HET CANON & DE MUG

Een nieuw TV-seizoen ….. er wordt immer vooraf veel drukte over gemaakt door de “branche” zelf.  Met een enorme hoeveelheid overkill worden ettelijke trailers over de kijker uitgestort waarin de programma’s die de kijker de herfst en de winter moeten helpen doorkomen worden voorgesteld.
Helaas geldt ook deze keer weer de ijzeren natuurwet, dat al die drukte die er over wordt gemaakt omgekeerd evenredig is aan de kwaliteit. De gierput van de reality-TV is blijkbaar nog niet tot op de bodem geleegd. Er blijven altijd nog mensen te vinden, die er graag aan willen meewerken om hun maar al te vaak banale, ja soms zelfs ridicule “problemen” via de buis te laten uitventen.
Vrouwen, die zich hun leven lang hebben vol gevreten, verhalen over de kwalen die hen nu teisteren, buren laten hun primitieve en onzinnige ruzies vastleggen, criminelen betuigen spijt over de rottigheid die ze uithaalden, enfin  ….. als u vaste TV-kijker bent zult u met mij constateren, dat televisie tegenwoordig grotendeels fungeert als een beerput, waarin elke malloot ter biecht kan gaan.  Alle dagelijkse dingetjes die onderdeel zijn van ons soms heel genietbare maar veel vaker zielige leventjes worden nationwide getoond.
Al vaker heb ik laten weten, dat voor mij TV-kijken slechts een minimaal onderdeel van mijn dagelijkse tijdbesteding uitmaakt. Desondanks laat ik me nog te vaak overvallen door de irritant hoge frequentie, waarmee de hoogstandjes van onze TV-makers worden aangekondigd. Soms vraag ik me af hoe dat moet zijn voor mensen, die het “oog” de hele dag door hebben aanstaan. Dan zou je toch helemaal gestoord moeten worden? Of schat ik dat verkeerd in?
Gisteren las ik wat 52.000 Nederlanders tot de TV-canon hadden gekozen. Diverse categorieën, waarin “gouwe ouwe” programma’s bleken te zijn gemixt met hier en daar wat nieuwlichterij. Over het geheel genomen viel het mij nog niet eens tegen, wat weer niet wil zeggen, dat er aanleiding zou zijn tot enige trots. Een volk krijgt niet alleen de politici die zij verdient, idem geldt voor de televisie.
Een nieuw TV-seizoen; ik schrijf dit terwijl ik heb zitten kijken naar het populairste praatprogramma van Nederland. Waarin een simpele “over-tattood” boer uit Hoorn mocht komen vertellen hoe groot hij in Amerika wil worden. Dream on, boer, dream on ….. maar doe dat vooral in je eigen tijd en voor de spiegel. Waarin een oudere zwaar geschminkte dame, een dom blondje en een Belgische onderzoekster [ja, ook daar kent men die bezigheidstherapie] een kwartier lang over het schaamhaar van vooral vrouwen zwetsten. Een bos, een streepje, kaal … alle varianten werden uitgebreid behandeld en er werd naarstig gezocht naar dé verklaring voor dat fenomeen.
Terwijl we allang weten, dat vooral Playboy de bepalende factor voor vrouwen is om niet alleen hun coupe de schaamhaar te kiezen, maar zelfs om hun vagina te laten verbouwen.
Tussendoor gooide men er de gebruikelijke You-tube comics door en Holland had weer een geweldig uurtje beleefd. En ja, zo’n programma behoort tot de TV-canon, zoals 52.000 mensen die kozen.
Ik kijk er met toenemende weerzin naar; naar die pogingen om steeds meer zaken, die ooit voorbehouden waren om in beperkte persoonlijke kring besproken te worden of die alleen maar bestemd leken om aan de bar of de klaverjastafel als gespreksonderwerp te fungeren, via de tube over ons uit te storten. En er is niets wat er op duidt, dat dit op korte termijn zal veranderen.
Zoals wij mensen al heel lang bezig zijn om het aardse milieu naar de kloten te helpen, zo doen we dat ook met ons eigen niveau. Het kost ons geen enkele moeite, we genieten er zelfs van.
Zoals we met glanzende oogjes keken naar die karikatuur van een vrouw, die donderdagavond met “manlief” en een roedel poedels het Binnenhof kwam oplopen. “Wilduhs hep wel gelijk, maah hij had beter un andere hond kènne noemuh ; me poeduhs zein intulligentah dan die Cohen” braakte ze in de microfoon van de haastig toegesnelde, een leuk itempje ruikende Nieuwsuur-reporter. Wat een televisie  ….. om van te smullen, toch?????

