VAN WERKNEMER NAAR SLAAF

“Arbeidsrecht is niet de dienstmaagd van de economie”. Deze woorden van een hoogleraar Arbeidsrecht, uitgesproken in de Zembla-aflevering van gisteren [simpel terug te zien voor de geïnteresseerden] hebben zich als het ware in mijn geheugen gebeiteld. En ik vrees, dat ze als een lap op een rode stier op me werken.
Niet de woorden an sich, maar de pijnlijke waarheid er achter, het menselijk leed wat er achter schuil gaat.
Ik ga dat allemaal hier niet opsommen, want ik vind simpelweg, dat elke ook maar enigszins geëngageerde Nederlander met een beetje gevoel in zijn donder de Zembla-uitzending móet bekijken. Wel wil ik u een korte schets geven van wat er zoal langskomt. Hou u vast.
– de toestanden in de Bouw
– de aan de slavernij gerelateerde wijze waarop Post NL met haar personeel en subcontractors omgaat
– de wantoestanden in de ThuisZorg met het bekende VIVA als schrijnend voorbeeld.
In 3 blokjes van een kwartier wordt door mensen, die in die 3 sectoren werken soms heel openlijk, vaker buiten het beeld van de camera om repercussies van de werkgever te ontlopen, verteld hoe hun dagelijkse werkdag verloopt en wat ze allemaal moeten slikken om voor vrijwel een aalmoes te MOGEN werken. Ja, MOGEN werken, want bij het minste geringste wordt hen gezegd: “Bevalt het je niet? Sodemieter dan maar op, want voor jou 10 anderen.”
Alle 3 onder de loep genomen sectoren hebben een aantal zaken gemeen.
Zo is in de zorg de werknemer de sluitpost van de winst- en verliesrekening.
Thuiszorgbedrijven schrijven zo laag mogelijk in op door Gemeenten aanbestede zorg, gemeenten weten dondersgoed dat voor een dergelijke prijs nooit kwalitatief verantwoorde en passend beloonde zorg mogelijk is maar happen gretig toe met de blik op het eigen budget. Thuiszorgbedrijven azen op winst maken en even logisch als schofterig gevolg is, dat zorgpersoneel onder dreiging van ontslag devaluatie van hun functie + tot 25% oplopende neerwaartse bijstelling van hun loon door de strot krijgt geduwd. Maar wel hetzelfde werk als voorheen moeten blijven verrichten.
In de postsector is de werknemer met vast dienstverband vrijwel geheel vervangen door de flexwerker, afroepkracht, uitzendkracht en ZZP-er.

HIER RUST DE WERKGEVER

De grote spelers in die sector zoals PostNL hebben daarmee volledig vrij spel gekregen: geen CAO, geen enkele rem op ontslag, steeds verder dalende beloning.
Veel bouwvakkers zijn inmiddels geconfronteerd met de situatie, dat ze op de ene dag als vast werknemer werden ontslagen om de volgende dag weer als uitzendkracht bij dezelfde werkgever aan de slag te kunnen. Tegen veelal minder loon , zonder enige ontslagbescherming en zonder te beseffen, dat de pensioenopbouw [in de bouwsector altijd een groot goed en stevig dichtgespijkerd belang geweest] vol met gaten wordt geschoten.
U mag gerust weten, dat ik al kijkend verzuchtte: “Wat hebben we onszelf toch allemaal laten aandoen?En dat voor een paar jaar ogenschijnlijk kunnen leven als God in de Polder?”
Ik ben iemand van de oude school. Ik WEET hoe het anders kan, nee anders zou MOETEN. Maar dan moeten jullie slaven eindelijk eens je grote scheur opentrekken i.p.v. met je harses voor het meestal van jullie centen [sport, amusement] bekostigde vergif te blijven hangen.
Volharden jullie in je slaafse gedrag dan zijn jullie simpelweg niet zielig, maar slechts laf en dom. En het dus niet waard om ook nog maar een letter aan te besteden.

Advertenties

23 thoughts on “VAN WERKNEMER NAAR SLAAF

  1. Lees in de VK het pleidooi voor annex de liefdesverklaring van Wientjes aan de VS van Europa. Alle ballen lijken zich te verzamelen om de laatste push te geven.
    Ik werd na lezing bijkans onpasselijk. Denk dat ik maar een protestbord ga maken met “Stop de Elite” erop. Wie weet worden er mensen wakker van.

