VOOR WIE VOLGT DE AFSTRAFFING?

Republikeinse politici in Amerika roepen hen op zich eens flink te gaan wassen en daarna een baan te gaan zoeken.
De VVD-fractie in Den Haag, inmiddels gesteund door haar landelijke collega’s, dringt aan op het afnemen van hun sociale uitkeringen, want “als je kunt kamperen in de frisse buitenlucht ben je ook in staat te werken”.
Tot mijn spijt moet ik concluderen, dat dergelijke uitlatingen uit de elitaire hoek, uit de hoek die sinds september jl. op vreedzame wijze wordt “bestreden”, zo langzamerhand konden worden verwacht.
Nu de elite inmiddels door heeft, dat de Occupy-beweging zich blijft gedragen als de leeuw zonder tanden en de tijger zonder klauwen opent zich de mogelijkheid zelf de publieke opinie of in dit geval vooral de onderbuikgevoelens bij het aanzienlijke deel van het volk, waaraan Occupy volledig is voorbij gegaan, te gaan bespelen.
Want opnieuw wordt er hautain, maar waarschijnlijk ook terecht geredeneerd, dat weinigen dit gedrag van in ons geval de VVD [laten we eerlijk zijn: uit welke andere hoek zou een dergelijk geluid anders kunnen komen?] zullen linken aan het nog steeds geldende gemak waarmee financiële instellingen hun gang kunnen blijven gaan zonder daarbij al teveel last te hebben van beperkende regeltjes.
Regeltjes, die zijn er voor de paupers, om die paupers als ze niet in het gelid lopen hun uitkering af te pakken. “We zullen ze krijgen” zo moet ongeveer de gedachte bij het VVD-smaldeel zijn geweest.
“We sturen een paar sociale rechercheurs op ze af en gaan een ton euro terugverdienen!”.
Het wordt tijd, dat de Occupy-beweging gaat inzien, dat strijden met de handschoen aan nooit effect zal ressorteren. Men zal ernstig moeten gaan nadenken over een verandering van strategie en filosie, die gebaseerd zal zijn op het uitgangspunt, dat het bestrijden van die elite slechts dan succes zal kunnen hebben als het met dezelfde wapens wordt gedaan.
Doet men dat niet dan wordt men het lachertje van de politieke elite. Voorzover men dat, gezien de VVD-uitlatingen, al niet al is.
De elite raakt er steeds meer van overtuigd, dat de paupers geen werkelijk middel hebben. Wel een doel, maar geen middel. En dus als machteloos terzijde zullen kunnen worden geschoven. En zelfs aangepakt waar nodig.
Ik kan me over deze hele gang van zaken zeer opwinden, gelooft u dat maar.
Van den beginne af heb ik wie wilde luisteren aan de zijde van Occupy proberen te overtuigen van de zinloosheid. Niet van het doel, o nee dat zeker niet. Daar sta ik 150% achter. Maar wel van de strategie, omdat die niet kan werken. Het zal anders moeten, dat is onontkoombaar. Want anders rest uiteindelijk niets meer dan weer aan te schuiven bij de willoze kudde en afgestompt door te schuifelen richting de eigen afgrond.
Mijn opwinden geldt ook de in arrogantie verpakte domheid van de [politieke] elite. De politiek is een bedrijfstak waarvan velen inmiddels weten dat niet leren van gemaakte fouten het grootste goed is.
In de jaren ’70 onderschatte men uiteindelijk ook de onvrede binnen specifieke kaders van de Europese samenleving. Het gevolg was het ontstaan en actief worden van o.a. de Rote Armee Fraction. Velen van u zullen zich die naam nog wel herinneren.
Ook nu is het onvermijdelijk zo, dat er binnen de onder een forse ontevredenheid gebukt gaande gestaalde kaders van de vele protestgroepen de kiem van gewelddadig verzet aanwezig zal zijn.
Als de elite meent het zich te kunnen veroorloven het huidige vreedzame en volgens velen volkomen terechte verzet te kunnen ridiculiseren en frustreren dan zal slechts radicalisering van dat verzet het gevolg zijn.
Ik meen namens veel gelijkdenkende mensen te mogen spreken als ik zeg, dat onder de burgers de weg van de radicalisering niet de eerst gewenste is.
Maar gezien de opstelling van de elite op dit moment zou radicalisering weleens de enig begaanbare weg kunnen worden. Die de elite dan over zichzelf zal hebben afgeroepen.
Linksom of rechtsom: één partij zal een afstraffing krijgen. Het klinkt negatief, ja welhaast destructief, maar ik hoop dat dat de elite zal zijn.