 

Advertenties

9 thoughts on “HET CANON & DE MUG

  1. Het logtempo is met het mooie nazomerje [duurt nog de hele week] terecht lekker laag. Maar ik ken je, dus zul je al ook wel zitten pezen om die keuzelijst klaar te krijgen. Relax man, je hebt nog een hele week. 🙂
    Binnenkort zin in een “buitenborrel”? Hou je mailbox in de gaten!

  2. Vanavond weer een wereldavond gehad. Eerst Zo Vader, Zo Puberzoon, toen:
    Oh oh cherso – Zie ze vliegen – Ik hou van Holland – tussentijds even geglimpt bij De Kleinste moeder ter wereld – Hermans Restaurant School
    En nu zitten we helemaal klaar voor de herhaling van ….Diva’s draaien door.
    Je begrijpt: we zijn dronken van genot van zo’n heerlijke Hollandse TV-avond. Ik weet niet hoe laat het wordt, maar het zou kunnen dat we ook nog even Stoute Meiden TV meepikken.
    En dan snel naar bed, want we willen uitgerust zijn voor de grandioze TV-avond van morgen.

  3. Met het platte scherm heeft het platte TV-genre definitief voet aan de grond gekregen.
    Het wordt gewoon hoog tijd, dat er initiatieven komen om een alternatief te gaan ontwikkelen. Want de TV van nu is [hoop ik van ganser harte] niet langer het medium, wat een nog altijd aanzienlijke groep mensen nodig heeft om geamuseerd te worden.
    Ik pleit voor alternatieve TV [één zender is genoeg, een paar uur uitzending per dag volstaat], die volledig baggervrij wordt gehouden. Volgens mij is dat een gat in de markt, waarin de publieken weigeren te springen. Zij zoeken de oplossing in zenders als HollandDoc, Politiek24 e.d, die verre van voldoen. Heb je nog ergens een potje staan om een verantwoorde belegging te doen?

    • Als ik al een potje zou vinden, Jurgen, zou ik dat zeker NIET besteden aan zoiets irrelevants als televisie. Elke keer, dat ik door de jaren heen een nieuw kijkapparaat aanschafte deed me al pijn. 🙂
      Het platheids-virus is net als stof. Je kunt zuigen wat je wilt, maar het komt steeds terug. Én slaat overal neer.

  4. Ik begrijp je wel, RadaR. Je komt de bagger werkelijk overal tegen, het ontwijken is nauwelijks nog mogelijk. De TV-canon is eigenlijk niets anders als een alternatieve Televizierring-verkiezing. Hetzelfde soort mensen zal gestemd hebben en waarschijnlijk zijn de keuzes ook volledig op hen afgestemd geweest. Ik heb het maar links laten liggen, want popu-polls heb ik nooit iets gevonden. [Vooral omdat de uitslagen vrijwel nooit overeenkomen met mijn voorkeur :)]
    Die Haagse “dame” …tja, wat moet je ervan zeggen? Zij is wel een representant van een groep Nederlanders, die zo niet een belangrijke dan toch wel een duidelijk hoorbare stem in het Nederland van nu hebben. Daarbij doet het er niets toe wat je te zeggen hebt, maar iets brullen volstaat al. Om bijvoorbeeld een microfoon onder en een camera op je [in dit geval stuitend lelijke] gezicht gericht te krijgen.

  5. Vergeet de gierput, vergeet de bagger ….. kom mee naar buiten! En ik toon je plaatsen, waar de geur die je opsnuift de geest stimuleert, waar [bijna] geen mensen in de weg lopen ….. er is nog altijd hoop.
    Laat me, voorzover dat nodig is, je overtuigen. Voor de echte donkerte van de herfst invalt is er nog wat te genieten, beste jongen. 🙂

  6. TV-kijken is inderdaad een voortdurend proces van “de bagger ontwijken”. Tot voor kort was dat redelijk simpel, want niet afstemmen op de commerciëlen was afdoende. Maar nu ook die Publieken zich steeds meer in de bagger rondwentelen is het een stuk moeilijker geworden. Gelukkig is er vanmiddag een paar uur lang WK wielrennen en dat is gelukkig nog baggervrij. Als je de commentatoren de mond snoert tenminste.

Nice and easy to work with

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s