadden uitgeslagen. Het is al zo vaak gezegd: de jaren 70 kenden geen grenzen waar het creativiteit betreft. Enjoy!

 

Advertisements

18 thoughts on “GOLDEN EARRING [5]

  1. Ik heb de clip meerdere keren beluisterd en vooral bekeken. Om ook een andere reden dan Leon zegt. Vroeg me namelijk af of de clip in Den Haag geschoten is en ja waar dan. De straat waar het autootje rijdt en het shot op de torenflat komen me vaag bekend voor. Maar ook na meerdere keren kijken kan ik het verdikke nog niet helemaal plaatsen. Heb jij een idee, RadaR?

    • Lot, wat je moet doen is de clip op 7.14 minuten stilzetten. Je ziet dan o.a. die meid in de minirok de ingang van het gebouw naderen. De camera is op weg omhoog en je ziet de eerste 3 letters van de naam van het gebouw: “Ams”. Dat zou een aanduiding kunnen zijn van de plaats waar is geschoten.
      Groetjes van Jurgen Holmes. 🙂

    • Slim gevonden, Jurgen, maar verre van steekhoudend. Er zijn in de Randstad en m.n. Den Haag e.o. vele plekken, gebouwen, wijken zelfs, die om voor mij volledig dusitere redenen iets met “Amstel” in hun naam hebben.
      Mede namens onze gastheer [die is het nl met mijn idee eens] geef ik als oplossing voor de “crime scene” Zoetermeer! Het nauwkeurig bestuderen van het uitzicht vanaf de torenflat bracht ons tot die conclusie. Dus, Lottie, shots of your [almost] backgarden. 😀

  2. Hebben jullie allemaal wel gehoord, wat She flies on strange wings zo’n geweldig nummer maakt? Waarom de song een prachtig bewijs is van wat de Earring vooral internationaal zo groot heeft gemaakt?
    Natuurlijk doel ik op de fabelachtige bass-drum-sectie: de heren Gerritsen en Zuijderwijk. Heb je het gemist speel de clip dan nog eens af en luister nog eens goed naar dat soms strakke dan weer zompige geluid van de bass en de meesterlijke roffels op de drumkit. Het klopt allemaal perfect, het is een twee-eenheid die je maar zelden tegenkomt.
    Voorzover dat nog niet al het geval was zijn mijn ogen [en oren] definitief opengegaan: de Earring is en was ook al in de beginjaren 70 een topklasse band.
    Ik kom van de week even bij je buurten, RadaR. Zet de boel maar vast klaar, ik ben helemaal om! 🙂

    • Je enthousiasme is hartverwarmend, Leon. De bass-drum-sectie van de Earring is inderdaad internationaal erkend als één van de beste ooit. Een waardering die ook moge blijken uit het feit, dat Cesar in de jaren 70 door de Who, waar de Earring mee toerde, werd gevraagd om de vacature na het overlijden van Keith Moon op te vullen.

  3. Volgens mij, RadaR, heb je een bijbedoeling met deze Earring-serie. Want het zal de lezer toch niet ontgaan, dat je de gelegenheid benut om eens heerlijk in je geheugen te graven en een beetje te mijmeren over “them good old days”. 🙂
    Niets mis mee, hoor. Je kleedt er de muziek alleen maar fraaier mee aan. Hoewel deze muziek dat nauwelijks nodig heeft. Ik word zo zachtjesaan weer Earring-liefhebber. 😀

  4. Het kan mij niet hard genoeg, hoor 🙂 Alweer [ik verval in herhaling] één van de beste Earringsongs. En dat middenstukje [net als het intro trouwens] is werkelijk heel mooi.

  5. Ik moet altijd vreselijk lachen als ik jouw persoonlijke kijk op het fenomeen hitlijst in de 21e eeuw lees. Stel je voor: Joling op 1, Earring op 2, Frans Duits op 3 en op de plaatsen 4 t/m 10 natuurlijk het gezellige dikkerdje met de nieuwste facelifts, Adele. Zou dat geen fraai rijtje zijn, om in te lijsten?

    Wat is trouwens het verhaal achter dat “emo-hitje” uit 2005?

    • Wellicht herinner je je er iets van, Jeanette. In die jaren had je in Nederland nog van die neanderthalers, die er een hobby van maakten om stenen van viaducten op snelwegen te gooien. Een vrouw uit Brabant, al jarenlang Earring-fan, werd daar het slachtoffer van. Voor haar namen de Earring een 2005-versie van I’ve just lost somebody op en het verhaal er omheen zorgde ervoor, dat het plaatje in de top 5 belandde.

    • Ah ja, ik herinner me dat heel trieste geval. Wist alleen niet [meer] dat het om een Earring-fan ging. Jonge vrouw nog, staat me bij. Heel triest allemaal en dat maakt I’ve just lost somebody wel heel toepasselijk voor de nabestaanden.
      Gelukkig kleeft er niet zoveel triestigheid aan “Strange wings” want voor Herman Brood zullen ze het niet geschreven [kunnen] hebben. 🙂

  6. Seven tears …….zucht … weer een album wat ik nauwelijks ken. “Strange wings” uiteraard wel. Wil wel graag jouw mening horen over dat album voor ik er ook maar over denk om het op de “to-get-list” te zetten.
    De clip is ongetwijfeld helemaal 70-ties … beetje er om grinniken moet ik wel, maar ja, MTV was nog nergens te bekennen. De song is echt een classic, wat mij betreft één van de toppers a la Radar love en Twilight Zone.

  7. What a way to start the [fri]day!!!!!
    Ik heb meteen de deur van mijn kamer dichtgesmeten, headphone op en headbangen maar. Ruig joh, zo ruig. Wereldnummer …. voor altijd.
    De adrenaline zakt weer ………. ik kan weer wat voor de baas gaan doen. 😀

Nice and easy to work with

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s