Advertenties

14 thoughts on “VOOR WIE VOLGT DE AFSTRAFFING?

  1. Even een praktische vraag: staat er ergens in het schamele restant van wat ooit een sociale verzekeringswet was die Ziektewet heet of een Bijstandswet, dat het verboden is om een grondwettelijk recht als vrijheid van meningsuiting uit te oefenen?
    Ik ben namelijk een beetje grieperig thuis gebleven vandaag en sta op het punt hier een reactie te plaatsen.

    • LOL Arno, daar zeg je wat!
      Ik begrijp wat je bedoelt te zeggen. Hij/zij die leeft van “Vadertje Staat” moet het niet in zijn hoofd halen te protesteren tegen datzelfde “Vadertje” op straffe van uitsluiting.
      Democratisch clubje die VVD, vind je ook niet? Oost-europees democratisch.

    • Nou, Arno, volgens mij is er niet veel wat je zou kunnen weerhouden. Als je het nu doet is het in je eigen tijd [of neemt jouw baas er geen genoegen mee dat je “eigen tijd” hebt? :)]

  2. Je mag het zowel in letterlijke als figuurlijke betekenis uitleggen, Jeanette. RadaR noemde het eerder “je kunt geen omelet bakken zonder wat eieren te breken”. En dat is gewoon een feit.
    Occupy moet iets concreets doen en tonen. Banken bezetten, bestuurders confronteren met hun wangedrag, een uitspraak doen over Europa, enfin noem maar op. Tastbare dingen, waar de burger aan kan aflezen, dat het menens is en niet gaat om een groep geiten-wollen-sokken, die bij elkaar kruipen om Grand Assembly’s te houden en kleine Woodstockjes te organiseren. Men moet inzien, dat er eerst echte actie nodig is, pas dan kun je ook aandacht gaan besteden aan de meer softe kant.

    • Je bespaart me een hoop [schrijf]werk Paul. 🙂
      Met enig genoegen constateer ik ook, dat onze ellenlange “botsingen” hun vrucht beginnen af te werpen. Maar, alvorens al te eigengereid en zelfgenoegzaam over te komen, haast ik me te zeggen, dat de “kruisbestuiving” beide kanten op werkt.

  3. De “elite” heeft simpel enige tijd de Occupy-kat uit de boom gekeken. Men verkeerde immers in het ongewisse over hoe qua snelheid en omvang de beweging zou gaan groeien.
    Ik vermoed dat er op diverse plekken opgelucht adem zal zijn gehaald en direct daarna de conclusie zal zijn getrokken, dat men er toch maar prima in is geslaagd om van de ooit zo assertieve en collectief denkende Hollanders een mooi volgzaam en scheiterig volkje te maken.
    Helemaal eens ben ik het met de conclusie van RadaR, dat Occupy veel te weinig doet om de “man op de straat” voor de beweging te interesseren.
    Ik ben ook maar eens met een bepaalde frequentie de sites van A’dam en Den Haag gaan volgen. Allereerst constateer je daar een op zich te loven positiviteit. Maar meteen ook mis je elk spoor van laat ik het maar felheid noemen. [Agressie zou te ver gaan in dit kader.]
    Men organiseert op de plek van de “bezetting” allerlei bijeenkomsten, waar gezamenlijk op de meest democratische [iedereen heeft een stem] wijze wordt gediscussieerd. Men gebruikt daarvoor de uit de US overgenomen naam “Grand Assembly”, wat bij mij nogal pretentieus overkomt.
    Er worden sprekers uitgenodigd, die uitleg komen geven over onderwerpen als economie, financiëel systeem en financiële markten, neo-liberalisme etc.
    Hoe goed bedoeld ook, men bereikt er nauwelijks mensen mee. Wat dat betreft moet ik ineens denken aan Jelle Brandt Corstius, die bij de openingsbijeenkomst in Amsterdam “Inside Job” draaide, maar waarvan ik sindsdien niets meer heb vernomen.
    RadaR heeft gelijk als hij op de risico’s in relatie tot de richting die het verzet kan gaan kiezen wijst. Want hoewel Occupy er niet in lijkt te slagen het succesvol te bundelen en te gebruiken om tot een werkende strategie te komen, is dat verzet, die nog steeds groeiende onvrede er natuurlijk wel.
    En je bent nauwelijks een zwartkijker als je stelt, dat in de aankomende jaren de redenen voor dat verzet niet alleen aan kracht zullen winnen maar ook in volume zullen toenemen.
    De geschiedenis heeft over en over bewezen, dat een revolutie onmogelijk is zonder “bloodshed”. Ik vraag me af hoe lang het zal duren voordat Occupy die wetmatigheid zal onderkennen. Wil men echt iets veranderen dan zal toch een keer die onvermijdelijke keus moeten worden gemaakt.
    Het enige alternatief, RadaR zei het al, is weer aanschuiven bij de kudde en de rest van je leven meeschuifelen in het besef, dat je een kans hebt laten liggen omdat je de moed ontbrak hem aan te vatten.
    En ondertussen zal de kans stijgen, dat het verzet wordt overgenomen door de “hardliners”; ook daar kent de recente geschiedenis zat voorbeelden van.

