JE BENT JONG EN …..JA WAT EN EIGENLIJK?

Met enige regelmaat heb ik me al proberen uit te spreken over de rol en de attitude van onze jeugd in het licht van de forse crisis waar we mee worden geconfronteerd en de mening van onze jongeren over de oorzaken daarvan.
Vrij snel al besefte ik daarbij, dat het zoeken naar mogelijke gedachten bij de jongeren over hoe het anders zou kunnen of moeten geen vruchtbare zaak zou zijn. Wellicht zou dat ook teveel gevraagd kunnen zijn als je in ogenschouw neemt, dat voor een belangrijk deel van de jeugd het leven voornamelijk lijkt te bestaan uit het volgen van allerlei trends [mode, muziek, apps, phones e.d.], het onderhouden van de Facebook- en Hyves-accounts, het warm houden van de twittercontacten, spelen van de nieuwste videogames en meer van dat leuks.
Onze jeugd, ik stelde dat vaker, is een generatie die is opgegroeid in een alles kan wereld. Zorgen om de materiële status zijn volstrekt uit den boze: de nieuwe PC, laptop, Playstation, game, schoenen, scooter …… ze kwamen er altijd want “money was never a problem”.

We moeten als ouder met de vinger vooral in onze eigen richting wijzen als de “hoe is het zo gekomen”- vraag gesteld wordt. Dus als u meende, dat dit log een aanklacht richting onze jeugd zou worden dan kan ik die vrees wegnemen.
We hebben onze jeugd zelf opgeleid tot wat wijzelf vanaf midden jaren 90 zijn gemaakt: vraatzuchtige consumptiedieren, die er totaal geen been in zien om zich vol te vreten op kosten van de creditcard of de 2e, 3e of mischien zelfs wel 4e hypotheek. We hebben probleemloos laten gebeuren, dat onze jeugd werd onderworpen aan het neo-liberale of vrije-markt-onderwijs, waarin ze werd geleerd, dat alles om geld en economie draait en dat overvloed alom hun wereld zou gaan vormen.
Het is daarom geheel niet verwonderlijk, dat uit een discussie onder twintigers, die afgelopen zaterdag in de Rode Hoed werd gehouden als meest verrassende conclusie naar voren kwam dat onder jongeren nauwelijks vrees bestaat voor de crisis en de gevolgen daarvan. Je zou haast kunnen stellen dat de crisis niet hun crisis is, een attitude die logisch voortvloeit uit het gewenningspatroon, dat indien nodig Pa of Ma de creditcard o.i.d. wel tevoorschijn zal trekken.
Ik raad u aan dit artikel van de hand van Pieter Hilhorst in de VK van vandaag eens te lezen. Daarin wordt meer in detail ingegaan op de inhoud van voornoemde discussie.
Ondergetekende [en ik hoop dat idem voor u geldt] was op zijn twintigste allesbehalve een kuddedier. Mocht ik dat inmiddels wel zijn, dan heeft de ommekeer ten slechte zich in een latere fase van mijn leven voorgedaan.
Uit die discussie in de Rode Hoed kan ik geen andere conclusie trekken, dan dat onze jongere generatie het twijfelachtige voorrecht bezit om reeds voordat het echte leven voor hen begint te zijn gevormd tot kuddedier. Met enige vrees maar ook met mededogen denk ik aan de pakweg 60 jaar, die deze generatie nog voor zich heeft. Waarin “leve de lol” voor een groot deel een holle frase zal blijken.
En mijn wrange slotconclusie kan niet anders zijn: de neo-liberale doctrine heeft zijn werk zo goed gedaan, dat haar bestaansrecht in ieder geval voor een generatie zal zijn verzekerd. Ik zou me er bijna op gaan verheugen, dat een groot deel van die periode aan me voorbij zal gaan.

Advertenties

14 thoughts on “JE BENT JONG EN …..JA WAT EN EIGENLIJK?

  1. Met de nodige pret, verbazing en een snufje afkeer ook wel het clipje van de stampede van deze doorsnee van de Hollandse vrouw bekeken. Maar besef meteen, dat wanneer je een clipje had geplaatst van de first sale van een computergame er een zelfde soort beeld zou zijn getoond, maar dan van in hoofdzaak wezens van de mannelijke kunne.

    @Paul:
    goed verhaal, kerel! Heel precies fileer je weer eens hoe het allemaal in elkaar steekt. Het wordt tijd, dat RadaR je een bonus geeft. 🙂

    • Hé, zeg, we gaan hier geen “battle of the sexes” van maken hoor. 🙂
      RadaR maakt in zijn log toch ook geen onderscheid? De jongere generatie als geheel is het nieuwste kuddedier; vrouwen en mannen vullen die rol gewoon verschillend van elkaar in. Maar het geheel blijft opmerkelijk om zich te zien ontrollen.