    • Ik heb het ook gelezen, P. Tja, de heren voelen zich waarschijnlijk zo sterk staan dat ze steeds openlijker voor hun machtswellust en eigenbelang durven uitkomen. Wientjes is voor mij synoniem aan de VVD en dat zegt neem ik aan wel genoeg. Ik zou zeggen “lullen laten die eikel en wachten tot hij plat op zijn bek gaat”, vind je ook niet?
      Ik verheug me er eigenlijk al een beetje op hoe patjepeeërs als Wientjes straks, als hun droom is uiteengespat, zullen gaan proberen om hun blazoen schoon te poetsen. Wat mij betreft wordt dergelijke lui die kans niet gegeven. Emigreren/deporteren naar de VS lijkt me de enige juiste uitweg.

    • Je hebt het er nu over, RadaR, maar ik loop al langer met die vraag rond. Is er enige vorm van repercussie richting al die eurofielen zoals Wientjes, wanneer mocht blijken dat zij het volkomen bij het verkeerde eind blijken te hebben gehad.?
      Ik bedoel, voor ons de repercussie helder: wij willen geen VSE, maar dreigen het gewoon door onze strot geduwd te krijgen. Wat houdt het strafbankje voor de eurofielen eigenlijk in?

    • Het staat die lui vrij zoveel stemming te maken als ze maar willen. De politiek kijkt minzaam toe. Iets anders gaat het met bijv. Occupyers, die als ze o.a. in Oakland hun stem laten horen worden opgepakt. 😦

      • Er zijn er maar liefst 400 opgepakt las ik. Maar, Leon, het Malieveld mogen ze blijven bezetten [zonder er te mogen overnachten overigens].

  2. Eigenlijk is elke partij, die zich sterk maakt voor verdere flexibilisering van de arbeidsmarkt [D66,GL,VVD,CDA] , kanonnenvlees voor de kiezer. Want wie zijn ogen sluit voor de gevolgen tot nu toe van de al toegestane flexibilering is ziende blind, geen knip voor de neus waard en de natuurlijke vijand van de behoorlijk betaald werk verlangende kiezer.
    Dus ook electoraal groef Nederland zich bij de laatste verkiezingen haar eigen graf en dat van “de werknemer” zoals we die ooit kenden. Die grafzerk, RadaR, is er door onszelf neergezet.
    En het zou me niet verbazen als we alweer zelf daar in de toekomst er nog een paar bijzetten.
    Want je kunt veel van ons zeggen, maar slim zijn we zeker niet!

  3. De Belgen houden dit weekend [en waarschijnlijk ook maandag] een Nationale staking. Vraagt niemand zich af waarom zoiets in Nederland niet mogelijk is?

    • Het gemiddelde gezin in Nederland heeft het veel te druk, P., om ook maar over staken na te denken. Ga maar na:
      – dochter- en/of zoonlief hebben het te druk met gitaar-, piano- of zanglessen want die willen in TVOH excelleren;
      – oma en opa zijn al 3 maanden bezig hun YouTube-filmpje te maken;
      – ma staat om het uur voor de spiegel om te kijken of haar siliconentieten nog op de goeie plek zitten en niet lekken;
      – pa swingt mee met de laatste DVD van de Toppers
      Staken? Doe effe normaal, man!!!

  4. Vooral in de postsector schijnt het er barbaars toe te gaan. Veel ZZP- en ZMP-ers, die door PostNL zijn gestimuleerd te investeren in een autopark, aan allerlei enge voorschriften uit de koker van dat postNL moeten voldoen. En nu worden ze langzaam afgeknepen via daling van de stukprijs, herziening of zelfs schrappen van contracten. PostNL zoekt telkens nieuwe bodems qua kostprijs en dwingt die op aan kleine subcontractors. Die geen kant op kunnen, want arbeidsrechtelijk hebben ze nauwelijks een poot om op te staan. En georganiseerd zijn ze ook al niet, waardoor het puur “a race for survival” is geworden, waarbij al de nodige slachtoffers zijn gevallen. Het is werkelijk ongehoord, dat zulke toestanden in Nederland mogelijk zijn, wat zeg ik, dat onze overheid er volop aan meewerkt. Schoolvoorbeeld van “divide [de domkoppen] and rule [de baasjes]”.

