GODDELIJK

Vooropgesteld, ik ben in geen enkel opzicht een religieus mens. En zal dat ook nooit worden.
Deze opmerking is noodzakelijk, omdat er bij het verder lezen maar vooral beluisteren van dit logje wellicht een verkeerde indruk kan ontstaan. En als dat te voorkomen is doe ik dat ook.
In mijn vorig logje over 2012 kwam via de bijgevoegde clip het begrip van een soort “opperwezen” onvermijdelijk binnen sluipen.  Termen als “Dark rift” en “gallactische storm”, afkomstig uit “the secret books of Nostradamus” en op basis daarvan verricht onderzoek in de huidige tijd, kunnen vrij gemakkelijk door wel religieus aangelegde types worden vertaald in dat “opperwezen”. Men heeft  immers al eeuwenlang iets soortgelijks gedaan. Door op het oog onverklaarbare dingen, maar ook het meest afgrijselijke lijden als gestuurd door de hand van het opperwezen te duiden.
Ik beoog zeker niet om met dit log over het vorenstaande een discussie op gang te brengen.  Het doel is veel eenvoudiger en onschuldiger. En dat zal ik even kort uitleggen.
Voor mij ligt een zojuist verschenen live dubbelabum van de door mij mateloos bewonderde Engelse symphrockgroep Marillion. Het dubbelalbum bevat een registratie van concerten, die de groep in 2011 gaf tijdens het “Marillion-weekend” in het Canadese Montreal. Het zal geen verbazing wekken, dat het album daarom LIVE IN MONTREAL werd gedoopt.
Na het te hebben beluisterd was mijn enthousiasme zo enorm, dat ik jullie op een of andere manier deelgenoot moest maken. Wat ik nu dus aan het doen ben. 🙂
Één van de vele hoogtepunten op het dubbelalbum is de song “WHEN I MEET GOD”. De goede verstaander zal meteen duidelijk zijn wat het linkje met mijn vorige logje is. “WHEN I MEET GOD” is een monumentale song, zoals Marillion er zovele maakte. Een song, waarvan je als luisteraar alleen maar dankbaar mag zijn dat je hem hebt kunnen horen. De fysieke uitvoering ervan overstijgt al alles [vocalist/tekstschrijver Steve Hogarth staat wat dat betreft aan de top van welke lijst dan ook] maar wat je als luisteraar vooral bij de kladden grijpt zijn de lyrics van de song.  Daarom een clip; niet van het optreden in Montreal, want daarvan was [nog] niet veel te vinden, maar van een live-uitvoering uit 2005 in Londen. Ik kan u verzekeren, dat deze live-uitvoering een getrouwe weergave is van wat er op het recente album is te horen.
Ik  raad jullie aan te kijken en heel goed te luisteren. En om dat laatste wat te vergemakkelijken heb ik de [qua lengte forse] lyrics onder de clip opgenomen. Het kan nog net, een moment van [muzikale] bezinning, voordat de heksenketel losbarst.

And if the bottle’s no solution
Why does it feel so warm
And if that girl is no solution
Why did she feel so warm
And if to feel is no solution
Why do I feel
Why do I feel so tired
Why do I feel so broken
Why do I feel so outside
Why do I seem so blind
I’m so sick of feeling
It’s ruined my life

If living rough is no solution
Why does it ease my mind
If looking back is no solution
Why are we all
Nothing but children
Children inside

Why do the Gods
Sit back and watch
So many lost
What kind of mother
Leaves a child in the traffic
Turning tricks in the dark
What kind of God?

I crawled around inside myself
It was a long way down
It was a mine and it was mine
And in the darkness
I saw a perfect mirror
Floating in space

When I meet God
I’m going to ask her
What makes her cry
What makes her laugh
Is she just stars and indigo gas
Does she know why
Love has no end
But it’s dark-angel friend
Tearing women and men
Slowly apart

Stain
Don’t do that
Scream
Don’t do that
Fail
Never do that
Never do that
I want to go out
Don’t do that
I want an adventure
Just stay..
I want
Just stay in
I want to make love

And if the bottle’s no solution
Why does it feel so warm
And if looking back is no solution
Why are we all just children inside
And if to feel is no solution
Why does the whole damn world feel so broken
So outside and out-of-sorts

A perfect mirror
Floating in space
Waves and numbers
But oh, such beautiful numbers
And oh, such waves

Advertisements

22 thoughts on “GODDELIJK

  1. Je moet het me maar vergeven, maar ik ben niet zo in de popmuziek anno nu. 🙂 Dus heb ik het maar op de omgekeerde manier benaderd door eerst de tekst eens rustig te lezen. En die is ronduit beklemmend, vind ik. De schrijver legt nogal wat vingers op zere plekken, is het niet?
    Toen ik de commentaren las viel me vooral die van Jurgen op. Omdat hij net dat stukje tekst eruit licht waarvan de betekenis veel mensen wanneer zij slechts luisteren zal zijn ontgaan.
    Wellicht ook wat provocerend noemt de tekstschrijver God een “her” en “she”. Daarmee de eeuwige vraag waarom God van de mannelijke kunne zou moeten zijn scherp accentuerend. Maar de schrijver kan ook bedoelen [en persoonlijk gaat mijn voorkeur naar die optie uit] dat waar “God” waarschijnlijk bestaat uit “stars and indigo gas” er sprake is van het onderdeel uitmaken van in dit geval de universele natuur. En spreken wij niet allemaal van “Moeder Natuur”?
    Ter geruststelling: na de geboorte van deze gedachtenkronkel heb ik het filmpje ook nog bekeken en beluisterd. En daarbij viel mij vooral de passie en de beleving van de leden van de band op. Die is opmerkelijk te noemen.

