En u dacht ….. [part 2]

Ik moet, denk ik, even een paar dingen rechtzetten, want uit reacties van ook mensen, die buiten mijn deel 1 van dit logje om aan de discussie over geld [tja, daar gaat het immers allemaal over?] deelnemen maak ik op, dat er wat misverstanden blijken te zijn ontstaan. En hoe toevallig: ik kan meteen wat woensdagavond en -nacht in Brussel is besloten meenemen, voorzover dat van toepassing is.
Allereerst over het cijfermatig overzichtje. Daarin is een “oranje” kolom opgenomen met daarin de relatieve STAATSschuld van de opgenomen landen. Het overzichtje bevat ook uiterst rechts een kolom [rood] met de kop “Totale schuld”.
Laat ik helder zijn: er bestaat geen enkele cijfermatige relatie tussen beide kolommen. “Oranje” betreft de schuld van landen, uitgedrukt in een percentage van hun bruto-nationaal-produkt . De relatieve cijfers maken duidelijk, dat het welhaast de gewoonste zaak van de wereld is, dat wat landen in één jaar produceren niet genoeg is om hun schuld te dekken. Bij ongewijzigd uitgavenpatroon neemt die schuld dus elk jaar vrolijk toe. [U zou dit kunnen vergelijken met het aangaan van een hypotheek ter grootte van 2-3 maal uw jaarsalaris, waarbij u niets aflost maar slechts rente betaalt. U heeft daarbij de woning als onderpand voor de bank, landen hebben hun BNP. Zit het echter even tegen …..] Alleen door wat boekhoudkundig gegoochel met rentepercentages kunnen in dergelijke situaties de cijfers cosmetisch worden opgeleukt. In Griekenland weten ze daar alles van!
“Rood” betreft de totale schuld die banken uit een land hebben aan banken in andere landen. De werkelijke schuldpositie van die banken per land kan worden bepaald door de horizontale schulden, getotaliseerd in de “rode kolom”, samen te voegen met de verticale vorderingen op banken in andere landen, zoals weergegeven in de “groene rij” onderaan het overzichtje.
Het werken met kleuren is dus niet slechts gedaan in de vorm van “eye-candy”. 🙂
Tweedens is er het resultaat van een nachtje Brussel en de op zich logische vraag welke betekenis en doorwerking daarvan uitgaat naar de cijfers in het door mij opgenomen overzichtje. Wel, ik kan daar heel kort over zijn: die betekenis en doorwerking is feitelijk 0. [nul]
Waar men in Brussel overeenkomst over heeft bereikt betreft een als oninbaar afboeken van 50% van de schuld van Griekenland [niet de Griekse banken!] aan over heel Europa verspreide banken.En dus niet 50% afschrijving van de volledige Griekse schuld. Wat rechtlijnig geredeneerd niets anders betekent dan dat de vermogenspositie van die banken eerder slechter dan beter is geworden. Onduidelijkheid bestaat er en die heeft men ook bewust laten bestaan over de mate waarin banken hun beleggingen in Grieks “toiletpapier” hebben verzekerd. We zagen ook al eerder, dat de ECB voor meer dan 100 miljard van dat beroerd vegende toiletpapier opkocht. Naar buiten toe motiveerde men die enorme verspilling als “het mogelijk maken van PIIGS-landen om de leenmarkt te kunnen blijven betreden”. In werkelijkheid deed de ECB niets anders dan een slecht risico van de banken overnemen en dat voor de europese burgers klaar leggen om te betalen.
De verslechtering van de vermogenspositie van banken door de afboeking van 50% Griekse schuld moet worden gecorrigeerd via herkapitalisatie. Het sprookje wat daarbij wordt opgehangen is, dat de banken worden “gedwongen” hun kapitaalsbuffers te verhogen; de politiek gebruikt dat verhaal om de burgers in slaap te sussen. “Banken worden stabieler, meer solide” zijn de woorden, waardoor wij weer lekker moeten kunnen gaan slapen. Maar waar hebben we het in werkelijkheid over?
