MISTER PLATITUDE

Hoeveel malen zal ik hoeveel verschillende mensen, vooral vanuit de politieke hoek, al niet hebben horen verkondigen, dat “Europa” voor ons [en ik denk, dat men bedoelt ook voor alle andere EU-landen] van levensbelang is? Sinds ik me met “Europa” ben gaan bezighouden, we praten dan 2004 toen die Grondwet dreigde te worden ingevoerd, ontelbare malen vrees ik.
Uit die tijd herinner ik me Laurens Jan Brinkhorst, die a.h.w. de apocalyps aankondigde als Nederland geen  “ja” tegen die Grondwet zou zeggen.
Het licht zou uitgaan, oorlog zou voor de deur staan en meer van dat fraais braakte Brinkhorst uit.
Toch zeiden we destijds “neen” tegen die grondwet en verrassenderwijs is het licht al de jaren daarna gewoon blijven branden en de enige “oorlog” die ik van nabij meemaakte was in de private sfeer. Laat ik u meteen geruststellen: daarbij zijn doden noch gewonden gevallen.

Hier pitten ze in Brussel

Betekent dat nu dat Brinkhorst doomsday-verhaal dan niet zal hebben geklopt? Moeilijk te beantwoorden die vraag. Omdat ondanks ons “neen” tegen de grondwet de politici toch gewoon door zijn gegaan op de ingeslagen weg en het Verdrag van Lissabon invoerden. Geen volkslied, geen vlag, maar voor de rest gewoon identiek aan de oorspronkelijk opgestelde grondwet. Waarvan het bewijs via de vanaf 2008 ook over Europa waaiende crisis bijna dagelijks kan worden waargenomen. Op basis van dat VVL is de politiek begonnen aan het ontwikkelen van een strategie om de inmiddels tot stormkracht toegenomen crisis te lijf te kunnen gaan. Gedurende dat proces van inmiddels meerdere jaren [en zoals Merkel opmerkte eerder deze week komen daar nog flink wat jaren achteraan] heeft de politiek:
– enorme bedragen aan gemeenschapsgeld oneigenlijk besteed;
– bevoegdheden van natiestaten, waaronder Nederland, overgedragen aan Brussel en zelfs aan een Europa oneigen organisatie als het IMF;
– door slechte beleidskeuzes de crisis eerder verergerd dan bestreden;
– bewust tendentieuze of zelfs onjuiste informatie naar buiten gebracht om de groeiende scepsis bij de europese volken in te dammen.
Bekijk je dit kwartet [er zijn meer punten te noemen] aan activiteiten en keuzes dan kom je er nauwelijks omheen vast te stellen, dat er meerdere malen momenten zijn geweest waarop een volksraadpleging aan de orde zou moeten zijn gekomen. In ieder geval uitgaande van de situatie vóór de ondertekening en invoering van het Verdrag van Lissabon.
Bijvoorbeeld bij:
– de beslissing om tientallen miljarden bankensteun te geven;
– de beslissing om voor 200 miljard garanties af te geven voor steun aan de banken [Wouter Bos regelde dat]
– de beslissing om garanties af te geven voor het Europese Noodfonds en de daaropvolgende aansluitende beslissingen om die garanties tot astronomische bedragen te verhogen;
–  het voornemen om waar noodzakelijk geacht bestaande EU-verdragen aan te passen;
– de beslissing om de ECB voor honderden miljarden grotendeels waardeloze obligaties van Griekenland, Portugal, Ierland en Italië te laten opkopen.
Niemand schijnt zich voldoende te realiseren,  dat de ECB daarmee een enorme bak met oninbare vorderingen aan het verzamelen is, die uiteindelijk linksom of rechtsom op iets of iemand verhaald zullen gaan worden.