    • Als jij de moeite neemt om je over de tekst te buigen, Paul, dan is er geen twijfel meer mogelijk: er moet sprake zijn van iets aparts. 🙂
      Steve Hogarth doet veel met zijn teksten; het hier al eerder genoemde “This is the 21st century” is daar ook een prachtig voorbeeld van, maar er zijn er velen meer.
      Overigens: het valt me een beetje tegen, dat je vatbaar blijkt voor de hardnekkige pogingen van de HH van Nieuwkerk en Blokhuis om alle muziek tegenwoordig popmuziek te noemen [van Nieuwkerk trekt dat nog verder door door iedereen met een kloddertje commercieel succes [modeontwerper, wetenschapper, voetballer etc. ] ook tot popstar te bombarderen :(]. Marillion maakt symphonische rockmuziek met een tendens naar wat in de jaren 70 en 80 progressieve rock heette. Dit heeft totaal niets met popmuziek te maken. 🙂

    • Dank voor deze correctie, Jurgen. Zal proberen het te onthouden.
      Overigens inhakend op wat Lottie eerder schreef: is het feit, dat Marillion geen popmuziek maakt misschien de reden van het uitblijven van succes?

  2. Ik heb gisteren eens zitten googlen op Marillion. En ben een hoop wijzer geworden. Vroeg me af waarom de groep qua publiciteit en aandacht zo weinig aan de weg timmert. De stations waarop je muziek van ze hoort zijn op de vingers van één hand te tellen.
    De enige hit die ze de laatste 20 jaar in Nederland hadden [You’re gone] is ook nog eens compleet aan me voorbij gegaan.
    In de periode dat Derek Dick de frontman was waren ze echt groot. Na diens vertrek en de komst van Hogarth is het niet echt goed gegaan, omdat ze als band niet meer in het muzikale format pasten.
    Het is knap dat de groep desondanks gewoon is doorgegaan. En mooi, dat ze all over the world een grote schare fans hebben, die hun concerten blijven bezoeken.
    Ik las nog, dat er in februari 2012 een nieuw album uitkomt en ze een grote toer door de VS gaan maken. Hopelijk krijgen ze dan alsnog de eer die ze toekomt, want het is een formidabele band.

  3. Je had mij met “This is the 21st century” al overtuigd; dit “When I meet God” is alleen maar een extra-bevestiging. Ik weet dat het niet orgineel klinkt, maar als Lottie werd ik toen beeld, geluid en de lyrics samen kwamen werkelijk emotioneel. Sta een beetje verbaasd van mezelf, want zelfs Hazes is dat nog nooit gelukt. 😛
    Het zal ook wel iets met de stem van de zanger te maken hebben, die raakt exact de goede toon/snaar. Ik heb er in ieder geval van genoten, dus dank je wel.

    • Heerlijk rustig hier op het werk. Er wordt her en der naar “de lijst der lijsten” geluisterd tussen het “werken” door. Hoorde net dat gekwijl van Gotya langskomen. Snel mijn koptelefoon opgezet en de clip van Marillion herbeluisterd. En ik heb goed nieuws, want er zijn inmiddels wat collega’s die ook al hebben zitten spieken.
      [Dag jongens en meisjes :D]
      Heb je nog meer lekkers in de aanbieding?

      • Toevallig heb ik mijn target voor vandaag al voor 60% gehaald hoor, mijnheer Leon. En mijn “breaks” gebruik ik om even naar Marillion te kijken. 🙂
        Mijnheer RadaR krijgt een vette knipoog van me, want hij heeft me misschien onbedoeld een prima tip gegeven. Ik ga eens zoeken wat er allemaal van Marillion te vinden is.
        [Daaaaaaaag mijnheer Leon ……. gaat u nu weer iets doen??? :P]

    • Ik krijg anders zodra ik wijlen Mister Levenslied hoor spontaan een brok in mijn keel. En soms betekent dat dat ik met mijn kop boven de toiletpot moet gaan hangen. 🙂

  4. Werkelijk “outstanding”!!!!
    En dit
    “When I meet God
    I’m going to ask her
    What makes her cry
    What makes her laugh
    Is she just stars and indigo gas
    Does she know why
    Love has no end
    But it’s dark-angel friend
    Tearing women and men
    Slowly apart”
    vind ik het sterkste uit een geweldige tekst.
    Heer Hogarth vocalen zijn indrukwekkend evenals Heer rothery’s gitaarspel. Enjoyed this big time!!!

    • Ik wist wel dat je het zou kunnen waarderen, Jurgen. Koop toch gewoon Anoraknophobia, zoals ik je al vaker heb aangeraden. Dan heb je 21st Century er meteen bij. 🙂

  5. Tjee, Hans, deze kwam echt binnen bij me. Voelde me een sentimentele dwaas toen ik merkte, dat ik echt een brok in mijn keel kreeg. Waarom staat dit prachtige nummer niet in de T888?

  6. Na pakweg 10 jaar Fish als frontman is Marillion nu toch al 20 jaar de band van Steve Hogarth. Wat ikzelf nooit voor mogelijk had gehouden is toch gebeurd: Hogarth schrijft songs, die de in de jaren 80 ook als hoogstandjes aangemerkte werken van Fish [Chelsea monday, Script for a jester’s tear, Blind curve a.s.o.] minimaal evenaren.
    Ik wil niet spreken van eenzame hoogte, maar de groep staat wel heel erg hoog in de ranglijsten als het gaat om kwaliteit. When I meet God is van het kaliber “21st Century”. Ongelooflijk goed!

Nice and easy to work with

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s