In de hoogtijdagen van het Super Casino konden banken dankzij het wereldwijd ingevoerde en geaccepteerde “fractional reserve” principe volstaan met een kapitaalbuffer van hooguit 4% [in Amerika zat men daar zelfs nog al eens onder]. Dit betekende, dat van elke euro die een bank in de markt uitzette er slechts 4 eurocent werkelijk in kas was. De overige 96 cent was geld wat in feite niet bestond en door de transactie van de bank werd geschapen. [Ja ja, banken werden niet voor niets regelmatig aangeduid als God, die 2000 jaar nadat het vermeende echte exemplaar op de aardkloot was geweest nog steeds bezig waren de wereld [of liever: hun eigen wereld] te scheppen.]
De herkapitalisatie-operatie moet waarborgen [vreemd woord in de context van het bankwezen], dat de kapitaalbuffers meer dan worden verdubbeld. Daarmee gaat de “leverage” [hefboom, dat ding waar ze het in relatie tot het Noodfonds ook kort geleden over hadden] van banken naar 1:11 [9 eurocent in de pocket om 1 euro te mogen uitgeven]. Dus het casinospel kan gewoon doorgaan.
Blijft nog het punt waar de banken het geld, en we praten best over wat miljardjes, vandaan moeten halen voor die herkapitalisatie. Brussel zegt daarover, dat de banken daarvoor eerst de private markt op moeten.
Mocht dit echter niet het gewenste resultaat opleveren dan mogen banken een beroep doen op dat inmiddels beruchte Noodfonds. Ooit opgericht om landen in dikke problemen te helpen neemt dat Noodfonds daarmee de gedaante aan van een ordinaire kredietbank . Met dit onderscheid dat een kredietbank voor banken eigenlijk een uitdeelbank of [vergeef me de woordspeling] een soort “voedselbank” is geworden. Alleen geeft deze “voedselbank” geen geld wat tegen de uiterste houdbaarheidsdatum aanzit uit. Ze geven het geld van de [hoofdzakelijk Noord] europese burger weg.
http://youtu.be/6ieClvN7FfM
Ik ga maar eens aan een soort conclusie beginnen, want anders wordt het te gek. Twee van die lappen van logs achter elkaar, dat, zo bewijst marktonderzoek, jaagt loglezers weg.
D-Day of E-day in Brussel heeft in mijn ogen één ding heel duidelijk gemaakt en dat is dat er helemaal niets, nada verandert aan het financiële systeem, wat ons in 3 jaar tijd bij de rand van de afgrond deed belanden. Onder het oorspronkelijk exemplaar zijn gewoon stutten gezet.
Financiële markten krijgen alle kans en gelegenheid om hun oude casinospel weer op te pakken. In de 3 jaar dat de crisis nu duurt zijn er sloten geld verschoven van de gemeenschap naar die financiele markt en de daarop dansende spelers.
Bonussen en extreme salarissen blijven gewoon mogelijk, er is totaal niets concreets tegen ondernomen.
De politiek heeft zelfs een extra-handreiking gedaan aan de banken door voor hen op kosten van de europese burger een “voedselbank van 1000.000.000.000 euro” op te richten.
De enorme problemen in Griekenland en de aanstormende problemen in Italië zijn nauwelijks aangepakt. De Grieken blijven nog steeds zitten met een enorme staatsschuld, een fors begrotingstekort en een volk, wat van droog brood inmiddels kan overstappen op oud droog brood. Op termijn zal er weer 100 miljard naar Athene worden overgeschreven, waaruit je slechts kunt opmaken, dat de strategie erop blijft gericht een bodemloze put te dempen.
En onze politieke leiders lijken er voor te hebben gekozen om het oude continent Europa stukje bij stukje te gaan verkopen aan de BRIC-landen.
Waarbij je slechts kunt stellen, dat uitverkoop meestal plaats vindt als je met een moeilijk verkoopbare oude voorraad zit óf als de nood zo hoog is, dat je zelfs je ouwe moer zou verkopen om niet kopje onder te gaan.
Als je na enorme kiespijn een rotte kies niet laat verwijderen kun je er donder op zeggen, dat de kiespijn, meestal in verergerde vorm, terugkomt.
Onze wereld moet verder met die door en door verrotte kies; mijn advies is dan ook “zet de volgende “kiespijnaanval” c.q. financiële crisis maar alvast in uw agenda”.