Hier snurken ze in Straatsburg

En ze bouwen gestaag verder aan hun eigen Toren van Babel

Ook hier geldt: de lijst  is lang niet uitputtend. Zo noem ik niet eens het door onze eigen PM gedragen voorstel om een Europese Supercommissaris voor Begrotingszaken te benoemen, waarmee bevoegdheden van natiestaten aan
Brussel worden overgedragen.
Om weer terug te keren naar “doomsday”- Brinkhorst, doordat Europa tegen de wens van die eigenwijze Fransen en die recalcitrante Hollanders in toch is gaan werken vanuit een alternatieve “grondwet” i.c. dat VVL zou het licht weleens kunnen zijn blijven branden en zouden we weleens verstoken kunnen zijn gebleven van rond onze oren gierende bommen en granaten.
De oplettende lezer zal opvallen dat ik in de “zou”-vorm schrijf en dat is met opzet. Want ik ben er nog lang niet van overtuigd, dat met een [gedeeltelijk] uiteenvallen van de EU morgen de tanks komen binnenrollen en de aandelen van bunkerbouwers een sprong omhoog zullen gaan maken.
En ik wil u graag deelgenoot maken van de reden van die twijfel. Die in feite heel eenvoudig is te duiden. Sinds het VVL opereert de EU al als ware zij gedekt door een grondwet. Na de toetsing van de oorspronkelijke grondwet aan de europese volkeren heeft er niet voor niets nooit meer een referendum plaatsgevonden. Terwijl er in de verstreken jaren meer dan voldoende aanleidingen voor zijn geweest. Ik somde er hierboven al een paar op en voeg daar graag nog aan toe het heikele punt van de immer voortgaande uitbreiding van de EU [bijv. de kwestie-Turkije om maar iets te noemen].
Ik herhaal dus: de EU handelt al jaren alsof zij zich gedekt weet door een grondwet in de gedaante van dat VVL. Het is niet voor niets zo geweest, dat na de verwerping van de oorspronkelijke grondwet in Nederland en Frankrijk niet opnieuw een referendum werd gehouden m.b.t. dat VVL, u herinnert zich dat vast wel.
De EU resp. Brussel wordt niet voor niets in steeds meer natiestaten van Europa ervaren als een puur ondemocratisch functionerend lichaam.
Het merkwaardige feit doet zich nu voor, dat waar Eurofielen van de klasse Brinkhorst met hel en verdoemenis dreigden om te voorkomen dat een grondwet zou worden verworpen, de huidige generatie Eurofielen datzelfde nu nog steeds doet, terwijl de EU zoals ik al meerdere malen heb aangegeven, draait als ware zij gedekt door zo’n grondwet.
Een lid van die huidige generatie Eurofielen was vandaag in Buitenhof present om zijn riedel weer eens af te draaien. Mister “Platitude” Alex Pechtold beleed zijn liefde voor Europa [“ja, ik wil een politieke unie”] en gevraagd naar de voordelen daarvan kwam hij met het bekende doomsday-rijtje:
– onze veiligheid is van Europa afhankelijk;
– Europa is waar we ons brood verdienen.
Ik zou daar toch iets tegenover willen stellen. Bijvoorbeeld dit:
– zijn het de europese volkeren, die tot oorlogvoering besluiten of de politici?
– verdwijnt Europa als handelsmarkt in zee als de EU er niet is?
– gingen we minder op vakantie naar Frankrijk, Spanje etc. voor de invoering van de euro?
– was onze baanszekerheid net zo laag in de jaren 90 als nu in de jaren 10?
– en misschien wel de prangendste vraag: is de situatie van nu in Europa te zien als een bewijs van het maken van een goede keuze? Een keuze die de politiek voor ons maakte?
Mister “Platitude” meldde nog even met het kippenborstje vooruit, dat hij op zijn gisteren gehouden congres had gezegd er vanuit te gaan, dat één van zijn toekomstige opvolgers van de Nederlandse LibDem-partij vrijwel zeker gezeteld zal zijn in Brussel.
Wat mij tot de gedachte bracht, dat het wellicht wel zo prettig zou zijn als Alex zelf al per direct naar Brussel verhuist. Want ik ben niet alleen zijn Eurofiele praatjes, maar ook zijn eurofiele knar goed zat.

Advertenties

17 thoughts on “MISTER PLATITUDE

  1. Dank, Paul, voor je aanvulling. De “gewetensvraag” dient inderdaad te worden gesteld. Ik liet hem echter bewust achterwege, omdat het uitnodigt tot het zich verliezen in allerlei complottheorieën. En mensen/lezers vertonen dan de neiging af te haken. Maar “what the fuck”, je ontkomt er bijna niet meer aan om in complotten te denken, vanwege het feit, dat de politieke macht dermate vreemde, onverklaarbare bokkensprongen maakt.
    Ik bracht de tegenstelling in mijn woorden al over het voetlicht, jouw versie is minstens zo waardevol. WAAROM???? is inderdaad de vraag , die de kern van de zaak raakt. De arrogantie en het ondemocratisch denken en handelen van de politiek zijn inmiddels zo overduidelijk te herkennen, dat je zou gaan vermoeden dat er aan die kant nauwelijks nog behoefte bestaat om een nieuw antwoord c.q. nieuwe leugen te verzinnen. De oude voldoet nog prima, omdat er maar door weinig mensen over wordt nagedacht. Terwijl de tegenstelling zo gemakkelijk te herkennen is.