    • De mens is een raar dier, waarbij elk van de geslachten de eigen merkwaardige trekjes heeft. Objectief gezien is het natuurlijk compleet ridicuul hoe die vrouwen zich voor de Bijenkorf gedragen. Net zoals het gedrag van supporters [geldt niet alleen meer voor voetbal, Jeanette] soms zeer stuitend kan zijn.
      Ik geloof dan ook niet in het sprookje, dat vrouwen in sommige opzichten beter zouden functioneren dan mannen. Mooi voorbeeld is de politieke situatie in België waar ondanks dat er vrij veel vrouwen betrokken zijn bij het formatieproces het nog altijd een zooitje is. Maar om iedereen te vriend te houden: ik geloof ook niet dat mannen beter functioneren dan vrouwen [in general]. Beiden hebben hun eigen rare trekjes, zoals het een raar dier betaamt. De truc is om er maar het beste van te maken. Dit mannetjesdier slaagt daar samen met zijn vrouwtjesdier nog altijd prima in.

  2. Wat een geweldig heldere bijdrage, Paul! RadaR en jij vullen elkaar soms haast naadloos aan. Ik neem aan, dat enig voorkookwerk hier de oorzaak van is. Petje af, hoor!

    Ik heb er nauwelijks iets aan toe te voegen. Slechts wil ik nog wijzen op een hilarisch clipje, wat achter het geplaatste clipje over de “Bestorming van de Bijenkorf” [zou dat feit ooit in onze geschiedenisboeken worden opgenomen?] te bekijken is. Daarin worden 2 Wassenaarse “freules” betrapt op winkeldiefstal. Ik heb krom gelegen.

  3. Omdat ik in het algemeen vind, dat er voorzichtig moet worden omgesprongen met het oordelen over of veroordelen van [leeftijds]groepen heb ik even de tijd genomen om over dit log na te denken.
    Ik vond het niet prettig, toen vanuit specifieke hoeken geluiden werden voortgebracht, dat ouderen [de befaamde babyboomers voorop] hun leven lang uitstekend voor zichzelf hadden gezorgd, waardoor de jongere generatie nu met de brokken zou zitten. Dus kan ik me ook goed voorstellen, dat een omgekeerd oordeel niet lekker zal aankomen.
    Ik heb het artikel van Hilhorst gelezen en zelfs dat programma van Boomsma voor een deel teruggekeken. En hoewel nog met enige lichte aarzeling kan ik er niet omheen, dat RadaR’s oordeel [terecht is er geen sprake van een veroordeling] hout snijdt.
    Waar we hier al vele malen spraken van struisvogelgedrag door alle leeftijdsgroepen heen, is bij mij een beeld ontstaan van een generatie “twintigers”, die ondanks de donkere wolken die boven ons hangen nog altijd een haast onthutsende zorgeloosheid, naiviteit en blijmoedigheid uitstraalt, waarvan ik me afvraag waar zij op gebaseerd zijn. Is dit een geperfectioneerde vorm van struisvogelgedrag? De ultieme gedaante van een levensstijl, die we wel “living one day at the time” plegen te noemen?
    Wie het weet mag het zeggen.
    Terecht wordt er in het log op gewezen, dat er inmiddels een generatie jongeren is ontstaan [idem gebeurde al in het log over “de afstraffing”], die bijna vanaf de wieg het neo-liberale gedachtengoed geïnjecteerd heeft gekregen. Via het onderwijs wat ze genoten werd hen geleerd, dat het bloed wat door de aderen van onze maatschappij stroomt “economie” heet. Bloed, wat op orde moet worden gehouden door zoveel mogelijk te “eten”. En onze jongeren weten niet beter dan dat er altijd voldoende mogelijkheid tot “eten” aanwezig zal zijn. Dat is ze geleerd: op school, door hun ouders, door de commercie, door de overheid. 4 Pijlers onder onze maatschappij, zo belangrijk, dat het welhaast onmogelijk is om aan de boodschap die daar vandaan komt te ontsnappen of te twijfelen.
    Deze jongeren staan aan het beginpunt van een taak, die je het best kunt omschrijven als hun eigen maatschappij opbouwen en vorm geven. Het is niet meer aan de ouderen om zich daarmee te moeien. De ouderen van nu bouwden in hun actieve leven een samenleving op en heeft deze als erfenis over te dragen aan de jongere generatie. Voor ouderen geldt de afvraging of ze tevreden mogen zijn met wat ze nalaten.
    Ook hier geldt: wie het weet mag het zeggen.
    RadaR is daar m.i. helder over: “geen aanklacht tegen de huidige jeugd” en “we moeten met de vinger vooral in onze eigen richting wijzen” kunnen maar op één manier worden uitgelegd.
    De jonge generatie gaat haar eigen samenleving opbouwen en die generatie verschilt enorm qua instelling [sociaal is vies, solidair is dom e.d] van bijvoorbeeld de beroemde [of beruchte?] Woodstock-generatie.
    Kuddedieren van geboorte [ja, ik ben het met die betiteling volmondig eens] zullen zij proberen iets op te bouwen, waarin zij zich als dat kuddedier prettig zullen voelen. En wie weet [wij zullen dat waarschijnlijk niet meer meemaken] ontstaat er dan wel een maatschappij, waarin mensen zich eindelijk eens helemaal op hun plaats zullen voelen. Omdat zij van nature nu eenmaal dat kuddedier zijn. Het enige dilemma, waar men mee zal blijven zitten is, dat men zich als kudde wil blijven bewegen in een neo-liberale wereld, die het belang van het individu en de eigen verantwoordelijkheid boven dat van het collectief wenst te stellen. Maar dergelijke dilemma’s, daarvan heeft men van de vorige generatie geleerd, dat die zich bij uitstek lenen om er de kop bij in het zand te steken.