    • Goed dat ik gewacht heb met het brengen van mijn reactie. Paul kan dat namelijk veel beter. 🙂
      Ik ben het zó eens met wat je stelt. En denk dat tussen nu en pakweg januari/februari afdoende duidelijk zal worden of er echt iets van Occupy zal kunnen worden verwacht. Het is inderdaad jammer dat de landelijke spreiding en support erg tegenvalt. Jammer vooral voor de standaard aanwezige groep mensen, die om voor hen mouverende redenen niet in staat zijn enige vorm van protest te laten horen.

  4. Volgens mij komt er voor Occupy Nederland een kritische tijd aan. De feestdagen naderen en in veel steden zal het bestuur dan liever geen Occupiers in hun centrum willen hebben.
    Gelukkig treedt de overheid [nog] niet op als in sommige Amerikaanse steden. Daar kiest men voor de korste weg: schoonvegen.
    Is er iets bekend over de draagkracht van Occupy in Nederland eigenlijk? Gevoelsmatig zeg ik, dat er sinds de start in oktober eerder sprake is van afname dan van groei in sympathie.

  5. Ik meen namens veel gelijkdenkende mensen te mogen spreken als ik zeg, dat onder de burgers de weg van de radicalisering niet de eerst gewenste is.

    Je zegt dat in ieder geval ook namens mij, laat dat duidelijk zijn.

    Maar gezien de opstelling van de elite op dit moment zou radicalisering weleens de enig begaanbare weg kunnen worden.

    Maar ik begin onderhand zachtjesaan te vrezen dat het hierop zou kunnen gaan uitdraaien. Vooral als je het betrekt op al hetgeen wat ons in het verlengde van de crisis de komende 10 jaar [?] nog te wachten staat.

  6. Goeie beurt van de VVD! Tenminste in die betekenis, dat men aldaar precies doet wat van ze verwacht kan worden. Maar als ik de berichtgeving op de site van Occupy Den Haag bekijk dan is de reactie van die kant er één van negeren.
    Misschien is men ook een beetje geschrokken van de beelden uit Amerika, waar een groep studenten die een vreedzame sit-in hielden door de politie genadeloos in het gelaat werden gespoten met pepper-spray.
    Het is natuurlijk ook weer zo, dat dit soort volstrekt onnodig en dus buiten-proportioneel geweld tegen de autoriteiten kan gaan werken.
    En het zal voorstanders van een hardere lijn binnen Occupy stimuleren.

    • Ik heb dat ook gezien, Jeanette. 2 sadistische politiemensen, die met zichtbaar plezier aan het pepper-strayen waren. Ze zijn er inmiddels voor aangepakt en er komt een verder onderzoek.

  7. Het hoofdstuk Ajax inmiddels afgesloten …. muy bien. 🙂
    Weer serieuzere zaken. Weet je, ik denk dat je gelijk hebt. Als Occupy niet snel van aanpak verandert wacht de beweging een stille dood. En dat zou verdomd zonde zijn!

Nice and easy to work with

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s