  5. Het meest kwalijke is, dat de overheid zich onverkort aan de kant van het bedrijfsleven heeft opgesteld en deze voortdurend blijft faciliteren.

    M.a.w. de overheid heeft er geen enkele moeite mee om het arbeidsrecht wel de dienstmaagd van de economie te doen zijn!!!!

  6. Het is maar goed, dat ik je gisteravond “verboden ” heb te kijken. Want dan zou er van een behoorlijk spelletje schaak niet veel meer terecht zijn gekomen. 🙂
    Als jij heb ik Zembla vanochtend bekeken en waar bij jou pure woede overheerst is dat bij mij droefheid. Werkelijk waar. Droefheid, die deels zijn vertaling krijgt in de verzuchting, die jij ergens halfweg het logje verwoordt.
    Je zult met me eens moeten zijn, dat het beeld van de situatie op de arbeidsmarkt [vrijwel overal, uitgezonderd het paradijs van de financiële sector, zullen soortgelijke uitwassen voorkomen] nu niet echt als een verrassing op ons afkomt. We hebben het zich immers zien ontwikkelen de afgelopen jaren?
    Een volledig door consumeren verblinde “werker” en de absoluut 100% winstgeile “werkverstrekker” zijn onderdeel van een spel geworden wat zo langzamerhand een dodelijke afloop lijkt te krijgen. In de “goede jaren” van de eerste helft van het vorig decennium kon de “werker” nog in de waan gehouden worden, dat hij ook zijn graantje mocht meepikken van de alom aanwezige overvloed. [Nu is hij er inmiddels achter dat dat graantje niets anders blijkt te zijn dan een moeilijk torsbare schuld]. In die “goede jaren” werd de arbeidsmarkt, net als vrijwel elke andere markt, geopend voor wie er maar in wilde. Met verregaande privatiseringen tot gevolg. Ik blijf mensen uitdagen mij aan te tonen bij welke geprivatiseerde sector het zonder een greintje twijfel kan worden gezegd, dat het allemaal stukken beter is geworden. Slechts werkgevers kunnen dat door te verwijzen naar een fors gegroeide winstgevendheid. Die malen allang niet meer om verslechtering van de positie van de werker. Het is zoals jij zegt en ook in Zembla werd gesteld: die werker moet zijn smoel houden en buffelen, want anders lazert hij maar op!
    Het meest kwalijke is, dat de overheid zich onverkort aan de kant van het bedrijfsleven heeft opgesteld en deze voortdurend blijft faciliteren. [Denk aan het voorbeeld van het convenant, wat postNL met de fiscus heeft afgesloten en waar gewoon geen openheid over wordt verstrekt. In onze tijd was dat simpel: als Ondernemingsraad klopte je op de deur van de directie en vroeg ze vriendelijk doch nadrukkelijk met dat convenant op de proppen te komen.Zo niet, naar de Ondernemingskamer + overleg met het voltallige personeel. Maar met de teloorgang van de vakbonden is ook het instituut Ondernemingsraad op sterven na dood. Omdat mensen liever hun tijd besteden aan concerten van de Toppers e.d., vermoed ik.]
    Je oproep aan het eind is te loven. Of hij gehoord zal worden [laat staan opvolging zal krijgen] ik vrees het ergste.
    Als blinde vink heeft “de werknemer” zoals hij ooit heeft bestaan in raptempo zoveel rechten [inderdaad, vooral arbeidrecht] klakkeloos weggegooid en/of gegeven; werkgevers en overheid noemen dat, gierend van de pret, de geboorte van “de moderne werknemer”. En je hebt volkomen gelijk, het synoniem van de moderne werknemer is in veel sectoren al herkend als de slaaf. Zelfs de term “werkmier”, die jij zelf graag en vaak gebruikte, voldoet al niet meer. De plaatsing van de grafzerk in je log, hoe hard dat ook mag overkomen, is dan ook meer dan op zijn plaats.

Nice and easy to work with

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s