Advertenties

15 thoughts on “En u dacht ….. [part 2]

  1. Laat ik allereerst aangeven, dat je beeldspraak t.a.v. het EFSF [voedselbank voor de banken] een dik compliment verdient.
    Want Europa gaat ook werkelijk een eigen bank of beter nog een eerste versie van een Europees Monetair Fonds beginnen. We hebben het daar regelmatig vaker over gehad, vooral waar het de positie van zo’n EMF betreft in relatie tot het IMF. Vraag mag zijn of Nederland zich als contributant uit dat IMF zal terugtrekken nu er een EMF i.o. is ontstaan. Wel belangrijk in verband met een kostenplaatje immers. Want het kan toch niet zo zijn, dat onze overheid steeds meer miljarden buiten onze invloedssfeer in allerlei potten gaat stallen?
    Dan het effect van het Brussels akkoord. Dat blijkt al heel snel uitgewerkt. Na de euforie op donderdag, die zijn vertaling kreeg in stijgende beurskoersen all over the world [zonder dat er ook maar iemand was die een sluitende verklaring kon geven voor die euforie] bracht de vrijdag alweer de ontnuchtering. Het meest opvallende daarbij was, dat Italië, toch één van de probleemlanden waarvoor dat “prachtakkoord” verlichting zou brengen, onmiddellijk werd geconfronteerd met een stijgende rente voor wat laten we het nog maar waardepapieren noemen, die in de markt werden geplempt.
    En dan ook nog de uitleg, die aan het akkoord wordt gegeven. Laat ik me beperken tot vriendje Mark, die met de kippenborst vooruit verkondigde dat Neerlands [nou ja, het Nederland van hem en niet van de meesten van ons] “eis” om een aparte commissaris voor begroting aan te stellen toch maar even grotendeels [ene meneer Rehn gaat dat er even bij doen, aldus praalhans Barosso] was geregeld.
    Blaas je alle valse lucht, wat Rutte en zijn collega’s produceerden even weg dan ontstaat er zicht op wat er werkelijk gaat komen. En dat is niet anders dan een Stabiliteitspact 2.0. En al heeft Merkozy dan lelijk gedaan tegen Bunga-bunga-Silvio, er bestaat concreet geen enkele zekerheid dat Stabiliteitspact 2.0. wel zal worden nagekomen. Feitelijke beoordeling is nog onmogelijk, omdat het pact nog helemaal moet worden uitgewerkt.
    Ik noemde in mijn voorbereidende reactie van gisteren al geloofwaardigheid en het gebrek daaraan van het akkoord; na het schrijven van deze beloofde uitvoeriger reactie is het nivo van die geloofwaardigheid eerder verder afgenomen dan gestegen.

    • Moet je eigenlijk niet constateren, Paul, dat Europa weer of nog steeds volledig op het Amerikaanse pad zit? De US heeft het IMF als tool om onwillige landen in het spoor te dwingen van de vrije markt-trein en Europa begint precies zo’n winkel.
      Wanneer breekt het moment aan, dat het gewoon dictatoriale Europa haar volk eens gaat raadplegen? Of wordt het VVL simpel stapje voor stapje, stukje voor stukje door de Brusselse juristen omgebouwd tot die uiteindelijke grondwet van de Verenigde Staten van Europa?
      En is Rutte van de eurosceptische VVD-er omgeturnd tot de eurofiele “staatsman” om zijn plekje binnen het Europese bestuur alvast te kunnen claimen?

      • Ik zal je niet tegenspreken, Jurgen. Het VVL is feitelijk al een paar keer “aangepast” zonder raadpleging. Hoe Rutte zijn achterban stil weet te houden is voor mij ook een vraag. Feit is, dat de VVD met “euro-sceptisch” niet snel meer zal scoren bij de kiezer.
        Overigens was Flip de Kam aardig aan de gang bij Buitenhof over het akkoord van Brussel. Hij gaat zelfs zover, dat hij de PvdA-fractie adviseert geen steun aan het akkoord te geven.

      • Ik moet Buitenhof nog terugkijken. Wat in dit verband ook wel aardig kan worden genoemd is, dat PM Cameron vanochtend bij Andrew Marsh aangaf, dat de Eurozone wat hem betreft met het akkoord een forse stap in de richting van de VSE heeft gezet. Daarbij werd wel duidelijk, dat de Britten er niets voor voelen om te “joinen” en mettertijd via een referendum aan de bevolking de vraag zal voorleggen of men zich uit de EU zal moeten terugtrekken.
        Onlogisch is dat niet, want de Britten hebben immers hun eigen Commonwealth?