    • De jongere generatie veroordelen zou zinloos en wellicht ook wel onterecht zijn, Paul. Want die generatie heeft immers “slechts” geluisterd naar wat hen verteld werd en wordt. En je kunt ze moeilijk kwalijk nemen, dat ze het gedrag van hun ouders hebben weten te perfectioneren, toch?
      Dit gedrag en deze instelling kan niet op korte termijn worden afgeleerd. Dus laat ze hun eigen maatschappij maar bouwen. Vraagteken daarbij is of ze daar wel de gelegenheid en de tijd voor zullen krijgen.
      De jongere generatie vaart mee op de golven van deze tijd en accepteert alles wat daaraan verbonden is. Verzet komt nauwelijks bij hen op, waardoor ze de Occupy-ers maar als een vreemd volkje beschouwen. Deze generatie heeft ook nauwelijks problemen met de wijze waarop de politieke elite bezig is een verder geïntegreerd Europa te verwezenlijken. Er is geen behoefte om al te lang stil te staan bij de ondemocratische wijze waarop dat gebeurt. Zolang de middelen maar het doel heiligen en dat doel is de instandhouding van de heerlijke consumptiemaatschappij. Elk jaar een nieuwe Iphone e.d., men klampt zich daaraan vast als ware het een eerste levensbehoefte.
      Ze krijgen zeker niet mijn zegen, maar ik neig er wel naar er een kruis over te zetten. Voor de echte, broodnodige verandering zijn ze ongeschikt, een verloren generatie, die we zelf gekweekt hebben. Die zich bij voorkeur afwendt van “the real world” zoals die maandag jl. in Tegenlicht te zien was.
      Het droevige is, dat die “real world” er natuurlijk wel is, wachtend en loerend op het moment, waarop er nog meer bloed uit de willoze kudde kan worden gezogen. Dat “bloedzuigen” is een voortgaand proces wat pas stopt als de machtige 10% van deze wereld niet meer 80% maar minstens 95% van alle rijkdom bezit.

      • Ik heb de Tegenlicht-uitzending helaas gemist. Maar uit het feit, dat je er aan refereert mag ik opmaken, dat het alsnog de moeite van het bekijken waard is. Wat we dan ook maar gaan doen …. of ben je me voor met een passend logje?

      • Ik zou zeker kijken, Paul. En voor volgende week maandag rond 21 uur wat ruimte vrij te maken om de nieuwe Tegenlicht-uitzending te bekijken. Want die is gelinkt aan de uitzending van afgelopen maandag.

  4. Bedankt dat je een clipje van de dolle dagen uit Groningen hebt geplaatst. Had het Den Haag geweest dan had ik een rekening bij je moeten indienen o.g.v auteursrecht. 🙂
    Ik begrijp dat je er vanuit gaat, dat je niet het eeuwige leven hebt. In sommige opzichten kan dat best een geruststellende gedachte zijn inderdaad.
    Maar wie weet, de volgende generatie??? Wordt die wakker geboren en weet die een weg terug of in ieder geval een andere weg te vinden.
    En dan zie ik jou al, gezeten op je eigen wolkje, goedkeurend knikken. 🙂

  5. Tja, ik kan niet zeggen dat ik verrast ben. Zag het programma niet, maar de uittreksels van Hilhorst spreken boekdelen.
    De jongere van vandaag wil geen verandering. Hij/zij ziet graag dat door anderen de rommel wordt opgeruimd en dat z.s.m. de draad van het oude leventje weer kan worden opgepakt.
    De mening over Occupy is niet alleen veelzeggend, maar geldt ook als onderbouwing voor wat wij in het “afstraffingslog” vrijwel allemaal constateerden. Deze samenleving zit minimaal nog een generatie aan zichzelf vast. “Let them deal with it” zou ik zeggen.

Nice and easy to work with

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s