    • De heren gaan weer los, geloof ik. 🙂
      Maar zonder dollen …. het is allemaal heel erg waar wat jullie over die tegenstelling zeggen. Misschien is het handig om dat soort dingen voor de doorsnee-lezer in een stukje beeldspraak te gieten. Zoals:
      Europa gedraagt zich als die duif, die per ongeluk een tomatenkas is binnengevlogen. Het dier ziet de buitenwereld, maar heeft geen idee waar de uitgang is. Dus na de eerste stress te hebben overwonnen vliegt het richting buitenwereld om vervolgens knalhard tegen de glazen ruit aan te kletteren.
      Dit proces herhaalt zich vele malen, telkens met hetzelfde resultaat. Tot de stress zo hevig en onbeheersbaar is geworden, dat het dier als een razende door de kas begint te vliegen om uiteindelijk tegen de stalen draad waarlangs de tomatenplanten zijn bevestigd te vliegen en vrijwel onthoofd ter aarde te storten.
      Je begrijpt, ik heb een mooi beeld van de toekomst van Europa. 😦

    • Het idiote is natuurlijk ook, dat de partij die het dreigement uitspreekt ook de partij is, die het realiteit kan doen worden.
      Zoals je al aangaf in je log:
      – zijn het de europese volkeren, die tot oorlogvoering besluiten of de politici?

    • Bestaat er niet een uitdrukking die zegt, dat niet alles in zwart en wit kan worden gezien? Dat er vele, vele grijstinten zijn?
      Ik heb de redenering over die tegenstelling een paar keer goed gelezen, nog eens herlezen, erop gekauwd en ontkom er niet aan, dat hier duidelijk zwart en wit tegenover elkaar staan. Fraai stukje beeldspraak trouwens, Jurgen, van die duif in de tomatenkas. Ik dacht zelf ook iets in die richting, maar dan meer die auto die een doodlopende weg inrijdt, uiteindelijk in het niets eindigt, het vehikel even achteruit rijdt om vervolgens weer te proberen bij het niet-bestaande doel te komen. Of dat iets te maken heeft met het feit, dat er 17 chauffeurs achter het stuurwiel zitten …. zou kunnen. 🙂

  2. Heel leesbaar verhaal, waarin je er o.a. in slaagt aan te tonen hoe zinloos, overbodig en contraproductief de “dreigstrategie” van de politiek in werkelijkheid is.
    Europa garandeert onze veligheidheid, Pechtold??? Ik vrees, dat ik en met mij meerdere mensen er reeds lang van overtuigd ben, dat die veilige wereld helemaal niet bestaat. En het wrange [en ook wel het nogal schandalige] is, dat diezelfde bloedgroep, die ons nu die veilige wereld in de moederschoot van Europa voorspiegelt, juist de partij is, die keer op keer heeft bewezen, dat die veilige wereld zolang hij door mensenhand wordt “geregeerd” niet kan bestaan. Voorbeelden ter onderbouwing laat ik maar achterwege, omdat die met enige realiteitszin door iedereen zijn boven te halen.
    Ik mis één m.i. niet onbelangrijk element in het verhaal, maar geef direct toe dat het je verhaal niet echt minder sterk maakt.
    Mensen zouden zich eens moeten afvragen WAAROM de politiek de richting koos, die inmiddels is genomen. Zo’n 5 jaar geleden was dat geen werkelijk vraagteken, want toen kon moeiteloos nog worden geloofd in “eeuwige welvaart” e.d. Anno 2011 is die luchtballon meer dan doorgeprikt.
    Je stipt het zelf ook al aan, ik doe het nog even dunnetjes over.
    Het tot 5 jaar geleden valide antwoord bestaat niet meer. En ik durf de stelling aan, dat “eeuwige welvaart” deze eeuw niet meer aan de orde zal komen. Daarmee zou je verwachten, dat de bodem zou zijn weggevallen onder de keus van de politiek voor de richting die zij nam.
    Maar het tegendeel is waar. De rampspoed is juist aanleiding voor de politieke macht om full speed ahead door te stomen. WAAROM????
    Er is een nieuw antwoord nodig. En het zou mooi zijn als we met zijn allen daar eens diep over gaan nadenken. Voor het te laat is.