      • Inmiddels tussen allerlei muzikale zaken door even de tijd genomen voor dat stukje Buitenhof, waar je op doelde. Onze vriend Arnoud Boot zat er ook weer en in mijn ogen deed die niet veel anders dan solliciteren naar een leuk baantje bij het IMF. Vriend Tang viel nogal uit de toon in die zin, dat hij aantoonde niet over het nivo te beschikken om met zijn gesprekspartners de degens te kunnen kruizen.
        En ja, Flip de Kam liet er geen onduidelijkheid over bestaan: over 3 maanden is er een volgend reetveeg-akkoord nodig, wat weer het probleem omzeilt. Ik heb nog niets gelezen van een reactie uit PvdA-hoek op zijn advies om niet met het akkoord in te stemmen. Iets zegt me, dat onze Markje zo langzamerhand toch wel enige nervositeit zal voelen, waar het zijn winkel betreft.

    • Juist een kort antwoord bergt het risico in zich van onduidelijkheid. Maar je kunt het krijgen zoals je het hebben wilt hoor. [Overigens denk ik, dat er uit andere kokers nog wel wat zal komen; misschien is het nuttig dat in ieder geval ook te lezen? ]

      Een kies trek je over het algemeen via 2 stappen : verdoven en vervolgens heel fors trekken. Doe je het niet goed als tandarts dan bestaat er risico op breken en zit je met een wortel die uitgegraven moet worden.
      “Verdoven” zou wat mij betreft moeten waar het de rol van de banken betreft via het uitbannen van de status TBTF [too big to fail] .
      “Trekken” betekent de bankensector splitsen in spaar- en investeringbanken.
      Spaarbanken kunnen en moeten hun maatschapppelijke functie hervatten, investeringsbanken kunnen rotzooien wat ze willen maar volledig voor eigen risico én gebonden aan een strakke regelgeving. “Rotzooien” kun je lezen als bijv. enorme salarissen en bonussen blijven uitbetalen. Loopt het vervolgens mis dan worden de bestuurders van dergelijke banken keihard [dus ook strafrechtelijk] aangepakt. Als dergelijke mensen hun eigen verantwoordelijkheid niet wensen te nemen dan moet de maatschappij ze dat duidelijk kunnen maken.
      “Verdoven” m.b.t. Europa moet m.i. inhouden onmiddellijk een “mortuarium” instellen waar het voorgenomen uitbreiding betreft [zowel van de EU als de eurozone].
      Vervolgens moet de rotte kies [die ondanks vulling met “goud” niet behouden blijkt te kunnen worden] Griekenland worden verwijderd. Men maakt ons wijs, dat “kauwen zonder die kies” heel moeilijk zo niet onmogelijk wordt, maar we weten allemaal dat kauwen met zo’n rotte kies ook geen pretje is. Je kunt er dan voor kiezen om slechts met “de goede kant” te kauwen, maar dat laat niet onverlet dat de rotte kies gewoon doorrot. En er altijd wel een stukje van de pinda waar je op kauwt tegen die rotte kies aan komt.
      Andere zwakke delen van het gebit worden na verdoving behandeld, maar ook hier geldt dat de haalbaarheid de bepalende factor is. Niet te redden kiezen, helaas, weg ermee.
      En er zijn mensen, die de mening aanhangen, dat Europa zoals het nu aan de gang is hard op weg lijkt naar een kunstgebit.

      • zijn er al van die spaarbanken en welke dan?
        griekenland uit de eu en de euro ook weg voor ze?
        een getrokken kies gooi je weg, en een gebit met een kies minder kan nog prima functioneren, maar redt griekenland het in zijn eentje?
        en waarom met goud vullen, terwijl alle andere kiezen met composiet netjes blijven, waarom uitzonderingen
        en zulke deling in spaar en investeringsbanken die moeten dan mondiaal gerealiseerd worden anders maakt t nog geen verschil?
        dat gebit, dat is toch niet alleen europa maar ook us en china?

