THE TIMES THEY ARE A CHANGIN’

Ik heb mijn archieven eens besnuffeld en dan specifiek op bewaarde nieuwsberichten e.d. over Europa, de euro en de eurozone.
Vanaf de invoering van de inmiddels qua waardering flink gekelderde euro, u weet wel de tijd dat iedereen nog in de gaten had dat het leven door de euro fors duurder was geworden om zich vervolgens door Zalm en het mandje van het CBS en de statistieken van het CPB volledig omver te laten praten, vanaf de invoering in 2002 toont alle berichtgeving slechts rozengeur en maneschijn. Ik zal u niet met details vervelen, want het risico dat zulks brandend maagzuur oplevert is zeker aanwezig.
Die terugblik naar de tijd van het euro-sprookje werd mij ingegeven na het bekijken van de actualiteit van vandaag. Het zal u nauwelijks verrassen, maar desondanks is het verschil tussen toen en nu zeer opvallend.
Mijn krant bracht vandaag bijvoorbeeld koppen als deze:
– Berlijn onderzoekt Grieks vertrek eurozone
– Peiling: 1 op 3 Nederlanders wil de gulden terug
– Silvio Berlusconi is afgetreden
– Het enige wat je nu nog krijgt voor een gulden is een kilo weemoed
– Tony Blair: uiteenvallen euro is een catastrofe
Zonder daartoe door de Occupy-beweging te zijn aangezet lijkt er een nieuw soort “awareness” te zijn ontstaan. Bij de burgers, die zich nu ineens zorgen gaan maken over zaken, waar ze in aanloop van de invoering van de euro driftig over hadden moeten nadenken. Bij de politieke leiders, die zich realiseren, dat het niet langer verstandig is om de oude leugen, gebruikt om de euro er door te drukken, overeind te houden.
Beide groepen hebben één ding gemeen: het is “too little too late”. Burgers zullen zich moeten neerleggen bij het besef, dat er langs redelijke wegen geen weg terug meer is. Politieke leiders zullen moeten inzien, dat ze het vertrouwen bij grote delen van de nationale bevolkingen hebben verspeeld en dat zeker niet binnen afzienbare termijn zullen kunnen terugwinnen.
Nooit eerder was de Dylan-klassieker zo op zijn plaats. Want wie nu nog ontkent dat “The times they are a changin'” de enige nog geldende kenschets van de wereld om ons heen kan zijn, die is zo vastgeroest in zijn Sick & Nimon of Borsato-repertoire, dat hij/zij zichzelf als verloren mag beschouwen.
En, hoewel dat uit mijn mond wellicht vreemd klinkt, ik vind dat jammer voor hem of haar. Want geloof me, als “times go a changin'” is er maar één keuze: als de sodemieter zorgen dat je erbij bent en blijft. Ik zou zeggen: DOEN!!!!

Advertenties

12 thoughts on “THE TIMES THEY ARE A CHANGIN’

  1. Bedoel je dat de euro onze “revolutie” voor ons vecht?????
    Ik geloof daar helemaal niets van. Elk gevolg van ge- c.q. misbruik van de macht van de euro lijkt mij eerder ingegeven door die onzichtbare “markt”.
    Part of the plan zoals het zo mooi heet. En dat plan kan probleemloos worden uitgevoerd zonder dat de burger ook maar de kleinste kans krijgt om een spaak in het wiel te steken. Zie ook het nieuwe logje over dat ESM, waar de burger niet de kans krijgt om inzage te krijgen in wat er besloten dreigt te worden.

    • Natuurlijk vecht de euro “onze revolutie” niet voor ons, Jurgen. De euro is geen “suicide-bomber” maar een soort neutronenbom, gedropt door de financiële machthebbers. En lijkt momenteel als belangrijkste doel het vernietigen van de welvaart in Europa te hebben.
      Steeds meer mensen, zelfs de meest infantiele types, hoor je met stelligheid verkondigen, dat er slechts een weg vooruit is. Hoe meer ik dat hoor hoe harder ik ga geloven in het tegendeel.

  2. Weet je wat mij vooral fascineert en tegelijk verrast, omdat er nauwelijks enige aandacht aan wordt besteed?
    De euro heeft er voor gezorgd, dat zonder enige noemenswaardige geur van revolutie, volksopstand en dergelijke er in maar liefst 5 eurozonelanden een regeringswissel heeft plaatsgevonden, waarbij de val van Berlusconi er het meest uitspringt. Griekenland, Italië, Spanje, Portugal en Ierland hebben of zijn op weg naar een nieuwe regering! En Frankrijk gaat zich wellicht volgend jaar in dat rijtje voegen.
    Verontrustend daaraan is echter wel, dat in meerderheid sprake is van een ruk naar rechts, wat O. zo fraai typeert als de kudde die haar kop probleemloos in de strop steekt.
    De euro is misschien als munt niet zo appetijtelijk, maar blijkt een wondermiddel als het gaat om beïnvloeding van de politieke koers in eurolanden. Welke genus zou daar achter zitten?