  3. “Europa” is een typisch voorbeeld van een geval, waarin de baten voor de kosten uitliepen. De rol van de politiek is geweest de baten te benadrukken [desnoods via het gebruik van dreigementen] en de kosten zoveel mogelijk uit beeld te houden. Dat laatste is sinds en dankzij de crisis niet langer mogelijk. En dus worden dreigementen nu ingezet om te voorkomen, dat wij [de burgers] hun speeltje opblazen.

  4. Die 2 “slaapzalen” zijn ook te gek voor woorden. Dat die nog steeds bestaan is sec het gevolg van de Franse pedantheid en ijdelheid. Natuurlijk, het gaat “maar” om een paar miljoen extra kosten per jaar, maar dat is niet het punt.
    Die periodieke verhuizing van die incompetente kudde is en blijft te gek om los te lopen.
    Weet je trouwens, dat ik ooit gecharmeerd was van D66? Neen, niet zozeer van Pechtold; bij die man heb ik hetzelfde gevoel als O., een geboren streber.
    D66 was dan wel pro-Europa destijds maar in mijn beleving niet eurofiel. Hoe anders is dat nu.
    En die dreigementen … ach je weet toch, dat hoe vaker ze worden gebruikt hoe meer ze aan zeggingskracht verliezen? Wij moeten er gewoon doorheen prikken en de eerste gelegenheid daartoe bieden de volgende verkiezingen.

  5. “Mister “Platitude” meldde nog even met het kippenborstje vooruit, dat hij op zijn gisteren gehouden congres had gezegd er vanuit te gaan, dat één van zijn toekomstige opvolgers van de Nederlandse LibDem-partij vrijwel zeker gezeteld zal zijn in Brussel.”.

    Inderdaad, Alex, en hij/zij zal daar zitten als een volkomen onbetekenend lid van die Europese LibDem-club, wat scharrelend door de onafzienbare stapels papieren vol met regeltjes over de zuurtegraad van citroenen, de lengte van schoenveters en de voorgeschreven dikte van het condoomrubber. Dat laatste is heel belangrijk, want dat condoom zal hij/zij over het eigen hoofd moeten trekken.

  6. Pffff ….. dacht ga even bij RadaR gluren 🙂
    Weet je welk gevoel bij mij opkomt na lezing van deze korte geschiedenisles? Dat de politiek feitelijk niets anders doet dan ons constant maar wat op de mouw spelden. Is denk ik een erfelijk iets, wat ontstaan is in de goeie ouwe tijd. Toen die goedzak van een domme burger, tenzij hij ervoor ging studeren, nauwelijks mogelijkheden had om “the bigger picture” te zien. Gelukkig [?] is dat nu anders. Je begrijpt het vraagteken wel he? Pechtold [ik luisterde hem wel uit] is een zak met lucht; ik heb hem altijd al het type gevonden, wat op school als het bord geveegd moest als 1e zijn vingertje opstak. IJdeltuitje, wat zich niets gelegen laat liggen aan de mening van de gemiddelde burger. Slechts zijn eigen carriere telt.
    Van mij mag-ie ook naar Brussel.

  7. Je trekt wel een oude wond weer open, RadaR. De niet alleen ridicule maar ook schandalige gang van zaken rond het referendum over de EU-grondwet. Ik kijk er nog net zo tegenaan als destijds: de politiek gaf ons gewoon te verstaan “Zijn jullie tegen? Dan doen we het op een andere manier zonder jullie te raadplegen”.
    Eigenlijk is het volstrekt onbegrijpelijk, dat we het pikten, maar ja het waren toen betere tijden en er werden ons nog veel meer betere tijden beloofd.
    Ik zag Alex de Eurofiel, maar heb niet de moeite genomen naar hem te luisteren. Sorry, maar Utrecht – Ajax was veel leuker. 🙂

Nice and easy to work with

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s