      • Je gooit een aantal dingen op één hoop. die je beter gescheiden kunt bezien, anna. Zal even proberen je daarbij te helpen.
        Griekenland: niet uit de EU [nergens voor nodig] wél uit de eurozone.
        Griekenland heeft het niet gered in de eurozone dus moet het het nu maar op zichzelf met de drachme proberen te rooien. Overigens bleef onbesproken [ik mocht slechts kort antwoorden], dat het hele Z-europese deel van Europa ernstige “gebitsklachten” heeft. Mijn optie zou zijn: maak er maar een Zuid-Europese Unie van [al maanden geleden geopperd door uw gastheer]. Geef ze desnoods een Noord-Europese gedag-premie mee [bijvoorbeeld die 1.000.000.000.000 euro in de Noodfondspot] en wens ze succes.
        Er komen dan veel meer dingen om de hoek, die ik hier nu niet ga bespreken, maar die m.i. op geen enkele manier een splitsing in Z & N zouden behoeven te frustreren.
        Ik gebruikte met opzet het woord “goud” voor de vulling van de rotte kies, omdat er immers al de nodige miljarden in zijn gestopt en er binnenkort weer 100 miljard in wordt gestort.
        Mondiale splitsing in spaar- en investeringsbanken? Ik zou niet weten waarom dat strikt noodzakelijk zou zijn. Het zou wel het verstandigste zijn wat bijv. ook de Amerikanen zouden kunnen doen, maar elke economische “grootmacht” moet zijn eigen zaakjes maar regelen. En de consequenties daarvan dragen.
        Er is geen “economisch gebit” in de wereld wat gezond is. Dat is nu eenmaal de consequentie van het financieel systeem wat werd uitgevonden. Wat van het Amerikaanse gebit rest zijn vrijwel alleen maar stompjes. Het Chinese gebit zat in de fase van de overgang van melkgebit naar het echte werk, maar dreigt in zijn ontwikkeling tot stilstand te komen.

      • Tja, splitsen in N & Z …. maar dan staan daar weer ineens “onze” leiders, die [zoals Merkel deze week ook vol overgave deed] de oorlog-fopspeen weer tevoorschijn trekken. “Es ist für die Veiligkeit Europa’s vom grössten Gewicht ……. blö, blö, blö ….”.
        The Fear Factor … weet je nog wel? Als we die nu eens collectief van ons afschudden en onze leiders voor compleet gestoord uitmaken [want ik hoef toch niet te bewijzen, dat het ALTIJD de leiders zelf zijn die de weg van oorlog kiezen en ons er tot voor kort altijd toe bewogen om te volgen?], wellicht dat er dan een besef komt, dat die kunstmatige en heel erg wrikkende verbinding, die EU heet of Eurozone, in zijn huidige vorm helemaal niet nodig is.

      • Ik moet zeggen, dat het sterk is hoever je de beeldspraak met dat gebit weet door te voeren. Al lezend zit ik ongemerkt met mijn tong te speuren naar gelukkig niet aanwezige gaatjes 😛
        Overigens vermoed ik, dat anna onder “kort antwoord” iets anders verstaat dan de invulling die jij er aan geeft. Maar …. het is wel duidelijk en daar gaat het om.
        Morgen CDA-dag????

  2. Zolang banken nog steeds TBTF zijn en aan de bonus- en salariscultuur hoegenaamd niets wordt gedaan en een beetje slimme burger onderkent, dat er steeds meer miljarden naar de banksector worden geschoven zal elke beslissing of elk akkoord uit de politeke hoek blijven lijden aan een volledig gebrek aan geloofwaardigheid.
    [Ik werk aan een meer uitvoerige reactie, dus ik kom nog terug]

  3. Ik ben het er volledig mee eens, dat “de kies niet getrokken is”. Men volstaat met een armzalige, doch zeer kostbare poging om het ding te behouden.
    Wat mij opvalt bij de reacties op het Brussels-akkoord, dat het vooral de politici zelf zijn die hosanna roepen. Uit de hoek van economen en de financiële markt is er nauwelijks een juichstemming, op zijn hoogst voorzichtig optimisme.

    • Kleine toevoeging nog die ik inderhaast vergat op te nemen. 🙂
      Heb je gisteravond die Lex Hoogduin [ex-DNB] nog gehoord bij Nieuwsuur? Die kwam wel met zo’n slap, ongelooflijk onduidelijk verhaal over de betekenis van het akkoord!

  4. Helaas kan ik je conclusies alleen maar delen. Er is helemaal niets opgelost. Het Italiaanse risico is nog onverkort aanwezig. Daarnaast moet er een kleine 100 miljard ergens vandaan komen om alle banken ten zuiden van de Belgische grens te herkapitaliseren. En Griekenland bungelt nog steeds aan de rand van de afgrond.
    En de aanpassing naar boven van de leverage-eis is een compleet lachertje. Banken blijven nog steeds geld- c.q. schuldmaakmachines, in welke hoedanigheid zij nog steeds in staat blijven het bonusmechanisme alive and kicking te doen zijn.
    Slechts de europese burger wordt verder uitgekleed.

Nice and easy to work with

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s