  3. Er is duidelijk wat we nu noemen een trendomslag [had Dylan nu zijn top gekend dan zou hij dus “The Trends They keep a changin'” hebben geschreven] aan de gang.
    En die Gekke Geert heeft het toch weer voor elkaar gekregen, dat er allerlei reuring ontstaat en dus ongedierte vanonder hun steen komt gekropen.
    Opper-statistiekjes-maker Teulings heeft namens zijn CPB inmiddels laten weten, dat de bijdrage van de [pl]euro, zoals dat ding steeds regelmatiger wordt genoemd, aan onze welvaart slechts zeer bescheiden blijkt te zijn geweest. 1 lullig weeksalaris hebben jij en ik aan die euro te danken oftewel 2% extra-welvaartsgroei in 10 jaar. 0,2% per jaar? Is dat het sprookje wat ons werd verteld/ Wat zeg ik … wat nog steeds wordt verteld!
    Ik ben zeer benieuwd naar reacties vanuit de politiek op het CPB-verhaal.
    En het zou niet meer als logisch zijn wanneer Teulings c.s. direct keihard aan de gang gaan om te berekenen hoeveel de euro ons inmiddels heeft gekost aan welvaart in de afgelopen 3 jaar.
    In februari de uitkomst van Gekke Geerts gulden-onderzoek en dat vervolgens naast de CPB-stories leggen …. werk aan de winkel voor je RadaR in 2012!!! 🙂

  4. Net iets voor jou om over de euro een archief aan te leggen. Een normaal mens spaart suikerzakjes of postzegels, maar nee, niet RadaR. 🙂
    Het is zo jammer, dat je webstreepjelog-verhalen er niet meer zijn. Want ik weet me goed te herinneren hoeveel, maar niet meer wat in detail er allemaal uit jouw keyboard over is gekomen. Ik zou dat best eens op mijn gemak tijdens de komende “donkere dagen” willen doorspitten. Want is het niet zo, dat omdat we nu een forse stap verder zijn met dat Europa [akkoord in de verkeerde richting maar een stap blijft een stap, nietwaar?] het leerzaam zou kunnen zijn om eens terug te lezen, wat jij en de andere heren en dames allemaal te zeggen hadden en hoe zich dat verhoudt tot de werkelijkheid van nu.

    • Het is nog een beetje de vraag of die archieven bij webstreepje echt weg zijn. Eerlijk gezegd zou ik ook het een en ander [lang niet alles hoor :)] wel willen teruglezen. Al was het maar om te ontdekken hoe ver ik er soms naast gezeten heb.

  5. Puntig verwoord, RadaR, die nieuwe “awareness”. Die in feite niets anders betekent dan dat:
    a. een deel van de al jaren snurkende kudde wakker lijkt te worden;
    b. de politici inzien of althans die indruk willen wekken, dat die hier in Nederland zo vaak in allerlei verkiezingsprogramma’s benoemde kloof met het electoraat i.c. het volk enorme proporties heeft aangenomen.
    En je conclusie “too little too late”, hoe zuur misschien ook, deel ik volledig.
    Je hebt deze keer ook het een en ander tussen de regels door verpakt, viel mij na herlezing op. Waar je spreekt van “langs redelijke wegen geen weg meer terug” proef ik dat je ’n optie open laat. Een optie, die verre van de meest wenselijke is, maar meteen ook de enige die nog openstaat.
    In die zin kan ook met een schuin oog naar de Occupy-beweging worden gekeken. Niet zozeer de Nederlandse, want ik kan me niet aan de indruk onttrekken, dat die een voor de meeste Nederlanders onzichtbaar, misschien wel enigzins zieltogend bestaan leidt. Ik heb A’dam noch Den Haag in ieder geval op een spraakmakende en vooral doelgerichte actie kunnen betrappen.
    5 november was “Transfer day”, waar ik helemaal niets van in de media heb gehoord. 11 november was “Occupy the streets-day” [ik haal mijn info van Occupy Together :)] en ook daar heb ik tot nu toe niets van gehoord.
    Daarentegen heb ik de indruk, dat de beweging in Amerika meer body heeft en ook het momentum heeft.
    Het zal voor mensen als jij toch wel een beetje een tegenvaller zijn te moeten constateren, dat Nederland zo ongelooflijk ingedut is dat of de puf ontbreekt dan wel de moed er niet voor is om echt in protest te komen.

    • Je hebt prima tussen de regels door gelezen, Paul. Alleen extreme middelen zouden ons nog van het Europa van de politici kunnen verlossen. Die euro doet er feitelijk niet eens zoveel toe, meen ik. Want er bestaat m.i. een wat vertrokken beeld van onze gulden, die immers al decennia vastgelijmd zat aan de D-mark.
      Wat Occupy Nederland betreft zijn mijn verwachtingen inderdaad niet al te hoog gespannen. Beetje richtingloos gebeuren, zo heb ik de indruk. Hoewel men er bijvoorbeeld in Den Haag relatief wel veel aan doet.

  6. 1 op 3? Betekent dit, dat de PVV-aanhang zo sterk gegroeid is?
    Of neen, ik moet de SP natuurlijk ook meetellen natuurlijk. Dan kom je in de buurt.
    Wat die intensiteit van de berichtgeving betreft, ik vind dat wel logisch. Maar dat het aan de late kant is klopt zeker. Het heeft iets van die put he, waarin dat kalf verdronken is.
    Tijden veranderen, dat zit er heel dik in. En lang niet altijd ten goede. Zo bleek uit de verkiezingen in Spanje, waar links is afgestraft en rechts glorieert.
    Spanjaarden zijn wat dat betreft net Nederlanders: steken vrolijk lachend hun kop in de strop.

  7. Een heel wat economiën zullen om het bij Dylan te houden langs een soort “deathrow” moeten gaan.
    Helemaal met je eens, dat de tijd voor struisvogelgedrag voorbij is.
    De reality-call van 2011, die waarschijnlijk in 2012 nog harder zal klinken, moet en mag niet genegeerd worden.

Nice and easy to work with

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s